Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Προβλήματα στον παιδικό…

Ποιες είναι οι πιο πιθανές δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσουμε όταν το μικρό μας περάσει για πρώτη φορά την πόρτα του πρώτου του σχολείου και πώς θα πρέπει να αντιδράσουμε προκειμένου να το βοηθήσουμε να ενταχθεί στο σχολικό περιβάλλον όσο το δυνατό πιο ομαλά;

«Το ξεκίνημα του παιδικού σταθμού είναι η πρώτη έξοδος του νηπίου απ’ το σπίτι» επισημαίνει η Άννα Μαρία Κυριακοπούλου, «και γι’ είναι πολύ σημαντικό για το παιδί να προσαρμοστεί καλά. Αν η προσαρμογή γίνει «βίαια», χωρίς υπομονή, με φωνές και πίεση υπάρχει πιθανότητα να επαναλαμβάνεται η δυσκολία προσαρμογής του σε διάφορες άλλες καταστάσεις στο μέλλον. Κάθε γονιός, και ειδικά η μητέρα, καλό είναι να έχει προετοιμαστεί ψυχικά γι’ αυτή την περίοδο και να διαθέτει ανεξάντλητα αποθέματα υπομονής και τρυφερότητας τα οποία θα χρειαστεί το νήπιο για να προσαρμοστεί ομαλά στο νέο ξεκίνημα της ζωής του και να μάθει να απολαμβάνει τη νέα αυτή καθημερινότητα».

Τι μπορείτε όμως να κάνετε ή να προσέξετε σχετικά με τις πιο συνηθισμένες δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσετε;

  • Αρνείται ή κλαίει στη σκέψη να πάει ξανά στο σταθμό!
    Πολλά νήπια δυσκολεύονται ή αρνούνται να δεχτούν την αλλαγή στην καθημερινότητά τους. Το κλάμα ή η άρνηση του παιδιού μπορεί να οφείλονται στο άγχος του αποχωρισμού, στη δυσκολία συναναστροφής με τα άλλα παιδάκια, στο γεγονός πως η δασκάλα του είναι ακόμη άγνωστη… Η καλύτερη προσέγγιση είναι να ακούτε το παιδί, να δίνετε βάση στα λεγόμενά του και να το στηρίζετε συναισθηματικά με πολλή υπομονή και αγάπη. Αν παρόλα αυτά το παιδί επιμένει με ένταση στην άρνησή του καλό θα ήταν να προσπαθήσετε να διερευνήσετε τους λόγους της σε σχέση με τη δασκάλα και το σχολικό περιβάλλον.
    Tip: Η περίοδος της προσαρμογής μπορεί να είναι πολύ απαιτητική για τη μητέρα και ίσως να χρειαστεί πρακτική βοήθεια και στήριξη απ’ το περιβάλλον της, ειδικά αν εργάζεται ή υπάρχει κι άλλο παιδί στην οικογένεια. Οι μητέρες που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους καλό θα είναι να δημιουργήσουν από νωρίς ένα υποστηρικτικό πλαίσιο από συγγενείς και φίλους ή από άλλες μητέρες σε αντίστοιχη κατάσταση, ώστε να έχουν τη βοήθεια και τη συναισθηματική στήριξη που χρειάζεται η ανατροφή ενός παιδιού.
  • Αργοπορεί πολύ να ετοιμαστεί και προκαλείται εκνευρισμός
    Τις πρώτες μέρες του σχολείου ξυπνήσατε νωρίς, δείξατε όλη σας την υπομονή, φανήκατε υποστηρικτική και ενθαρρύνατε το παιδί σας ώστε να μην υπάρχει πίεση και άγχος στο ξεκίνημα της ημέρας. Και πολύ καλά κάνατε! Τι γίνεται όμως τις επόμενες μέρες, την τρίτη, την τέταρτη, την επόμενη εβδομάδα; Είναι μεγάλος ο πειρασμός να επιστρέψουμε σταδιακά στο συνηθισμένο –αγχωτικό- μας πρόγραμμα, πιέζοντας χωρίς να το καταλαβαίνουμε το παιδί και προκαλώντας του άγχος. Ας μην ξεχνάμε πως ένα απ’ τα  βασικά συστατικά της σωστής προσαρμογής είναι η υπομονή και πως η ένταξη του παιδιού στο σχολείο αποτελεί ένα ολόκληρο στάδιο ανάπτυξης. Έτσι, καλό θα είναι να συνεχίσουμε να είμαστε ήρεμοι και ενθαρρυντικοί για όσο περισσότερο καιρό γίνεται.
  • Σας θέλει μαζί του στο «σχολείο»
    Η επιθυμία του παιδιού δεν είναι ούτε παράλογη ούτε ασυνήθιστη! Είναι σε μια ηλικία που το άγχος του αποχωρισμού είναι ακόμη έντονο γι’ αυτό καλό θα ήταν η μητέρα να είναι ελαστική –το ίδιο και η διεύθυνση του παιδικού σταθμού-, να ακούσει την ανάγκη του παιδιού και να καθίσει μαζί του για μερικές ώρες ή μέρες στο σχολείο μέχρι που να αποφασίσει το παιδί να την αποχωριστεί. Ας δώσει κάθε μαμά το χρόνο που χρειάζεται το παιδί της για να βρει το δικό του χρόνο προσαρμογής κι ας μην απογοητεύεται αν άλλα παιδιά έχουν προσαρμοστεί πιο γρήγορα απ’ το δικό της. Κάθε παιδί έχει ξεχωριστή προσωπικότητα και οφείλουμε να τη σεβόμαστε.
    Tip: Ας βεβαιωθούμε πως με τον τρόπο που μιλάμε και επικοινωνούμε με το παιδί μας του μεταφέρουμε τα σωστά μηνύματα. Στην περίπτωση που συνεχίζεται η άρνηση του παιδιού για το σχολείο καλό είναι οι γονείς να μη διστάζουν να συμβουλευτούν έναν ειδικό για να βρεθεί η σωστή συνθήκη που έχει ανάγκη το κάθε παιδί για να προσαρμοστεί. Είναι συνήθως μια πολύ απλή και σύντομη διαδικασία που «ξεμπλοκάρει» και το παιδί και τους γονείς και διευκολύνει την ομαλή ροή της καθημερινότητας. 

Extra tip: Για την εύκολη ένταξη του παιδιού είναι σημαντικό να έχουν αποφασίσει οι ίδιοι οι γονείς ότι θα απογαλακτιστούν απ’ το παιδί τους γιατί μερικές φορές είναι πιο δύσκολη η προσαρμογή των γονιών! Το παιδί έχει πολύ μεγάλη διαίσθηση και αντιλαμβάνεται τους ενδοιασμούς, τις αγωνίες και την ανησυχία των γονιών του και αυτό μεταφέρεται στον συναισθηματικό του κόσμο. Σκεφτείτε λοιπόν θετικά αυτή την περίοδο, σαν μια μοναδική και υπέροχη φάση της ζωής του παιδιού σας, το οποίο πια μεγαλώνει κι από μωρό γίνεται νήπιο, πιο δυνατό, πιο ανεξάρτητο!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *