Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Μαμά βαριέμαι…

Του προτείνετε να ζωγραφίσει με νερομπογιές και η απάντηση του είναι «βαριέμαι». Το παροτρύνετε να διαβάσει ένα βιβλίο και η απάντηση είναι πάλι «βαριέμαι». Η απορία σας είναι εύλογη. Πώς είναι δυνατόν να βαριέται ένα παιδί στην πιο ανέμελη φάση…

Το καλοκαίρι χάνεται το πρόγραμμα…
Το χειμώνα το παιδί έχει συνηθίσει να ακολουθεί καθημερινά ένα πρόγραμμα φορτωμένο με δραστηριότητες. Όταν έρχεται το καλοκαίρι ξαφνικά υπάρχει πολύς ελεύθερος χρόνος τον οποίο το παιδί δεν ξέρει πως ακριβώς να διαχειριστεί. Προκειμένου να αποφύγετε αυτές τις… κρίσεις βαρεμάρας, προσπαθήστε να μην αφήνετε τη μέρα να κυλήσει άσκοπα κι όπως προκύψει. Φροντίστε να υπάρχει ένα στοιχειώδες πρόγραμμα με όσο το δυνατόν πιο σταθερή ώρα γευμάτων και ύπνου εντάσσοντας σ’ αυτό το χρόνο που το παιδί θα πάει βόλτα, θα ασχοληθεί με κάποια αγαπημένη δραστηριότητα π.χ. να κάνει ποδήλατο ή το σπορ που αγαπά. Είναι σημαντικό επίσης να ξέρετε ότι κάθε παιδί έχει συνήθως ένα ενδιαφέρον που το συγκινεί περισσότερο. Μπορεί να χρειαστεί να το παροτρύνετε να δοκιμάσει διάφορα πράγματα μέχρι να το ανακαλύψετε ώστε στη συνέχεια να το προσανατολίσετε προς αυτό.
Επίσης, εξασφαλίστε στο μικρό σας κάποιες ευκαιρίες για έξτρα δόσεις παιχνιδιού. Κανονίστε να έρχεται σε καθημερινή επαφή με συνομήλικα παιδιά με επισκέψεις στην παιδική χαρά και το πάρκο. Σκεφτείτε το ενδεχόμενο να πάτε διακοπές με φίλους ή συγγενείς που έχουν συνομήλικα παιδιά και γενικά οργανώνετε τακτικές συναντήσεις με τους φίλους του. Επίσης αν βλέπετε ότι, όταν ασχολείστε μαζί του, βελτιώνεται η διάθεσή του, τότε αναμφισβήτητα έχει ανάγκη από περισσότερη προσοχή και ενδιαφέρον από μέρους σας και θα ήταν σκόπιμο να μην του τα στερήσετε.

Τι άλλο μπορεί να βοηθήσει:

  • Διαλέξτε παιχνίδια και δραστηριότητες, που ενδείκνυνται για την ηλικία του παιδιού έχοντας κατά νου ότι με παιχνίδια που είναι για πιο μικρά παιδιά θα χάσει γρήγορα το ενδιαφέρον του, ενώ με τα πολύ προχωρημένα θα νιώσει ότι δυσκολεύεται.
  • Εξασφαλίσετε αρκετό χώρο είτε στο δωμάτιό του είτε γενικά μέσα στο σπίτι αλλά και συνθήκες ασφάλειας σε αυλές και κήπους ώστε να παίζει άνετα τα παιχνίδια που του αρέσουν ακόμα κι αν αναστατώνεται η τάξη.
  • Ενθαρρύνετε τις δημιουργικές τάσεις του παιδιού δίνοντάς του ευκαιρίες να δημιουργήσει μικρά έργα με οποιοδήποτε υλικό όπως πηλό, ζυμάρι, υλικά από το καλάθι της φύσης ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται ότι μπορεί να λερώσει και να λερωθεί.
  • Δώστε ευκαιρίες στο παιδί ώστε να συμμετέχει κι εκείνο ως πολύτιμος βοηθός σε ότι κάνετε. Προτρέψτε το να σας βοηθήσει να φτιάξετε το κέικ, να ποτίσετε μαζί τις γλάστρες ή τον κήπο, να απλώσετε τα ρούχα κλπ. Δώστε του την ευκαιρία να νιώσει ότι προσφέρει κι εκείνο μέσα από την ανάθεση μικρών καθηκόντων, τα οποία θα μετατρέψει το ίδιο σε παιχνίδι.
  • Επιδιώξτε το παιδί ν’ ασχολείται με κάποια εξωσχολική δραστηριότητα ή σπορ ώστε να απασχολείται ευχάριστα και να έρχεται σε επαφή με άλλα παιδιά. Να θυμάστε ότι πιθανόν να χρειαστεί να δοκιμάσει αρκετά πράγματα μέχρι να καταλήξει σ’ αυτό που του αρέσει περισσότερο.
  • Μυήστε το στον κόσμο των βιβλίων. Αν εκφράζει αδιαφορία για τα βιβλία θα πρέπει να αφιερώνετε καθημερινά χρόνο για να διαβάζετε μαζί βιβλία που του αρέσουν. Δίνοντας συστηματικά το καλό παράδειγμα το πιθανότερο είναι ότι κάποια στιγμή θα σας μιμηθεί.

Επιστρατεύστε το βαζάκι της… αντιβαρεμάρας!
Το ξετρυπώσαμε στο www.somewhatsimple.com και η αλήθεια είναι πως κίνησε μονομιάς το ενδιαφέρον μας! Το βαζάκι αυτό, κρύβει μέσα του ένα σωρό δραστηριότητες και έξυπνες ιδέες προκειμένου να βοηθήσει το μικρό μας να γεμίσει ευχάριστα τον χρόνο του! Αναζητήστε το ή –ακόμη καλύτερα- κατασκευάστε το μόνες σας γεμίζοντάς το με όλα όσα θα άρεσαν στο δικό σας παιδί (και όλα όσα μπορείτε να του προσφέρετε). Μια υπέροχη ιδέα την οποία μπορείτε να επιστρατεύετε χειμώνα-καλοκαίρι!

Μήπως κάτι δεν πάει καλά;
Κάθε παιδί κατά περιόδους είναι φυσιολογικό να νομίζει ότι βαριέται κάποιες στιγμές μέσα στη μέρα. Αν όμως δείχνει διαρκώς άτονο και κουρασμένο, είναι μελαγχολικό, έχει την τάση ν’ απομονώνεται, να μη γελάει, ν’ αποφεύγει τους φίλους του ή να δείχνει απροθυμία να συναναστραφεί συνομήλικα παιδάκια, παρουσιάζει μειωμένη ή υπερβολικά αυξημένη όρεξη, έχει διαταραχές στον ύπνο, παραπονιέται για πονοκεφάλους ή στομαχόπονους, καλό είναι να συμβουλευτείτε τον ειδικό.

Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Πώς θα μεγαλώσετε ένα παιδί που «πιστεύει» στον εαυτό του!

Η αυτοπεποίθηση αποτελεί θεμέλιο μιας χαρούμενης παιδικής ηλικίας και “κλειδί” μιας πετυχημένης ενήλικης ζωής.

Καλλιεργώντας από νωρίς το συναίσθημα της αυτοπεποίθησης στη ζωή του μικρού μας, το βοηθάμε να γίνει υπεύθυνο, να μάθει να “ζυγίζει” σκέψεις και συναισθήματα και να παίρνει σωστές αποφάσεις. Του δίνουμε την ευκαιρία να μάθει να “στέκεται στα πόδια του” και να πιστεύει στον εαυτό του. Όλα αυτά, μπορούν με μαθηματική ακρίβεια, να βοηθήσουν το μικρό μας να εξελιχθεί από χαρούμενο παιδάκι σε ισορροπημένο, ευτυχισμένο ενήλικα. Για να συμβάλλουμε στο αποτέλεσμα αυτό:

  • Το βοηθάμε να γνωρίσει τον εαυτό του…
    Για να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, το μικρό μας θα πρέπει πρώτα να γνωρίσει τον εαυτό του. Το “ποιος είναι” και το “πού ανήκει” είναι δύο σημεία “κλειδιά” απαραίτητα για την ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης και, κατ επέκταση, της αυτοπεποίθησης. Απαντώντας λοιπόν σε ερωτήσεις του στυλ “Πού γεννήθηκα και πώς;” ή “Θυμάσαι τότε που έπεσα από τη σκάλα;” ή “Πες μου για τότε που κλειδώθηκα στο μπάνιο…”, βοηθάμε το παιδί μας να μάθει πράγματα για τον εαυτό του, για τη ζωή του για τη θέση του μέσα στην οικογένειά μας. Δεν έχει καμία σημασία αν η κάθε ιστορία έχει χιλιοειπωθεί… Μέσα από αυτή την επανάληψη είναι που τα παιδιά μας μαθαίνουν. Είναι σημαντικό λοιπόν να το βοηθήσουμε νιώσει αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειά μας, να γνωρίσει τον εαυτό του και να τον αγαπήσει. Αλλωστε, είναι αδύνατο να νιώσουμε αυτοπεποίθηση αν δεν γνωρίζουμε και δεν αγαπάμε τον εαυτό μας.
  • …και να τον αποδεχτεί
    Αφού μάθει ποιος είναι, θα πρέπει να αποδεχτεί αυτό που είναι. Να κατανοήσει πότε κάνει κάτι καλά και πότε το κάνει λάθος. Να βρει τρόπους για να μπορεί να διορθώνει τα λάθη του και να μαθαίνει μέσα από αυτά. Είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε στο παιδί μας να ξεχωρίζει το λάθος από την αποτυχία. Το να κάνει κάτι λάθος, δε σημαίνει ότι απέτυχε. Αλλωστε, τα λάθη είναι (όπως είπαμε) κομμάτι της γνώσης. Θα πρέπει να το βοηθήσουμε να ανακαλύψει κάποιες πτυχές της προσωπικότητάς του και -γιατί όχι;- να τις καλλιεργήσει, αν πιστεύουμε πως είναι για το καλό του. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίσει το σώμα του και να αποδεχτεί την εξωτερική του εμφάνιση.
  • Είμαστε “θετικοί” απέναντί του
    Με λίγα λόγια, προσπαθούμε να γίνουμε ένας “καθρέφτης” για το μικρό μας στον οποίο θα αντικατοπτρίζονται τα καλά στοιχεία του εαυτού του. Το παιδί μας συνθέτει την εικόνα του εαυτού του μέσα από τα στοιχεία που αντιλαμβάνεται εκείνο, αλλά και μέσα από τα όσα πιστεύουν οι άλλοι για εκείνο. Κάποιες αντιδράσεις μας λοιπόν, πολλές φορές αντικατοπτρίζουν τη “γνώμη” μας για το μικρό μας. Π.χ. Το επαινούμε, άρα συμπεριφέρεται σωστά. Παίζουμε μαζί του, άρα είναι ωραίο να βρισκόμαστε κοντά του. Ρωτάμε τη γνώμη του, άρα μας ενδιαφέρει η άποψή του. Κάπως έτσι, το παιδί μας αρχίζει να καταλαβαίνει ότι είναι ευγενικό, ευχάριστο, έξυπνο. Ότι η παρουσία του είναι πολύτιμη και η γνώμη του σημαντική. Φανταστείτε να μας άκουγε συνεχώς να του φωνάζουμε “Όχι! Δεν σου είπα να μην το κάνεις αυτό;” ή “Μη με ενοχλείς τώρα, έχω δουλειά!” ή “Θα βάλεις αυτό το μπλουζάκι. Πάει και τελείωσε”. Η αυτοπεποίθησή του θα τσακιζόταν σαν βαρκούλα στον βράχο της απαγόρευσης, αφού θα ένιωθε ότι δεν κάνει τίποτα σωστά!
  • Παίζουμε μαζί του…
    Ο χρόνος που αφιερώνουμε στο παιδί μας είναι πραγματικά πολύτιμος για εκείνο. Μέσα από τις συζητήσεις μας, τα τραγούδια, τις αγκαλιές και τα παιχνίδια μας το παιδί λαμβάνει ένα σπουδαίο μήνυμα: “Είμαι σημαντικός. Οι γονείς μου με αγαπάνε και τους αρέσει να ασχολούνται μαζί μου”.
  • …και το αφήνουμε να πάρει πρωτοβουλίες
    Η ώρα του παιχνιδιού, είναι επίσης μια καλή ευκαιρία να αφήσουμε το μικρό μας να πάρει πρωτοβουλίες. Από το τι παιχνίδι να παίξουμε, μέχρι το πού θα το παίξουμε, πώς θα χωριστούμε, ποιο θα είναι το έπαθλο κ.λπ. Μπορεί να μας ζητήσει να παίζουμε ξανά και ξανά το ίδιο παιχνιδάκι… Η αλήθεια είναι πως οι μεγάλοι βαριόμαστε (κάποιες φορές) πιο γρήγορα από τα παιδιά… Σε αυτή την περίπτωση δεχόμαστε να του κάνουμε το χατίρι ή αντιπροτείνουμε κάτι άλλο όσο το δυνατό πιο ευγενικά μπορούμε, δίνοντάς του όμως και πάλι τη δυνατότητα επιλογής. Π.χ. αντί να πούμε “Ώχου! Δεν βαρέθηκες να παίζουμε συνέχεια αυτό το επιτραπέζιο;”, λέμε “Πολύ καλή ιδέα! Μιας και το έχουμε ξαναπαίξει αυτό όμως, τι θα έλεγες να δοκιμάζαμε να φτιάξουμε αυτό το παζλ ή να ασχοληθούμε με αυτό το kit πειραμάτων;”
  • Του αναθέτουμε… ευθύνες
    Προσπαθούμε όσο το δυνατό νωρίτερα να το εντάξουμε στο… εργατικό δυναμικό του νοικοκυριού μας! Ένα δίχρονο παιδάκι μπορεί κάλλιστα να συμβάλει στο στρώσιμο του τραπεζιού τοποθετώντας τις χαρτοπετσέτες δίπλα από τα πιάτα. Στα τρία του χρόνια, θα είναι σε θέση να καθαρίσει ή να ξεσκονίσει κάποιες χαμηλές επιφάνειες. Στα πέντε του μπορεί να βάζει τα ρούχα στο πλυντήριο, ενώ μέχρι τα εφτά, θα έχει σίγουρα μάθει να φτιάχνει πρωινό για όλη την οικογένεια! Έτσι, το μικρό μας θα νιώθει ότι προσφέρει την ανεκτίμητη βοήθειά του, εκτονώνοντας τυχόν περισσευούμενη ενέργεια και, φυσικά, συμβάλλοντας στις δουλειές του σπιτιού!
  • Του μιλάμε για τα συναισθήματα
    Για να εκφράσει ένα παιδί τα συναισθήματά του, θα πρέπει προηγουμένως να τα γνωρίσει. Το βοηθάμε λοιπόν μέσα από ήρεμες συζητήσεις, αρχικά να μάθει να “αποκρυπτογραφεί” τα συναισθήματά του και στη συνέχεια να τα εκφράζει. Έτσι, θα μπορέσει αργότερα να μάθει να τα αιτιολογεί και να τα ελέγχει, ενώ, θα είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί και τα συναισθήματα των άλλων. Αυτή η αποτίμηση και αντιμετώπιση των συναισθημάτων είναι που θα βοηθήσει αργότερα τα μικρά μας να αντιμετωπίσουν τυχόν δύσκολες καταστάσεις, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και να “βγουν ασπροπρόσωπα” σε οποιαδήποτε νέα πρόκληση παρουσιαστεί μπροστά τους.
  • Του μαθαίνουμε να αυτοεξυπηρετείται
    Η πρώτη φορά που θα φάει μόνο του, που θα επιλέξει εκείνο τα ρούχα του και θα τα φορέσει με καμάρι, που θα βάλει τα παπούτσια του, που θα πλύνει τα χεράκια του και θα βουρτσίσει τα δόντια του… Όλα είναι μικρά σκαλοπατάκια που οδηγούν το μικρό μας στην “αυτονομία”. Κάθε φορά που καταφέρνει να “κατακτήσει” ένα από αυτά και μας ακούει να επιβραβεύουμε, όχι μόνο την επιτυχία, αλλά και την προσπάθεια που κάνει, “φουσκώνει” από περηφάνια. Κάπως έτσι, μαζί με την αυτονομία του μεγαλώνει και η αυτοπεποίθησή του.
Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Καλομαθημένο ναι, κακομαθημένο όχι!

Έχει συνεχώς απαιτήσεις; Θέλει πάντα να γίνεται το δικό του αγνοώντας επιδεικτικά τις συμβουλές ή τις απαγορεύσεις σας; Ήρθε η ώρα να βάλετε όρια στη συμπεριφορά του παιδιού σας.

Δεν είναι λίγοι οι γονείς που θέλοντας να βλέπουν το παιδί τους πάντα χαρούμενο ικανοποιούν δίχως σκέψη τις επιθυμίες του. Ενδεχομένως ο σύγχρονος τρόπος ζωής, που θέλει εσάς να λείπετε πολλές ώρες από το σπίτι και το παιδί να σας περιμένει γεμάτο ανυπομονησία, να μη σας “επιτρέπει” να του αρνηθείτε καμία χάρη. Έχοντας όμως υπόψη πως η δική σας συμπεριφορά του δίνει ερεθίσματα που το βοηθούν να διαμορφώσει το χαρακτήρα του, σκεφτείτε μήπως και κανένα “όχι” κάπου-κάπου δεν κάνει και τόσο κακό.

 

Δεν γεννιέται… γίνεται

Κανένα παιδί δεν γεννιέται απαιτητικό! Αν από την αρχή ξεκαθαρίσουμε τη διαφορά μεταξύ επιθυμίας και ανάγκης, εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε πως ένα μωρό κάτω των 6 μηνών δεν κλαίει επειδή είναι κακομαθημένο και θέλει να βρίσκεστε συνεχώς κοντά του, αλλά επειδή σας εκφράζει μια “αυθεντική” ανάγκη (πείνα, ανάγκη για ξεκούραση, για καθαριότητα κ.λπ.). Ένα βρέφος έχει απαιτήσεις μόνο αναφορικά με τις ανάγκες του και επομένως ο χαρακτηρισμός “κακομαθημένο μωρό” δεν υφίσταται. Αντίθετα, όταν λέμε πως ένα παιδί είναι κακομαθημένο εννοούμε πως επιδιώκει αδιάκοπα το ενδιαφέρον των γύρω του, εμφανίζει εγωιστικές τάσεις (π.χ. δεν αφήνει άλλο παιδάκι να παίζει με τα παιχνίδια του), ζηλεύει αυτά που ανήκουν στους άλλους και θέλει συνεχώς να περνά “το δικό του”.

Όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι δυνατόν ξαφνικά ένα παιδί να αρχίσει να εμφανίζει τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Οι έντονες απαιτήσεις είναι αποτέλεσμα της λανθασμένης συμπεριφοράς των γονιών. Σκεφτείτε το… Αν το μικρό σας έχει συνηθίσει να μην υφίσταται καμιά λογική συνέπεια σε σταθερή βάση όταν συμπεριφέρεται άσχημα, θα είναι δύσκολο ξαφνικά μια μέρα να του βάλετε όρια και ακόμα πιο δύσκολο να τα σεβαστεί, γιατί πολύ απλά δεν έχει μάθει να περιορίζεται. Αν οι κανόνες δεν τεθούν και δεν εφαρμοστούν από μικρή ηλικία, τα παιδιά αποκτούν σταδιακά την αίσθηση πως έχουν εξουσία, πως κάνουν ό,τι θέλουν και πως πάντα θα ικανοποιούνται οι επιθυμίες τους.
Εκτός από την υπερβολική “ελαστικότητα”, ένα παιδί μπορεί να κακομάθει και στην περίπτωση που οι γονείς του είναι υπερπροστατευτικοί, αφού δεν το αφήνουν να παίρνει πρωτοβουλίες και να ψάχνει να βρίσκει τρόπους ώστε να λύνει μόνο του τα “προβλήματά” του (συναρμολόγηση ενός παιχνιδιού, λύση μιας άσκησης κ.λπ.).

 

“Ιδιαίτερη” συμπεριφορά

Η συμπεριφορά ενός κακομαθημένου παιδιού πολλές φορές παραξενεύει τους γονείς του. Είναι πολύ πιθανό στην προσπάθεια του μικρού σας να επιβάλει την γνώμη του να παρατηρήσετε πως προσποιείται ότι κλαίει, αρνείται να φάει, υψώνει τον τόνο της φωνής του, ενώ δεν αποκλείεται να σας απειλεί με φράσεις όπως “αν δεν πάμε βόλτα, θα φύγω από το σπίτι”. Ίσως γίνει επιθετικό προς εσάς επειδή του φέρνετε αντίρρηση τη δεδομένη στιγμή, ενώ μπορεί να σας “εκδικηθεί” πετώντας, σπάζοντας ή σκίζοντας αγαπημένα σας αντικείμενα (π.χ. cd, βιβλία). Επίσης, δεν είναι λίγα τα παιδιά που αντιδρούν πολύ έντονα στην (ασυνήθιστη) άρνηση των γονιών τους με το να πέφτουν στο πάτωμα και να χτυπιούνται. Δείγματα συμπεριφοράς σαν κι αυτά αποκαλύπτουν πως το παιδί δεν μπορεί να δεχτεί τη γνώμη των άλλων, διότι δεν έχει μάθει να του φέρνουν αντίρρηση.

 

Χρυσοί κανόνες πειθαρχίας

Μελέτες υποστηρίζουν πως όταν οι γονείς θέτουν σταθερά όρια, τα παιδιά μεγαλώνουν έχοντας μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση από τα παιδιά των οποίων οι γονείς τους επιτρέπουν να συμπεριφέρονται όπως τους αρέσει. Έχοντας κατά νουν πως πειθαρχία σημαίνει διδασκαλία ενός αποδεκτού τρόπου συμπεριφοράς (και όχι τιμωρία), πειθαρχήστε το παιδί ακολουθώντας τις παρακάτω κατευθυντήριες γραμμές:

  1. Δώστε στο παιδί μια λίστα με 10-12 σταθερούς και κατανοητούς κανόνες, όπως “καθόμαστε στο ειδικό καρεκλάκι στο αυτοκίνητο, δεν δαγκώνουμε, πηγαίνουμε για ύπνο μόλις το λέει ο μπαμπάς ή η μαμά κ.λ.π”. Προσοχή: Δεν πρέπει να διαπραγματεύεστε για τέτοιους κανόνες!
  2. Ενημερώστε το παιδί πως για θέματα όπως ποια βιβλία μπορεί να διαβάσει, ποια παιχνίδια μπορεί να πάρει στο αυτοκίνητο κ.λπ. θα επιλέγει το ίδιο. Βοηθήστε το να καταλάβει ποιες είναι οι δικές του επιλογές και ποιες όχι.
  3. Κατανοήστε τη διαφορά μεταξύ επιθυμιών και αναγκών. Σε καταστάσεις όπως η πείνα, ο πόνος, ο φόβος υπάρχει ανάγκη να αντιδράσετε άμεσα. Αν όμως το παιδί κλαίει για άλλους λόγους, πιθανότατα εξαιτίας μιας απογοήτευσης ή για μια επιθυμία που δεν πραγματοποιήθηκε, δεν χρειάζεται να το μαλώνετε ή να του φωνάζετε. Πείτε του απλώς πως καταλαβαίνετε πώς νιώθει.
  4. Μην αρκείστε σε μια απαγόρευση. Το παιδί πρέπει να ξέρει το λόγο για τον οποίο του απαγορεύετε να κάνει κάτι, διότι μόνο έτσι δεν θα το επαναλάβει. Αντί να πείτε “μην παίζεις με το μαχαίρι”, εξηγήστε το γιατί: “μην παίζεις με το μαχαίρι, γιατί μπορεί να κοπείς και μετά θα πονάς”.
  5. Ζητήστε με ήρεμο τόνο φωνής να σας εξηγήσει το λόγο που αναποδογύρισε το πιάτο του ή πέταξε με δύναμη το τηλεκοντρόλ στο πάτωμα. Αφήστε το να σας πει τι είναι αυτό που το ώθησε να κάνει αυτήν την πράξη και στη συνέχεια ρωτήστε το αν πραγματικά πιστεύει πως είναι σωστή. Με τον τρόπο αυτό το βοηθάτε να συνειδητοποιήσει το λάθος του.
  6. Μην υποχωρήσετε σε πείσματα, θυμούς ή επιθετικές συμπεριφορές. Αν το παιδί είναι σε μέρος που δεν μπορεί να βλάψει τον εαυτό του, αγνοήστε το.
  7. Δώστε έμφαση στο “όχι”. Πείτε το σταθερά και με νόημα.
  8. Διατηρήστε πάντα τη δύναμη του ρόλου σας ως γονιός. Μην ξεχνάτε πως δεν χρειάζεται πάντα να αιτιολογείτε τους κανόνες που θέτετε.
  9. Μην απειλείτε ή υπόσχεστε πράγματα στο παιδί, αν δεν είστε σίγουροι πως θα τα τηρήσετε. Έτσι μειώνετε την εμπιστοσύνη του σ εσάς.

 

Το ξύλο δεν αποτελεί μέσο πειθαρχίας!

Μπορεί το άτακτο πιτσιρίκι να σας βγάζει πολλές φορές εκτός εαυτού, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να του συμπεριφέρεστε χρησιμοποιώντας σωματική βία (ξυλιές στον ποπό, χαστούκια, τράβηγμα μαλλιού κ.λπ.). Το ξύλο αποτελεί τη χειρότερη μορφή άσκησης βίας και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί μέσο διαπαιδαγώγησης, αφού το παιδί δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς σας ενόχλησε στη συμπεριφορά του και συνεπώς μπορεί να το επαναλάβει. Έχετε κατά νουν πως χτυπώντας το του περνάτε το μήνυμα πως αυτή η συμπεριφορά είναι ένας αποδεκτός τρόπος εκδήλωσης του θυμού, ενώ ταυτόχρονα “γκρεμίζεται” η εμπιστοσύνη του προς εσάς. Την επόμενη φορά λοιπόν που το μικρό σας “παίξει” με τα νεύρα σας, προσπαθήστε να συγκρατηθείτε επιλέγοντας πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να του εξηγήσετε πως αυτό που έκανε δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Αγάπη σε μέγεθος XL

Κόκκινη κάρτα δίνουν οι ειδικοί στους γονείς που με λάθη στοργής και παράλογη αγάπη τραυματίζουν τη μακροπρόθεσμη εξέλιξη του παιδιού τους.

Κάθε πρωί οι γείτονες από το απέναντι μπαλκόνι βλέπουν την 40χρονη Αννα να παίρνει αγκαλιά την τετράχρονη κόρη της, τη σχολική τσάντα και το παιδικό μπουφάν και να κατεβαίνει τρικλίζοντας τα εξωτερικά σκαλιά του σπιτιού της από το δεύτερο όροφο στο ισόγειο! Για εκείνους που ίσως σκεφτούν πως το παιδί μπορεί να έχει κάποιο πρόβλημα, να πούμε πως έτσι και του πετάξεις μια μπάλα θα πάρουν φωτιά τα ποδαράκια του και θα φτερουγίσει για να την φτάσει! Απλά, η Αννα φοβάται μήπως η μικρή της πριγκίπισσα κουραστεί ή κουτρουβαλήσει τα σκαλοπάτια! Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, όταν το παιδί στηρίζεται στη δύναμη της μαμάς, είναι επόμενο σε κάθε του εξόρμηση στη ζωή να νιώθει ανασφάλεια, ανημποριά, φόβο και αδυναμία. Η μητρική υπερπροστατευτικότητα σύμφωνα με τους ειδικούς, το μαθαίνει πως για να τα καταφέρει πρέπει πάντα κάπου να στηρίζεται. Έτσι σιγά-σιγά από τα πρώτα χρόνια της ζωής του το παιδί ολοένα και απομακρύνεται από τις ευκαιρίες που του παρουσιάζονται να ενεργοποιηθεί, να ανεξαρτητοποιηθεί και κάπως έτσι να θωρακιστεί απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, να σφυρηλατήσει αντοχές και χαρακτήρα, και πάνω από όλα να συνειδητοποιήσει πως είναι μια ξεχωριστή ισχυρή και αυτόνομη προσωπικότητα.

 

Τους ζητάμε λίγα, τους προσφέρουμε πολλά. Γιατί;

Αγωνιζόμαστε να προστατέψουμε τα παιδιά μας από αντιξοότητες και αναποδιές, να φανούμε ευαίσθητοι στις ανάγκες τους, να συντονίσουμε τις κεραίες μας σε κάθε τι που τα αφορά, να τους προσφέρουμε πάντοτε το καλύτερο. Μήπως όμως το παρακάνουμε; Και αν ναι, πού πρέπει να… τραβήξουμε τη γραμμή;

Οι παιδοψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι τελικά κάνουμε κακό στα παιδιά όταν τους ζητάμε λίγα και τους προσφέρουμε πολλά: Πολλά παιχνίδια, πολλά ρούχα, πολλή βοήθεια… Προσπαθώντας να τα προστατεύουμε από τις αντιξοότητες της ζωής, τους στερούμε τις δυνατότητες να μάθουν. Φοβούμενοι να τους βάλουμε όρια, δυναμιτίζουμε την ανάπτυξη του χαρακτήρα τους. Αποφεύγοντας να τους πούμε όχι, από τον φόβο ότι θα πάψουν να μας συμπαθούν, τα κάνουμε να ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους. Γιατί όμως οι σύγχρονοι γονείς είναι πιο ενδοτικοί από τις προηγούμενες γενιές;

  • Ένας λόγος, υποστηρίζουν οι ειδικοί είναι ότι οι γυναίκες σήμερα, γίνονται μητέρες σε μεγαλύτερη ηλικία σε σχέση με τις γυναίκες της προηγούμενης γενιάς.
  • Ένας δεύτερος λόγος είναι ότι κάνουν λιγότερα παιδιά. Οι οικογένειες είναι μικρότερες και έτσι αναλογεί στα παιδιά μεγαλύτερο μερίδιο “παραχαϊδέματος”. Παλαιότερα, απλά, δεν είχαν την πολυτέλεια να τα κακομάθουν. Εξάλλου, τώρα που δουλεύουν και οι δυο γονείς, κατακλύζονται από ενοχές επειδή λείπουν από το σπίτι όλη μέρα.

 

Εκτός από τους παραπάνω κοινωνικούς λόγους, υπάρχουν κι άλλοι πολλοί και διαφορετικοί που ένας γονιός μπορεί να είναι υπερπροστατευτικός με το παιδί του, δημιουργώντας μαζί του μια οδυνηρή σχέση εξάρτησης, όπου δεν κατανέμονται σωστά ούτε οι ρόλοι, ούτε οι συμπεριφορές και τα συναισθήματα.

  • Αν, οι γονείς μας υπήρξαν υπερπροστατευτικοί απέναντί μας, το ίδιο μπορεί να γίνουμε κι εμείς απέναντι στα δικά μας παιδιά.
  • Υπάρχει επίσης και η περίπτωση να είμαστε υπερπροστατευτικοί γονείς όταν στη δική μας παιδική ηλικία έχουμε στερηθεί την απαιτούμενη γονική φροντίδα, οπότε ο φόβος της επανάληψης του λάθους και η ανησυχία μήπως το παιδί μας αισθανθεί την ίδια έλλειψη, μπορεί να μας οδηγήσει στην υπερβολή και στην απώλεια του μέτρου.
  • Ένας ακόμα λόγος που οι γονείς τείνουν να γίνονται υπερπροστατευτικοί είναι όταν φοβούνται πως ίσως δεν θα μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα με τα γονεϊκά τους καθήκοντα υποφέροντας από ανασφάλεια, έλλειψη εμπιστοσύνης στις ικανότητες τους, αλλά και έλλειψη σωστής πληροφόρησης.

 

Ανησυχητικές συμπεριφορές μικρών παιδιών

  • Αν το παιδί σας έχει πρόβλημα να κάνει φιλίες και να παίζει με τα άλλα παιδιά. Αυτό μπορεί να είναι σημάδι ενός παιδιού εγωκεντρικού το οποίο παραβλέπει τα αισθήματα των άλλων ανθρώπων και έτσι γίνεται αντιπαθητικό. Μετά τα τρία χρόνια, παρατηρήστε πώς τα πάει τα παιδί σας με τα άλλα παιδιά, αν έχει μάθει να περιμένει τη σειρά του και να μοιράζεται τα παιχνίδια τους.
  • Αν το σπίτι είναι γεμάτο με παιχνίδια, αλλά το παιδί ζητά περισσότερα. Το παιδί που έχει μάθει να αποκτά ό, τι θέλει, μεγαλώνοντας θα έχει μεγάλο πρόβλημα να προσαρμοστεί σε κοινωνικές ομάδες εκτός οικογενείας.
  • Αν είναι πιο παχουλό από το φυσιολογικό λόγω των γλυκών και των ανθυγιεινών φαγητών που τρώει. Αυτό σημαίνει ότι στο σπίτι επιτρέπονται περισσότερα απ όσα πρέπει.
  • Αν το παιδί σας έχει την απαίτηση να κάνετε εσείς διάφορα πράγματα για αυτό, ενώ μπορεί να τα καταφέρει μόνο του. Αναρωτηθείτε αν είναι αναπτυξιακά έτοιμο να τα καταφέρει πριν σπεύσετε σε βοήθεια, γιατί συχνά οι γονείς δεν εκτιμούν πόσα πολλά πράγματα μπορεί να κάνει το παιδί τους.

6 λάθη που δυστυχώς δεν… αποφεύγουμε

Μήπως ανήκετε και εσείς στην τεράστια πλειοψηφία των γονιών που πέφτουν στη παγίδα της υπερπροστασίας υποκύπτοντας σε παράλογες απαιτήσεις; Διαβάστε ποια είναι τα 6 πιο συχνά λάθη που κάνουμε… παραδεχτείτε τα και διορθώστε τα.

  • Δεν αντέχετε να βλέπετε το παιδί να κλαίει. Όταν αρχίζει να ουρλιάζει μέσα στο μαγαζί ότι θέλει παγωτό, ενδίδετε στις απαιτήσεις του προκειμένου να μη γίνετε ρεζίλι. Αρνηθείτε σθεναρά γιατί αν ενδώσετε μια φορά, ξεκινά ένας φαύλος κύκλος χωρίς τελειωμό.
  • Αγνοείτε την κακή συμπεριφορά. Προκειμένου να χαλάσετε τις (ελάχιστες) στιγμές που είστε οι δυο σας, αναβάλετε για αργότερα το μάλωμα. Κάντε πέτρα την καρδιά σας και μην αναβάλετε κάτι το οποίο πρέπει να γίνει άμεσα.
  • Παρακαλάτε δεν… απαιτείτε. Κάθε φορά που πρέπει να συνεργαστεί του λέτε “παρακαλώ” και έτσι νομίζει ότι αυτό ελέγχει την κατάσταση. Είναι προτιμότερο να εξηγείτε στο παιδί με ηρεμία, αυστηρότητα και σαφήνεια τι πρέπει να κάνει.
  • Ανταμείβετε το παιδί όταν δεν πρέπει. Όταν του προσφέρετε μια καραμέλα κάθε φορά που δέχεται να καθίσει στο καρεκλάκι του αυτοκινήτου για να πάτε κάπου, του δείχνετε ότι έχει το δικαίωμα επιλογής – κάτι σαν παιχνίδι – και όχι ότι είναι σοβαρό θέμα ασφάλειας. Ποτέ μην ανταμείβετε καμιά συμπεριφορά που πρέπει να είναι μη διαπραγματεύσιμη. Το παιδί πρέπει να καταλάβει πόσο σημαντικοί είναι οι κανόνες.
  • Του επιτρέπεται να σας διακόπτει. Έτσι του μαθαίνετε ότι είναι το κέντρο του κόσμου και δεν δίνει σημασία στις ανάγκες ή τα αισθήματα των άλλων ανθρώπων. Ζητά την άμεση προσοχή από όλους – κάτι το οποίο θα του δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα όταν πάει στο σχολείο.
  • Δεν αντέχετε να το απογοητεύετε. Όταν πάτε στο σινεμά, αφού έχει ήδη πάρει ποπκόρν και πορτοκαλάδα, σας ζητά και μια σακούλα καραμέλες. Προκειμένου να χαλάσετε μια όμορφη έξοδο, του κάνετε όλα τα χατίρια. Κι όμως τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι η ζωή έχει μικρές απογοητεύσεις. Επειδή ζητάνε κάτι, δε σημαίνει ότι πρέπει και να το αποκτήσουν. Κάποια στιγμή θα τραβήξετε τη γραμμή και θα εκπλαγείτε με το πόσο γρήγορα το παιδί ξεχνά και… προχωρά παρακάτω.
Categories
Διατροφή ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Πόσα γλυκά να τρώει;

Σύμφωνα με πρόσφατη αμερικανική έρευνα, τα παιδιά που δεν μπορούν να συγκρατήσουν την επιθυμία τους για γλυκά έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν υπέρβαρα όσο μεγαλώνουν. Πώς λοιπόν θα κρατήσουμε τα μικρά χεράκια μακριά από το βάζο με τις λιχουδιές; 

Συμβουλές για τους μικρούς σας… λιχούδηδες

  • Μην ξεχνάτε ότι εσείς αποτελείτε το βασικό πρότυπο των παιδιών σας. Υιοθετήστε λοιπόν οικογενειακώς υγιεινές διατροφικές συνήθειες και δομήστε σωστά το καθημερινό τους διατροφικό πρόγραμμα ώστε να μην πεινάνε και να μην καταφεύγουν σε «ανθυγιεινά» σνακ.
  • Φροντίστε να μη συνδέουν τη διάθεσή τους με την ικανοποίηση που αντλούν από το φαγητό.
  • Μην τους τάζετε γλυκά και άλλες λιχουδιές ως επιβράβευση καλής συμπεριφοράς.
  • Αποθηκεύστε τους γλυκούς και αλμυρούς πειρασμούς σε κάποιο ντουλάπι, εκτός του οπτικού τους πεδίου, καθώς όσο περισσότερο βλέπουν κάτι τόσο περισσότερο το επιθυμούν και το ζητούν.
  • Μη στερείτε από τα παιδιά καμία γευστική απόλαυση, καθώς οι τροφές που απαγορεύονται γίνονται ακόμα πιο επιθυμητές. Είναι καλύτερο να γνωρίζουν ότι μπορούν να φάνε τα πάντα αλλά με μέτρο.
  • Αγοράστε σοκολάτες, παγωτά και γλυκά σε μικρές συσκευασίες
  • ή δίνετέ τους μικρές μερίδες.
  • Εντάξτε την άσκηση στην καθημερινότητά τους.
  • Αποφύγετε το φαγητό μπροστά στην τηλεόραση.

Extra Tip: Καλό είναι να είμαστε πιο επιλεκτικοί με τα γλυκά που τρώει ένα παιδί, ιδίως αν τα καταναλώνει καθημερινά.

 

Πόσα γλυκά λοιπόν μπορεί να τρώει;

Δεν υπάρχει συγκεκριμένο όριο για το πόσα γλυκά μπορεί να τρώει ένα παιδί μέσα στην εβδομάδα. Εάν έχει κανονικό σωματικό βάρος μπορεί να τρώει κάποιου είδους γλυκό ακόμα και σε καθημερινή βάση. Βέβαια το γλυκό δεν θα πρέπει να αντικαθιστά κάποιο γεύμα του. Μπορεί να λαμβάνεται ως απογευματινό σνακ, με την προϋπόθεση ότι έχει φάει και τα φρούτα της ημέρας.

 

Και αν έχει πρόβλημα βάρους;

Ένα παιδί που είναι υπέρβαρο ή παχύσαρκο δεν μπορεί να βιώνει την απόλυτη στέρηση γλυκού, διότι πολύ απλά είναι παιδί και η απαγόρευση θα το κάνει να θέλει τα γλυκά ακόμα περισσότερο. Σε αυτή την περίπτωση στο πλαίσιο ενός ισορροπημένου προγράμματος διατροφής μπορεί να τρώει γλυκό 2 φορές την εβδομάδα, π.χ. μία καθημερινή και μία ημέρα το Σαββατοκύριακο. Βέβαια, αν για παράδειγμα, σε ένα παιδικό πάρτι καταναλώσει περισσότερα γλυκά, θα πρέπει να θέσετε όριο ότι δεν θα φάει άλλα μέσα στην εβδομάδα.

 

Υγιεινές & θρεπτικές επιλογές

Γνωρίζοντας ότι τα περισσότερα γλυκά προσφέρουν μόνο «κενές θερμίδες», δηλαδή κυρίως ζάχαρη και λιπαρά, χωρίς να περιέχουν ιδιαίτερα άλλα θρεπτικά συστατικά, καλό είναι να είμαστε πιο επιλεκτικοί με τα γλυκά που τρώει ένα παιδί, ιδίως αν τα καταναλώνει καθημερινά. Έτσι λοιπόν καλό είναι:

  • Να δίνουμε στα παιδιά σπιτικά γλυκά παρασκευασμένα με καλής ποιότητας λιπαρά όπως ελαιόλαδο, φρέσκο βούτυρο ή μαργαρίνες χωρίς υδρογονωμένα λίπη, αλεύρι ολικής άλεσης, ξηρούς καρπούς και μέλι, όπως γλυκό ταψιού ή χαλβά σιμιγδαλένιο.
  • Η σοκολάτα μπορεί να εναλλάσσεται με κάποιο παστέλι ή καλής ποιότητας μπάρα δημητριακών που μπορεί να περιέχει και σοκολάτα αλλά και ξηρούς καρπούς.
  • Ένα γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού ή με μέλι, μία σπιτική κρέμα ή ρυζόγαλο αποτελούν εξαιρετικές επιλογές γλυκού για ένα παιδί, καθώς παράλληλα προσλαμβάνει και πολύτιμα θρεπτικά συστατικά.
  • Αντί να φάει μία μεγάλη σοκολάτα, μπορεί να φάει μία μεγάλη φέτα ψωμί, κάλλιστα ολικής άλεσης, με κάποιο spread σοκολάτας το οποίο μπορεί να είναι ακόμα πιο υγιεινό και θρεπτικό αν περιέχει και ταχίνι.
Categories
Διατροφή ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Λάθη διατροφής!

Μαγειρεύουμε καθημερινά τηγανιτές πατάτες, απαγορεύουμε τα γλυκά, θέλουμε να βλέπουμε το πιάτο του άδειο σε κάθε γεύμα, ξεχνάμε το πρωινό…

 

Είναι λίγα μόνο από τα πιο συνηθισμένα λάθη που κάνουμε οι περισσότεροι γονείς σχεδόν σε καθημερινή βάση, σχετικά με το διαιτολόγιο του παιδιού μας. Άλλες φορές επειδή δεν έχουμε χρόνο, άλλες επειδή δεν έχουμε καμιά όρεξη για τσακωμούς και άλλες επειδή πιστεύουμε πως έτσι «πρέπει» για να μεγαλώσει το παιδάκι μας σωστά. Ήρθε η ώρα να παραδεχτούμε τα λάθη μας και να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε… διατροφική συμπεριφορά προς το μικρότερο μέλος της οικογένειας.

«Μακριά απ’ την κουζίνα!»

Πρόκειται για μια φράση που βγαίνει καθημερινά από τα χείλη μας την ώρα που μαγειρεύουμε για να κρατήσουμε μακριά το αεικίνητο πιτσιρίκι μας από το πιο  επικίνδυνο δωμάτιο του σπιτιού: την κουζίνα! Η αλήθεια είναι πως αγχωνόμαστε μήπως κοπεί με κάποιο μαχαίρι, μήπως «πιάσει» το χεράκι του στο συρτάρι, μήπως αγγίξει το αναμμένο μάτι της κουζίνας, μήπως…, μήπως…! Και μπορεί από τη μια να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο όσο εκείνο παίζει με τα στρατιωτάκια του στο σαλόνι, από την άλλη όμως του στερούμε τη συμμετοχή στην προετοιμασία των γευμάτων. Γιατί όπως έχουν δείξει πολλές έρευνες, όταν τα παιδιά μας, μας βοηθούν στο μαγείρεμα, δοκιμάζουν πάντα τη «δημιουργία» τους και έτσι, γνωρίζουν νέες γεύσεις. Επίσης, κάνοντας το μαγείρεμα οικογενειακή υπόθεση, βοηθάμε το μικρό μας να μάθει να προτιμά το σπιτικό φαγητό: Την ώρα που μαγειρεύουμε του μιλάμε για τα οφέλη των λαχανικών, των ψαριών, των πουλερικών κ.λπ. στην υγεία μας. Φοράμε λοιπόν από σήμερα κιόλας ποδιές και χρίζουμε το μικρό μας «βοηθό σεφ»!

«Φάε τη δύναμή σου»

Παρόλο που εμείς σταματάμε να τρώμε όταν χορτάσουμε, έχουμε σχεδόν πάντα την απαίτηση από το μικρό μας, ενώ έχει αφήσει κάτω το πιρούνι του, να… το ξαναπιάσει και να αδειάσει το πιάτο του! Όπως λειτουργεί όμως ο δικός μας μηχανισμός αίσθησης κορεσμού της πείνας, λειτουργεί και στο παιδί μας. Αν όμως το πιέζουμε να φάει τη «δύναμή» του, στην ουσία μπλοκάρουμε και τελικά ακυρώνουμε αυτό το μηχανισμό. Το αποτέλεσμα είναι το μικρό μας να μάθει να τρώει όλο του το φαγητό, ανεξάρτητα από το αν πεινάει ή όχι, κάτι που όπως καταλαβαίνετε, αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει σε πρόβλημα βάρους. Τι κάνουμε; Το αφήνουμε να τρώει όσο θέλει. Και κάτι άλλο: Σταματάμε να (παρα)γεμίζουμε το παιδικό πιάτο –μια τάση που έχουμε όλες οι μαμάδες!

«Τηγανιτές πατάτες; Αμέσως!»

Πόσες φορές έχουμε σερβίρει φακές στο μικρό μας και επειδή δεν θέλει καν να το δοκιμάσει, φτιάχνουμε αμέσως το αγαπημένο του φαγητό για να μη μείνει νηστικό; Σίγουρα πολλές! Το γεγονός ότι υποκύπτουμε (παν)εύκολα στις γαστριμαργικές του προτιμήσεις είναι μεγάλο λάθος για δυο λόγους. Πρώτον, ο παιδικός οργανισμός δε λαμβάνει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη σωστή ανάπτυξη και δεύτερον, του περνάμε το μήνυμα ότι μπορεί να μας κάνει ότι θέλει. Αυτό που μας προτείνουν οι ειδικοί είναι να σερβίρουμε ξανά και ξανά φακές και να ενθαρρύνουμε το παιδί να τις δοκιμάσει. Σύμφωνα με έρευνες μπορεί να χρειαστούν έως και 15 προσπάθειες μέχρι να πειστεί ένα παιδί να δοκιμάσει μια νέα γεύση! Επίσης, φροντίζουμε να…απολαμβάνουμε μπροστά του το «καινούριο» φαγητό, να του μιλάμε για το πόσο νόστιμο είναι, πόσο καλό κάνει στον οργανισμό μας αλλά και να το σερβίρουμε με όσο πιο ελκυστικό τρόπο μπορούμε (π.χ. με τα φασολάκια σχηματίζουμε έναν ήλιο στο πιάτο του).
«Ορίστε το τοστάκι σου με light τυρί φυσικά!»

Με την παχυσαρκία να κερδίζει συνεχώς έδαφος στην ευαίσθητη παιδική ηλικία, πολλοί γονείς από φόβο μήπως τα παιδιά τους αυξήσουν το βάρος τους, τους προσφέρουν light προϊόντα. Ωστόσο οι ειδικοί μας ενημερώνουν πως τα παιδιά δεν πρέπει να τρώνε προϊόντα χωρίς λίπος αφού αυτό είναι απαραίτητο για να έχουν ενέργεια και να αναπτυχθούν σωστά. Πρέπει να ξέρουμε πως τα προϊόντα στα οποία έχει αφαιρεθεί το λίπος, δεν προσφέρουν στο μικρό μας την ίδια ποσότητα βιταμινών που θα λάμβανε αν έτρωγε «κανονικά» προϊόντα. Αφήνουμε λοιπόν στην άκρη τις light επιλογές και προτιμούμε για το μικρό μας «πλήρη» γαλακτοκομικά και γλυκά. Μόνο στην περίπτωση που το παιδί μας έχει πάρει κιλάκια, μπορούμε να του προσφέρουμε ημιαποβουτυρωμένα  προϊόντα (2% λιπαρά) πάντα σε συνεννόηση με έναν ειδικό διατροφής.

«Το γάλα σου και ύπνο!»

Χωρίς αμφιβολία, το γάλα μόνο καλό κάνει στον παιδικό οργανισμό: Περιέχει σίδηρο, πλήθος πολύτιμων βιταμινών, πρωτεΐνες και φώσφορο που προστατεύουν την υγεία του ενώ ταυτόχρονα, βοηθούν τη σωστή του ανάπτυξη. Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε και την ηρεμιστική του δράση, ειδικά στα παιδιά που έχουν προβλήματα ύπνου. Αν όμως το δικό μας παιδάκι δεν αντιμετωπίζει κάποιο τέτοιο πρόβλημα, δεν υπάρχει λόγος να του προσφέρουμε (ενώ έχει ήδη φάει βραδινό), γάλα λίγο πριν ξαπλώσει. Κάτι τέτοιο είναι περιττό, ειδικά αν στη διάρκεια της ημέρας έχει πιει 1-2 ποτήρια γάλα. Ας μην ξεχνάμε πως το γάλα, χάρη στα τόσα πολύτιμα συστατικά που περιέχει, μπορεί μαζί με ένα μέτριο κομμάτι κέικ να αποτελέσει από μόνο του πλήρες γεύμα.

«Μετά το μεσημεριανό έρχεται το μήλο»

Οι περισσότεροι από εμάς δε γνωρίζουμε πως το φρούτο όταν το τρώμε μετά το φαγητό δε μας δίνει τις βιταμίνες που θα μας έδινε αν το τρώγαμε σαν σνακ. Αυτό σύμφωνα με τους ειδικούς, συμβαίνει γιατί όταν το στομάχι μας είναι γεμάτο με τροφές (κρέας, ψάρι, μακαρόνια κ.λπ.) ο οργανισμός μας καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια για να τις μεταβολίσει από ένα φρούτο που είναι ιδιαίτερα εύπεπτο. Και από τη στιγμή που μπορεί να το μεταβολίσει τόσο εύκολα συγκριτικά με το υπόλοιπο περιεχόμενο του στομάχου, δεν «ασχολείται» ιδιαίτερα μαζί του –φροντίζει απλώς να το μεταβολίσει. Το αποτέλεσμα είναι να συγκρατεί μόνο τη ζάχαρη που περιέχει το εκάστοτε φρούτο και όχι τις βιταμίνες του. Προσφέρουμε λοιπόν στο μικρό μας το φρουτάκι του την ώρα του δεκατιανού ή του απογευματινού.

«Ξέχνα τα γλυκά!»

Είναι η Νο1 απαγόρευση που επιβάλλουμε στα παιδιά μας για πολλούς λόγους (για μην πάρουν κιλά, να αδυνατίσουν, να μη χαλάσουν τα δόντια τους κ.λπ.) χωρίς να σκεφτόμαστε ότι το πιθανότερο είναι, να έχουμε τα αντίθετα αποτελέσματα. Τι εννοούμε; Ότι αν απαγορεύουμε δια ροπάλου στο μικρό μας τα γλυκά, η επιθυμία του γι’ αυτά αυξάνεται και θα ικανοποιηθεί όταν θα βρεθεί εκτός σπιτιού (π.χ. σε ένα πάρτι ή στο σπίτι της γιαγιάς). Όταν βρεθεί κάπου όπου τα γλυκά κυκλοφορούν «ελεύθερα», είναι σχεδόν σίγουρο πως θα τα (υπερ)καταναλώσει.  Επίσης, προτιμάμε να τρώμε γλυκά που έχουμε φτιάξει με τα χεράκια μας (και τα χεράκια του μικρού μας όπως είπαμε πιο πάνω). Και θυμόμαστε: Προσφέρουμε στο παιδί γλυκό πάντα στη θέση κάποιου σνακ και όχι στη θέση των κυρίων γευμάτων.

Categories
Διατροφή ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Τα «καλά» και τα «κακά» λιπαρά

Δεν είναι όλα τα λιπαρά τα ίδια. Υπάρχουν τα καλά λιπαρά και τα κακά ή trans λιπαρά οξέα και είναι πολύ χρήσιμο να μάθουμε να τα ξεχωρίζουμε.

Μια από τις σοβαρότερες παρεξηγήσεις στο χώρο της διατροφής αφορά στην κατανάλωση λίπους, με διαμορφωμένη στο ευρύ κοινό την αντίληψη ότι τα λιπαρά πρέπει γενικώς και αδιακρίτως να αποφεύγονται. Η ανατροπή αυτής της τοποθέτησης, έρχεται πρώτα από όλα μέσα από τη φύση: το 50-60% της ενεργειακής απόδοσης που προσφέρει το υπέρτατο σε διατροφική αξία μητρικό γάλα, προέρχεται από λιπαρά! Παράλληλα, πλειάδα μελετών αποδεικνύει πως τα λιπαρά είναι απαραίτητα στη διατροφή μας αφού:

  • Αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας
  • Προμηθεύουν τον οργανισμό μας με τα απαραίτητα λιπαρά οξέα που δεν μπορούμε να συνθέσουμε {λινολεϊκό οξύ (ω-6) και α-λινολενικό οξύ (ω-3)} και τα οποία εμπλέκονται σε δεκάδες ουσιαστικά μονοπάτια του μεταβολισμού μας
  • Παρέχουν στο σώμα μας λιποδιαλυτές βιταμίνες (Α, D, E και K)

Αυτό λοιπόν που πρέπει να κατανοήσουμε είναι πως οι οποιεσδήποτε αρνητικές επιπτώσεις υγείας, που συσχετίζονται με τα λιπαρά, προκύπτουν από μια διαταραγμένη ισορροπία στο είδος και στην ποσότητα των λιπαρών που προσλαμβάνουμε και όχι απλά στα λιπαρά.

 

Πώς διακρίνονται…

Ανάλογα με τη σύνθεση τους, τα λιπαρά διακρίνονται σε:

  • Μονοακόρεστα λιπαρά – Υπάρχουν κυρίως στο ελαιόλαδο και στο αβοκάντο
  • Πολυακόρεστα λιπαρά – Βρίσκονται στα φυτικά έλαια, όπως ηλιέλαιο, σογιέλαιο, τις μαργαρίνες, τα λιπαρά ψάρια και τα λαχανικά. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν και τα δύο απαραίτητα λιπαρά οξέα, που προαναφέραμε
  • Κορεσμένα λιπαρά – Υπάρχουν κυρίως σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης, όπως τα κρέατα, το βούτυρο, η κρέμα γάλακτος, τα τυριά
  • Trans λιπαρά – Υπάρχουν σε μικροποσά στη φύση σε διάφορες τροφές, κυρίως ζωικής προέλευσης, ενώ σημαντικές ποσότητες ανιχνεύονται σε τρόφιμα των οποίων τα λιπαρά έχουν υποστεί υδρογόνωση (προσθήκη υδρογόνου για να παραχθεί σκληρότερο λιπαρό)

 

Ποιες είναι οι αρνητικές συνέπειες;

Η ομάδα των λιπαρών που κατηγορείται ευθέως για σημαντική συμμετοχή στην εκδήλωση νοσημάτων φθοράς, είναι αυτή που περιλαμβάνει τα κορεσμένα και τα trans λιπαρά. Έρευνες υποδεικνύουν πως στη διατροφή δυτικού τύπου τα κορεσμένα και τα trans λιπαρά υπερβαίνουν κατά πολύ το 10% των ημερήσιων προσλαμβανομένων θερμίδων, όριο που έχει τεθεί ως μέγιστο και από την Αμερικανική Καρδιολογική Ένωση. Τα trans λιπαρά ενοχοποιούνται για την αύξηση της “κακής” χοληστερόλης και τη μείωση της “καλής”, αλλά και την αύξηση της λιποπρωτεΐνης-a, γεγονός που οδηγεί σε αύξηση του ενδεχομένου εκδήλωσης καρδιαγγειακών νοσημάτων.

  • Βασικές πηγές πρόσληψης trans λιπαρών στη καθημερινή μας διατροφή είναι τα τρόφιμα που τηγανίζονται σε υδρογονωμένα ή μερικώς υδρογονωμένα λιπαρά (όπως για παράδειγμα οι κροκέτες κοτόπουλου, τα “δαχτυλίδια” κρεμμυδιού και οι τηγανητές πατάτες των fast food) και κάποια είδη μπισκότων και γλυκισμάτων (π.χ. donuts).
Categories
Διατροφή ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Μυστικά διατροφής

Στο άρθρο που ακολουθεί, σας παρουσιάζουμε κάποιες πολύ υγιεινές συνήθειες που μπορείτε να συστήσετε στα παιδιά σας και μαζί να αλλάξετε τρόπο ζωής, ξεκινώντας από σήμερα!

Από τις σπουδαιότερες υποχρεώσεις μας ως γονείς είναι να μάθουμε στα παιδιά μας να αγαπάνε και να εκτιμούν το μεγαλύτερο αγαθό που τους δόθηκε: την υγεία τους. Έτσι λοιπόν βάζουμε από νωρίς τις βάσεις για ένα υγιεινό τρόπο ζωής και τα βοηθάμε να κατανοήσουν τη σημασία της ισορροπημένης διατροφής και άλλων πολύτιμων συμμάχων καλής υγείας.

 

  • Ξεκινάμε τη μέρα μας με πρωινό

Μπορεί να ξέρουμε ότι το πρώτο γεύμα είναι το σημαντικότερο της ημέρας, οι περισσότεροι όμως από εμάς δεν παίρνουμε πρωινό, συνήθεια που αν το καλοσκεφτούμε έχουμε “επιβάλλει” και στα παιδιά μας. Μήπως όμως κάνουμε λάθος; Έρευνες έχουν δείξει πως τα παιδιά που δεν λαμβάνουν καθημερινά πρωινό, έχουν 30% περισσότερες πιθανότητες να εξελιχθούν σε παχύσαρκα αφού τσιμπολογούν στα διαλείμματα διάφορα ανθυγιεινά σνακ του κυλικείου ή τρώνε μεγαλύτερες ποσότητες την ώρα του μεσημεριανού φαγητού. Επίσης, έχει αποδειχθεί πως τα παιδιά που τρώνε πριν φύγουν για το σχολείο ένα καλό πρωινό, είναι περισσότερο συγκεντρωμένα και έχουν γενικότερα υψηλότερες επιδόσεις στο σχολείο σε αντίθεση με εκείνα που δεν τρώνε, τα οποία μοιάζουν κουρασμένα.

Θυμόμαστε… Μερικές προτάσεις πρωινού για τα παιδιά μας είναι οι εξής: 1 φλιτζάνι γάλα με δημητριακά πρωινού και 1 φρούτο, 1 φλιτζάνι γάλα, 1-2 φέτες ψωμί με μαργαρίνη και μέλι και 1 φρούτο, 1 τοστ (με ψωμί ολικής άλεσης μαργαρίνη-τυρί-γαλοπούλα) και 1 ποτήρι φυσικό χυμό.

 

  • Ετοιμάζουμε κολατσιό απ το σπίτι

Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να αφιερώσουμε λίγο χρόνο και να ετοιμάσουμε το κολατσιό των παιδιών μας για το σχολείο, τους δίνουμε χρήματα για να πάρουν κάτι από το κυλικείο. Εκεί όμως είμαστε σχεδόν βέβαιοι πως οι επιλογές που θα έχουν είναι στην πλειοψηφία τους ανθυγιεινές με πολλά λιπαρά και αρκετή ζάχαρη. Η καλύτερη λύση για να εξασφαλίσουμε στα παιδιά μας ένα θρεπτικό και υγιεινό κολατσιό είναι να το φτιάχνουμε εμείς. Μπορούμε λοιπόν να ετοιμάσουμε ένα σάντουιτς με τυρί-ντομάτα-μαρούλι, να τυλίξουμε σε αλουμινόχαρτο κάτι που φτιάξαμε την προηγούμενη ημέρα όπως τυρόπιτα, σπανακόπιτα, κουλουράκια, κέικ, κ.λπ. να βάλουμε σε ένα σακουλάκι ξηρούς καρπούς αναμεμειγμένους με σταφίδες ή αν θέλει κάτι πιο ελαφρύ, να του δώσουμε 1-2 φρούτα και ένα παστέλι.

Θυμόμαστε… Πολλά παιδιά ντρέπονται να φέρνουν απ’ το σπίτι φαγητό ενώ οι συμμαθητές τους ψωνίζουν καθημερινά απ’το κυλικείο. Σε αυτή την περίπτωση, αναζητάμε τα ειδικά χάρτινα σακουλάκια που χρησιμοποιούν στα fast-food και βάζουμε εκεί το σπιτικό σάντουιτς.

 

  • Προτιμάμε το σπιτικό φαγητό

Πόσες φορές, λόγω έλλειψης χρόνου, έχουμε κάνει ένα “μαγικό” τηλεφώνημα και έχουμε φάει άνετα στο σπίτι μας έτοιμο φαγητό και πόσες άλλες έχουμε επισκεφθεί με τα παιδιά μας γνωστά fast-food για να τσιμπήσουμε κάτι επειδή δεν προλάβαμε να μαγειρέψουμε… “Κολλητός” φίλος της παχυσαρκίας το έτοιμο φαγητό (χάρη στη μεγάλη περιεκτικότητα σε λίπος, αλάτι και ζάχαρη), δεν πρέπει να το αντιμετωπίζουμε σαν μια καθημερινή συνήθεια! Όσο πολυάσχολες κι αν είμαστε, ας φροντίσουμε να βρίσκουμε λίγο χρόνο για να μαγειρεύουμε το φαγητό της ημέρας -το πλέον ευεργετικό από θρεπτικής και θερμιδικής άποψης για τη σωστή ανάπτυξη των παιδιών μας- και ας τρώμε έξω μόνο σε ειδικές περιπτώσεις.

Θυμόμαστε… Ένα ισορροπημένο πρόγραμμα διατροφής για τα παιδιά μας έχει ως εξής: Κάθε 10 μέρες κόκκινο κρέας, καθημερινά γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα (2-3 μερίδες), φρούτα, λαχανικά, ψωμί, ζυμαρικά, ρύζι ή άλλα δημητριακά, 2 φορές τουλάχιστον την εβδομάδα όσπρια, 1 φορά την εβδομάδα πατάτες και 2-3 φορές την εβδομάδα ψάρια, πουλερικά και αβγό.

 

  • Μασάμε αργά

Ακόμα ένας επιστήθιος φίλος της παχυσαρκίας, σύμφωνα με Ιάπωνες επιστήμονες, είναι η βιασύνη αφού από την έρευνα που έκαναν διαπίστωσαν πως αν τρώμε γρήγορα, έχουμε σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να γίνουμε υπέρβαροι. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν δίνουμε στον εγκέφαλό μας το χρόνο που χρειάζεται για να αντιληφθεί το αίσθημα κορεσμού. Μια καλή ιδέα είναι από σήμερα να αφιερώνουμε χρόνο σε κάθε μας γεύμα για να μασάμε αργά ώστε να απολαμβάνουμε το άρωμα και τη γεύση του φαγητού μας. Έτσι, μαθαίνουμε και στα παιδιά μας να αντιμετωπίζουν την ώρα του φαγητού σαν μια ώρα χαλάρωσης, στη διάρκεια της οποίας πρέπει να τρώνε αργά και να σταματάνε αμέσως μόλις αισθανθούν κορεσμό.

Θυμόμαστε… Η καλομασημένη τροφή επεξεργάζεται καλύτερα και με λιγότερο κόπο από το στομάχι. Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως η μεγάλη ποσότητα φαγητού και μάλιστα κακομασημένου, είναι η αιτία που μερικές φορές βαρυστομαχιάζουμε και μας δημιουργείται αίσθημα δυσφορίας. Παρακινούμε λοιπόν τα παιδιά μας να μασάνε καλά την μπουκιά τους μέχρι να γίνει πουρές και μετά να την καταπίνουν.

 

  • Φοράμε ποδιά… στα παιδιά!

Μπορεί για μερικές μαμάδες τα παιδιά στην κουζίνα να είναι μπελάς διότι έπειτα από κάθε γεύμα θέλουν μια ώρα για να τη “συνεφέρουν”, η παρουσία τους όμως κατά την παρασκευή του φαγητού είναι το καλύτερο μάθημα ισορροπημένης διατροφής. Με εμάς στο ρόλο του σεφ, τα παιδιά μας σαν πολύτιμοι βοηθοί μας ανακαλύπτουν τα μυστικά των τροφίμων, τα οφέλη τους στην υγεία μας και με ποιο τρόπο μπορούμε να τα μαγειρέψουμε υγιεινά. Έτσι, μαθαίνουν να προτιμούν τα σπιτικά φαγητά -η 4η συνήθεια για να προλάβουμε την παχυσαρκία- να τα απολαμβάνουν περισσότερο και να καμαρώνουν γιατί έχουν βάλει κι εκείνα το χεράκι τους! Στην κουζίνα λοιπόν ολοταχώς με τα παιδιά μας για να φτιάξουμε παρέα υγιεινές συνταγές που θα γλείφουμε τα δάχτυλά μας!

Θυμόμαστε… Δίνουμε πάντα συγχαρητήρια στα παιδιά που με τη βοήθειά τους το φαγητό έγινε τόσο νόστιμο και όποτε είναι δυνατό, τους ζητάμε να μας βοηθήσουν στο μαγείρεμα, φροντίζοντας κάθε γεύμα να είναι μάθημα σωστής διατροφής.

 

  • Βάζουμε την άσκηση στη ζωή μας

Ως γνωστόν, ο πιο… δύσκολος εχθρός της παχυσαρκίας είναι η σωματική δραστηριότητα. Από νωρίς λοιπόν -ανεξάρτητα από το αν τα παιδιά μας έχουν παραπάνω κιλά- φροντίζουμε να τους… αποκαλύψουμε τα δώρα της στην υγεία μας και τα βοηθάμε να επιλέξουν ένα άθλημα (κολύμβηση, βόλεϊ, μπάσκετ, ενόργανη γυμναστική κ.λπ.) ή άλλη δραστηριότητα (μπαλέτο, χορός κ.λπ.) που τους ταιριάζει. Ας μην ξεχνάμε πως η άσκηση εκτός από το ότι εμποδίζει την εμφάνιση των παραπάνω κιλών, θα τα βοηθήσει να αποκτήσουν ένα γερό σώμα και ένα δυνατό οργανισμό. Μπορεί, βέβαια, οι υποχρεώσεις τους να είναι αυξημένες με διαβάσματα, μαθήματα αγγλικών, υπολογιστών κ.λπ., 2-3 φορές την εβδομάδα όμως πρέπει να αφιερώνουν λίγο χρόνο στην υγεία τους.

Θυμόμαστε… Αν τα παιδιά μας από τώρα αγαπήσουν την άσκηση είναι σίγουρο πως αυτή η αγάπη θα κρατήσει μια ζωή. Γι αυτό βάζουμε το χεράκι μας για να χτίσουμε αυτή την αγάπη. Στην περίπτωση λοιπόν που το μικρό μας δεν δείχνει ιδιαίτερα ορεξάτο, μια καλή ιδέα είναι να ξεκινήσουμε μαζί του μια δραστηριότητα. Με την παρακίνηση του μπαμπά ή της μαμάς όλα είναι πιο εύκολα!

 

Categories
Διατροφή ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Πρωινό: Τι χρειάζεται για να είναι καλό;

Η καλή μέρα φαίνεται από το… πρωινό – ειδικά για τα παιδιά που έχουν τόσα πράγματα να κάνουν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ποια είναι, λοιπόν, τα μυστικά ενός καλού πρωινού;

Ένα γερό πρωινό, που θα χαρίσει πνευματική και σωματική ενέργεια στο παιδί, θα πρέπει να περιλαμβάνει αρκετούς υδατάνθρακες (ψωμί ή φρυγανιές, κατά προτίμηση ολικής άλεσης που είναι πιο πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β και φυτικές ίνες), γαλακτοκομικά (ένα ποτήρι γάλα, ένα μικρό γιαούρτι, ένα κομμάτι κίτρινο τυρί) και δημητριακά πρωινού (κατά προτίμηση χωρίς επιπλέον προσθήκη ζάχαρης και κακάο). Τα λιπαρά (φυτική μαργαρίνη, βούτυρο) είναι απαραίτητα στα παιδιά, όχι μόνο για την ενέργεια που προσφέρουν αλλά και για την αφομοίωση των λιποδιαλυτών βιταμινών. Εξίσου πολύτιμα είναι τα φρούτα εποχής, ολόκληρα ή ως χυμός.

Extra Tip: Ιδανικά, το πρωινό πρέπει να είναι το 30% του συνόλου της ημερήσιας πρόσληψης τροφής. Το υπόλοιπο 70% μοιράζεται σε 40% για το μεσημεριανό φαγητό, 20% για το βραδινό και 10% στα σνακ.

Categories
Διατροφή ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Γλυκά: Οι καλύτερες εναλλακτικές μας

Βρίσκεστε έξω από το σπίτι και ζητάει γλυκό… Ποιες είναι οι καλύτερες εναλλακτικές σας για να ικανοποιήσετε την επιθυμία του προστατεύοντας ταυτόχρονα την υγεία του;

Σοκολάτα
Το πιο αγαπητό ίσως γλυκό του κόσμου. Αρχικά περιοριστείτε σε μία μικρή συσκευασία, σίγουρα όχι μεγαλύτερη των 50γρ. Δυστυχώς στις περισσότερες σοκολάτες γάλακτος η ζάχαρη είναι το κυρίαρχο συστατικό και όχι το γάλα. Αυτό διαπιστώνεται πολύ εύκολα αν διαβάσετε τη λίστα των συστατικών στη συσκευασία. Τα συστατικά αναγράφονται πάντα κατά σειρά βάρους, ξεκινώντας με αυτό που περιέχεται σε μεγαλύτερη ποσότητα. Επιλέξτε λοιπόν μία σοκολάτα γάλακτος που έχει σαν πρώτο συστατικό το γάλα και όχι τη ζάχαρη. Αν επιλέγετε μαύρη σοκολάτα, όσο αυξάνει η περιεκτικότητα σε κακαομάζα και βούτυρο κακάο, τόσο πιο πικρή είναι η σοκολάτα και δεν αρέσει πολύ στα παιδιά. Σε πιο μεγάλα παιδιά η σοκολάτα με ξηρούς καρπούς, σταφίδες κτλ είναι ακόμα πιο υγιεινή, όχι όμως γεμιστές σοκολάτες. Η σοκολάτα είναι πάντα προτιμότερη από οποιοδήποτε άλλο σοκολατένιο γλυκό, όπως γκοφρέτες με σοκολάτα, καθώς δεν περιέχει κακής ποιότητας λιπαρά.

Παγωτό
Αγαπητό σε όλα τα παιδιά. Περιοριστείτε σε μία μπάλα, αν επιλέγετε χύμα παγωτό. Επιλέγετε απλές γεύσεις όπως απλή βανίλια ή σοκολάτα. Αποφύγετε τις πολύ σύνθετες και λιπαρές γεύσεις όπως παρφέ που περιέχουν συν τοις άλλοις και κρέμα γάλακτος, κρόκους αυγών αλλά και επιπλέον λιπαρά. Επιλέξετε σε κυπελάκι και όχι σε χωνάκι, γλιτώνοντας και τις θερμίδες του μπισκότου, το οποίο δεν περιέχει και τα καλύτερα λιπαρά για το παιδί σας. Σε παγωτά ψυγείου, η απάντηση είναι ό,τι πιο απλό τόσο πιο καλό. Τα παιδικά παγωτά είναι πάντα σε μικρή ποσότητα και είναι πάντα απλές γεύσεις όπως βανίλια ή σοκολάτα και πρέπει να αποτελούν τις πρώτες σας επιλογές. Στα παγωτά με επικάλυψη σοκολάτας να αποφεύγετε να δίνετε στο παιδί σας παγωτά με απομίμηση σοκολάτας (αναγράφεται πάντα στη συσκευασία). Αποφύγετε τις πολύ μεγάλες συσκευασίες όπως πύραυλοι jumbo μεγέθους κ.λπ..

Κρέμα/ρυζόγαλο
Αν βρίσκεστε σε κάποιο σούπερ μάρκετ ή κοντά σε κάποιο γαλακτοπωλείο, οι έτοιμες κρέμες/ρυζόγαλα είναι πολύ θρεπτικά και υγιεινά γλυκά καθώς περιέχουν μόνο γάλα, ζάχαρη και κάποιο άμυλο. Προτιμήστε τις σε σχέση με άλλα γλυκά.

Γλυκά ταψιού/παραδοσιακά
Τα ελληνικά παραδοσιακά γλυκά που έχουν σαν βάση το φύλλο, τους ξηρούς καρπούς, το σουσάμι κτλ είναι πάντα προτιμότερα από γλυκά με πολύ κρέμα. Τα βασικά συστατικά τους τα καθιστούν πολύ πιο υγιεινές επιλογές.

Τι να αποφεύγετε
Τα περισσότερα έτοιμα γλυκά αρτοσκευάσματα όπως κρουασάν, κέικ, muffins, κουλουράκια, cupcakes κτλ καλό είναι να τα αποφεύγετε διότι περιέχουν συνήθως κακής ποιότητας φυτικά λιπαρά όπως τρανς. Στα συσκευασμένα μπορείτε συχνά να ελέγχετε τα συστατικά αλλά πολλές φορές αναγράφεται μόνο η λέξη φυτικά λιπαρά, που δεν προσδιορίζει την ποιότητά τους. Σίγουρα δεν πρέπει να δίνετε στο παιδί σας ό,τι περιέχει στα συστατικά του υδρογονωμένα ή μερικώς υδρογονωμένα λιπαρά. Στα χύμα δεν μπορείτε να ξέρετε τι λιπαρά χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή του γλυκού.

Extra Tip: Πείτε «ΟΧΙ» στη στέρηση! Μην στερείτε ποτέ τη γλυκιά γεύση από ένα παιδί. Οι υγιεινές επιλογές είναι πάρα πολλές αλλά ακόμα και ένα όχι και τόσο υγιεινό γλυκό, μπορεί να δίνεται σε ένα παιδί στα πλαίσια μιας ισορροπημένης διατροφής. Ακόμα και σε ένα παιδί με αυξημένο βάρος, το γλυκό μπορεί άνετα να ενταχθεί στο διαιτολόγιό του. Γιατί η ζωή πρέπει να είναι γλυκιά και κυρίως για τα παιδιά.