Categories
LIVING

Σεβόμαστε (από μικροί) το περιβάλλον!

Η καθαριότητα του περιβάλλοντος, είναι το πρώτο βήμα στην εκπαίδευση του παιδιού που μπορεί να συνδεθεί άμεσα με την ανάπτυξη της οικολογικής συνείδησης.

Παροτρύνετε από μικρή ηλικία το μικρό σας να υιοθετήσει σωστές συνήθειες που συντελούν στην καθαριότητα του περιβάλλοντος. Κυρίως, όμως, να θυμάστε ότι το καλό παράδειγμα το παιδί το παίρνει από τους γονείς του, όχι μόνο μέσα αλλά και έξω από το σπίτι. Και φυσικά μην ξεχνάτε ότι οι σωστές συνήθειες πρέπει να εμπεδώνονται με τρόπο βιωματικό κι όχι να επιβάλλονται με αυταρχισμό ή φωνές. Περάστε, λοιπόν, εγκαίρως και με το σωστό τρόπο τα κατάλληλα μηνύματα:

• Όχι σκουπίδια στο δρόμο αλλά πάντα στα καλάθια.
• Αν δεν βρούμε πουθενά καλάθι απορριμμάτων τα κρατάμε και επιστρέφουμε μ’ αυτά στο σπίτι όπου πετάμε εκεί στα σκουπίδια.
• Όχι αντικείμενα, σακουλάκια, αποτσίγαρα, κουτάκια αναψυκτικών έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου.
• Δεν αφήνουμε αποφάγια στην εξοχή μετά το πικ-νικ ή στις παραλίες.
• Έχουμε πάντα μαζί μια σακουλίτσα για να μαζεύουμε τα σκουπίδια μας τα οποία μετά πετάμε στο κατάλληλο σημείο περισυλλογής σκουπιδιών.

Το δεύτερο βήμα, εφόσον το παιδάκι μεγαλώσει και μπορεί να καταλάβει, είναι να του εξηγήσουμε γιατί τα σκουπίδια αποτελούν παράγοντας μόλυνσης του περιβάλλοντος όταν δεν περισυλλέγονται με τον σωστό τρόπο και πόσο σημαντική είναι η ευθύνη του καθενός από εμάς στην διατήρηση ενός καθαρού πλανήτη.

Categories
ΓΥΝΑΙΚΑ Ψυχολογία

Μαμά ή φίλη;

Πολλές μαμάδες έρχονται αντιμέτωπες με αυτό το δίλημμα… Εσείς τι θα κάνετε;

«Δε θα γίνω σαν εσένα», είναι μια φράση που σίγουρα πολλές από εμάς είπαμε στις μαμάδες μας όταν ήμαστε στην εφηβεία. Όσο τα χρόνια περνούν όμως και ο ρόλος της μαμάς σοβαρεύει, καταλαβαίνουμε πόσο δίκιο είχε η δική μας μαμά, κι ας μας θύμωνε… Πάμε να καταρρίψουμε 3 μύθους που υπερασπίζονται οι μαμάδες-φίλες, πιστεύοντας ότι κάνουν το σωστό για το παιδί τους.

Μύθος 1: Η σωστή μαμά δε λέει «ΟΧΙ».
Τα όρια έχουν κάποιο λόγο που υπάρχουν. Δε μπορεί, λοιπόν, το παιδί…
• Να βλέπει τηλεόραση μέχρι αργά.
• Να παίζει ατελείωτες ώρες κάποιο video game.
• Να ασχολείται με το κινητό ή το tablet της μαμάς ή του μπαμπά.
• Να έχει λογαριασμό στο facebook.
• Να κοιμάται όποτε θέλει σε σπίτια φίλων του, ειδικότερα αυτών που δε γνωρίζει η μαμά.

Μύθος 2: Η σωστή μαμά δεν είναι αυστηρή.
Αυστηρότητα δε σημαίνει φωνές και –προφανώς– βίαιες συμπεριφορές. Αυστηρότητα σημαίνει τηρώ τα όρια που βάζω. Όταν, λοιπόν, εξηγούμε στο μικρό μας πως μπορεί να δει τηλεόραση μέχρι τις 9, προσπαθούμε να μένουμε πιστή στα χρονικά όρια που έχουμε θέσει, ακόμα κι αν αυτό προκαλέσει γκρίνιες… Βασική προϋπόθεση; Να προειδοποιούμε το μικρό μας πως η ώρα πλησιάζει δίνοντάς του ένα σχετικό περιθώριο να προσαρμοστεί.

Μύθος 3: Η σωστή μαμά δεν τιμωρεί.
Η σωστή μαμά οφείλει να τιμωρεί, αν θέλει να μεγαλώσει έναν σωστό άνθρωπο. Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι οι πράξεις μας έχουν συνέπειες. Τόσο οι καλές, όσο και οι κακές. Για το λόγο αυτό εκτός από το να τιμωρεί, η μαμά πρέπει και να επιβραβεύει το παιδί όταν κάνει κάτι καλό. Όταν λέμε τιμωρίες, εννοούμε μικρά πραγματάκια όπως να μη δει τηλεόραση ή να μην πάει να παίξει στο φίλο του, όπως είχαμε υποσχεθεί.

Και κάτι ακόμα…
Ανάμεσα στους μύθους όμως υπάρχει και μια αλήθεια. Αυτή είναι ότι η σωστή μαμά πρέπει να συζητάει με το παιδί και μέσα από τη συζήτηση να του διδάσκει τις αξίες της ζωής. Οι γονείς είναι οι πρώτοι δάσκαλοι του παιδιού κι αυτό με τη σειρά του είναι η δική τους εικόνα!

Categories
ΓΥΝΑΙΚΑ Ψυχολογία

Όσα η μαμά σου κράτησε για τον εαυτό της…

Και τα βλέπεις τώρα που έγινες κι εσύ μανούλα…

 Μαμά ή φίλη;
Η μαμά σου προσπαθούσε καθημερινά να είναι η καλύτερη μαμά του κόσμου και να κερδίζει την εμπιστοσύνη σου. Άλλες φορές ήταν πιο αυστηρή, άλλες λιγότερο. Είχε ένα τεντωμένο σχοινί στο οποίο έπρεπε να ισορροπεί συνεχώς. Μπορεί να έκανε μερικά λαθάκια, αλλά πάντα τα κατάφερνε στο τέλος.

• Κλάμα…
Από τη στιγμή που έμαθε ότι θα σε φέρει στον κόσμο, άρχισαν τα συναισθήματα μέσα της να γιγαντώνονται! Υπήρχαν φορές που ήσουν άρρωστη κι εκείνη έμενε στο προσκεφάλι σου όλο το βράδυ, προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυα της αγωνίας της… Έκλαιγε από χαρά κάθε φορά που σε έβλεπε να πηγαίνεις ένα βήμα πιο πέρα…

• Superhero!
Με το που γεννήθηκες, από κανονική γυναίκα μεταμορφώθηκε σε υπερ-ηρωίδα για να σε μεγαλώσει… Μπορούσε να σκανάρει με τα μάτια της την περιοχή που έπαιζες για να μην υπάρχει ίχνος κινδύνου, ενώ παράλληλα φρόντιζε να συμπεριφέρεσαι σωστά, τόσο εσύ όσο και τα υπόλοιπα παιδιά γύρω σου! Και τα έμαθε μόνη της. Δεν υπάρχει πανεπιστήμιο της μητρότητας. Είναι απλά το ένστικτο!

• Ώρα για κινούμενα σχέδια
Είχε δει μαζί σου ό,τι ιστορία υπήρχε σε κινούμενο σχέδιο και είχε μάθει όοοοοολους τους διαλόγους απ’ έξω! Το ίδιο «τράβαγε» και στα αγαπημένα σου βιβλία… Σου έκανε εντύπωση τότε ότι ήξερε το παραμύθι χωρίς να το κοιτάζει… Τώρα όμως ξέρεις ότι ανέβαινε το δικό της… «Γολγοθά» κάθε φορά που της ζητούσες να στο διαβάσει!

• Δεν είδα τίποτα!
Πόσες φορές έκανες κάποια μικροζημιά μπροστά της, δεν το κατάλαβε κι ήσουν ευτυχισμένη την υπόλοιπη μέρα; Καμία είναι η απάντηση… Πάντα καταλάβαινε τι γινόταν και πότε έκανες ζημιά, απλά δεν ήθελε να σε στεναχωρήσει ή να σε μαλώσει κι έκανε τα… στραβά μάτια!

Extra tip: Όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα, τα ζεις τώρα που έχεις το δικό σου υπέροχο μωρό στην αγκαλιά σου… Και η μητέρα σου ήταν, είναι και θα είναι ο σύμμαχός σου! Γίνε κι εσύ συνοδοιπόρος στη ζωή του παιδιού σου και θα στο «χρωστάει» μια ζωή… όπως εσύ του «χρωστάς» τη δική σου!

Categories
ΓΥΝΑΙΚΑ Ψυχολογία

Γιατί κάποιες μαμάδες είναι μονίμως χαμογελαστές;

Υπάρχουν μαμάδες που είναι μονίμως αγχωμένες και άλλες που συνεχώς χαμογελούν… ακόμα κι όταν όλα πάνε στραβά. Δες πώς θα καταφέρεις να μπεις στη δεύτερη κατηγορία, γιατί δε θέλει κόπο… τρόπο θέλει!

• Δεν υπάρχει τελειότητα!
Αν στοχεύεις στο να έχεις πάντα τακτοποιημένο και καθαρό σπίτι και τα παιδιά να παίζουν ήσυχα και να τρώνε χωρίς να λερώνονται, να είσαι σίγουρη ότι… δε θα τα καταφέρεις. Μόλις το συνειδητοποιήσεις, θα δεις και πάλι το χαμόγελο στα χείλη σου!

• Βολτούλα;
Το μυστικό της χαμογελαστής μαμάς είναι να περνάει χρόνο με τον εαυτό της… Αφήνει έστω και για ένα μισάωρο τα παιδιά στο μπαμπά ή στη γιαγιά και πάει μια βόλτα στα μαγαζιά ή για έναν καφέ με τις φίλες της.

• Βοήθεια!
Δεν είναι ντροπή να ζητήσεις τη βοήθεια της μαμάς σου ή της φίλης σου που έχει ήδη παιδιά. Να είσαι σίγουρη ότι θα σε συμβουλεύσουν σωστά και θα γίνεις ακόμα καλύτερη μαμά.

• Μια υπέροχη σύζυγος…
Κακά τα ψέματα, για να είσαι χαμογελαστή πρέπει να φροντίζεις και το σύντροφό σου. Η σχέση σας είναι εξίσου σημαντική και όσα χρόνια κι αν περάσουν, εσύ οφείλεις να είσαι το κορίτσι που ερωτεύτηκε. Αντίστοιχα κι εκείνος. Άλλωστε όταν τα παιδιά σας βλέπουν αγαπημένους, νιώθουν σιγουριά για το σπίτι και την οικογένειά τους.

• Γέλιο…
Το γέλιο είναι πηγή ζωής. Διδάξου από τον τρόπο που γελάει το μωρό σου, χωρίς άγχος, χωρίς έννοιες, χωρίς τίποτα. Γέλα κι εσύ έτσι. Με την καρδιά σου. Κάνε πλάκα με τα παιδιά και το σύντροφό σου, κωμικοποίησε κάποια κατάσταση που φαίνεται δραματική, δείτε αστείες ταινίες όλοι μαζί. Είσαι μια υπέροχη μαμά! Απόλαυσέ το…

Categories
Ανάπτυξη ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Εκπαίδευση τουαλέτας σε 3 εβδομάδες

Αυτή, είναι η καλύτερη εποχή για να ξεκινήσετε την εκπαίδευση τουαλέτας – ιδιαίτερα αν η ηλικία του παιδιού σας είναι μεταξύ 2 και 3 ετών. Ακολουθείστε λοιπόν το πρόγραμμα εκπαίδευσης που σας προτείνουμε και πείτε αντίο στην πάνα!

Πότε είναι έτοιμο
Γενικά, μερικές ενδείξεις ότι ένα παιδί είναι έτοιμο να κόψει την πάνα είναι να μένει η πάνα στεγνή για περισσότερο από δύο ώρες και να ξυπνά το παιδί το πρωί και η πάνα του να είναι στεγνή. Επίσης, να είναι αρκετά ώριμο ώστε να μπορεί να ακολουθήσει απλές οδηγίες και να εκφραστεί με λέξεις. Φυσικά κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Μερικά παιδιά συνηθίζουν στη χρήση του γιο-γιο μέσα σε δύο εβδομάδες όμως άλλα μπορεί να χρειαστούν μήνες μέχρι να τα καταφέρουν. Ακολουθώντας τα σωστά βήματα και με σταθερή, ήρεμη και χωρίς πιέσεις στάση θα πείτε σύντομα «αντίο» στην πάνα. Αν, πάντως, το παιδί μετά από δύο εβδομάδες συστηματικής εκπαίδευσης αρνείται να χρησιμοποιήσει το γιο-γιο και αντιδρά έντονα θα πρέπει να εγκαταλείψετε την προσπάθεια και να το επιχειρήσετε πάλι σε μερικούς μήνες.

Πρόγραμμα εκπαίδευση στο γιο-γιο 3 εβδομάδων

1η εβδομάδα: ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ
Επιλέξτε για να ξεκινήσετε μια περίοδο που δεν θα είναι πολύ φορτωμένη από υποχρεώσεις ώστε να είστε χαλαρή και να έχετε χρόνο να αφιερώσετε στο παιδί και στο θέμα γιο-γιο. Την περίοδο πριν ξεκινήσετε:
• Αφήστε το παιδί να σας βλέπει κάθε φορά που χρησιμοποιείτε την τουαλέτα. Πολλές φορές βοηθάει να γίνει η ταύτιση ανάλογα με το φύλο του παιδιού. Δηλαδή η μαμά να πηγαίνει στην τουαλέτα με το κοριτσάκι και ο μπαμπάς με το αγοράκι.
• Πηγαίνετε μαζί στο κατάστημα κι αφήστε το να διαλέξει το γιο-γιο που του αρέσει. Κάποια μοιάζουν με ζωάκια, άλλα με αυτοκινητάκια, άλλα παίζουν μουσική.
• Σε αυτή τη φάση θα πρέπει να αποφύγετε να πάρετε ειδικό κάθισμα για την λεκάνη του μπάνιου καθώς πολλά παιδιά αισθάνονται ανασφάλεια όταν τα πόδια τους δεν πατούν κάτω.
• Σηκώστε χαλιά και τάπητες. Γενικά θα πρέπει να είστε προετοιμασμένη ότι για κάποιο διάστημα το παιδί θα λερώνει και θα λερώνεται.

2η εβδομάδα: ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Καθώς ξεκινάει η εκπαίδευση, το μικρούλι σας μπορεί να έχει την πρώτη επιτυχία στο γιο-γιο είτε αμέσως, είτε επτά με δέκα ημέρες μετά. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις παιδιών που αργούν περισσότερο.
• Φροντίστε το γιο-γιο να είναι σε άμεση πρόσβαση. Προς το παρόν δεν θα πρέπει να είναι σε συγκεκριμένο σταθερό σημείο π.χ. στο μπάνιο αλλά να σας συνοδεύει όπου βρίσκεται το παιδί: στο σαλόνι, στη βεράντα, στον κήπο, παντού.
• Βγάλτε την πάνα. Κάποια παιδιά δεν τα πάνε καλά με την ενδιάμεση φάση (δηλαδή να φορούν πάνα ενώ χρησιμοποιούν το γιο γιο) και δεν τα καταφέρνουν παρά μόνο αν βγάλουν για πάντα την πάνα. Αφήστε, λοιπόν, το παιδί χωρίς πάνα και με όσο το δυνατόν πιο λίγα ρούχα. Για τα κοριτσάκια ένα κοντό φόρεμα είναι η ιδανική επιλογή και για το αγοράκια ένα μακρύ μακό μπλουζάκι.
• Αποφασίστε ποιες λέξεις θα χρησιμοποιείτε. Εκφράσεις δηλαδή που θα συνδέονται με το θέμα τουαλέτα, όπως π.χ. «θέλεις τσίσα;» ή «θέλεις να κάτσεις στο γιο-γιο»;
• Ενθαρρύνετε χωρίς πίεση. Προτρέψτε το παιδί να κάθετε συχνά στο γιο-γιο κατά τη διάρκεια της μέρας χωρίς όμως να το πιέζετε. Μπορεί να κάνει τσίσα μπορεί όμως και όχι.
• Δώστε στο παιδί επιβράβευση όταν τα καταφέρει. Χρησιμοποιήστε λέξεις όπως: μπράβο ή τα κατάφερες! Αποφύγετε όμως εκφράσεις όπως «τώρα μεγάλωσες» γιατί κάποια παιδιά μπορεί να κάνουν πισωγύρισμα ιδιαίτερα όταν βλέπουν ότι τα μικρότερα αδερφάκια κερδίζουν μεγαλύτερη προσοχή.
• Σε κάθε ατύχημα διατηρείστε την ψυχραιμία σας. Αποφύγετε λέξεις όπως «πάλι λερώθηκες» ή «πω πω τι έκανες» αλλά ούτε να διακωμωδείτε την κατάσταση. Καθαρίστε και στη συνέχεια αλλάξτε το παιδί υπενθυμίζοντας με ήρεμο τρόπο τι πρέπει να κάνει την επόμενη φορά ώστε να κάνει τις σωστές συνδέσεις.

3η εβδομάδα: ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΜΠΕΔΩΣΗΣ
Ακόμα κι αν έχει πιάσει πλέον το νόημα, τα ατυχήματα είναι μέσα στο πρόγραμμα. Σε αυτή τη φάση είναι σημαντικό το παιδί να κατανοήσει ότι πρέπει να εκφράζει εγκαίρως την ανάγκη του.
• Καθιερώστε κάποιες συνήθειες. Όπως να παροτρύνετε το παιδί να χρησιμοποιεί την τουαλέτα αμέσως μόλις ξυπνήσει το πρωί και πριν κοιμηθεί το βράδυ ή μετά τη βόλτα στις κούνιες καθιερώνοντας μια στοιχειώδη ρουτίνα.
 Φοράτε στο παιδί ρούχα, που μπαίνουν και βγαίνουν γρήγορα π.χ. παντελονάκια με λάστιχο ή κοντά φορεματάκια έτσι ώστε να μην καθυστερείτε όταν χρειάζεται το παιδί να χρησιμοποιήσει το γιο-γιο. Αποφύγετε οπωσδήποτε ρούχα με κουμπιά, φερμουάρ ή τιράντες.
 Αναγνωρίστε τα σημάδια. Θα πρέπει να υπενθυμίζετε ή να παροτρύνετε το παιδί να χρησιμοποιήσει το γιο-γιο όταν το βλέπετε να σταυρώνει τα πόδια, να σφίγγεται ή να σταματά περιέργως να παίζει. Γενικά, να θυμάστε ότι ένα μικρό παιδί χρειάζεται να χρησιμοποιεί το γιο-γιο περίπου κάθε δύο με τρεις ώρες.
 Ανταποκριθείτε όσο το δυνατόν πιο σύντομα όταν το παιδί εκφράσει την ανάγκη του. Να θυμάστε ότι δεν θα σας το πει παρά μόνο την τελευταία στιγμή, δηλαδή όταν δεν θα μπορεί να κρατηθεί άλλο. Γι’ αυτό κινηθείτε γρήγορα αποφεύγοντας να αφήνετε το παιδί να περιμένει.
• Οπλιστείτε με υπομονή. Πολλές φορές το παιδί μπορεί να σας πει ότι θέλει να πάει τουαλέτα και μόλις φτάσετε εκεί να μην κάνει τίποτα. Αυτό μπορεί να συμβεί ιδιαίτερα αν είστε σε ξένο περιβάλλον. Μην το αγχώνετε ή το πιέζετε. Υποστηρίξτε το όσες φορές κι αν σας το ζητήσει.
• Έχετε σε κάθε έξοδο μαζί σας το γιο-γιο, μωρομάντιλα και μια αλλαξιά ρούχα. Να θυμάστε ότι μερικά παιδιά δεν αισθάνονται άνετα να κάνουν την ανάγκη τους στο χώμα, στο δρόμο ή σε ξένες τουαλέτες.
• Δείξτε κατανόηση και διακριτικότητα. Αν λερωθεί μπροστά σε άλλους αποσύρετε το παιδί σε ένα ήσυχο δωμάτιο για να το αλλάξετε και καθησυχάστε το, αποφεύγοντας τα σχόλια μπροστά στους άλλους.

Tip: Αποφύγετε να ξεκινήστε την εκπαίδευση αν το παιδί έχει βιώσει μια σημαντική αλλαγή π.χ. αν μετακομίσατε ή απέκτησε αδερφάκι.

 

Categories
Ανάπτυξη ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Πώς θα μάθει να τρώει μόνο του;

Με τη δική σας βοήθεια και με λίγη υπομονή, επιμονή και εμπιστοσύνη, το μικρό σας σύντομα θα μπορεί να τρώει χρησιμοποιώντας όχι μόνο τα χεράκια του, αλλά και το κουτάλι ή το πιρουνάκι του!

Με τη δική σας βοήθεια και με λίγη υπομονή, επιμονή και εμπιστοσύνη, το μικρό σας σύντομα θα μπορεί να τρώει χρησιμοποιώντας όχι μόνο τα χεράκια του, αλλά και το κουτάλι ή το πιρουνάκι του!

 

Το παιδί πρέπει να ενθαρρύνεται από μικρή ηλικία να μάθει να τρώει μόνο του. Η συγκεκριμένη διαδικασία, μπορεί να βελτιώσει τη σχέση του παιδιού με το φαγητό, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί ένα καλό ορόσημο αυτονόμησης και μια δεξιότητα που μπορεί να του φανεί χρήσιμη στον παιδικό σταθμό και στο νηπιαγωγείο. Ορίστε πώς μπορείτε να το ενθαρρύνετε:

  • Προτρέψτε όσο το δυνατόν πιο νωρίς το παιδί σας να μάθει να τρώει μόνο του. Ακόμα κι όταν το ταΐζετε το γάλα με το μπουκάλι, βάλτε (από τους έξι μήνες και μετά) τα χεράκια του πάνω στο μπιμπερό ενθαρρύνοντάς το να μάθει σιγά-σιγά  να το κρατάει μόνο του.
  • Καθώς το παιδί μεγαλώνει καλό είναι να προγραμματίσετε κάποια γεύματα π.χ. το μεσημεριανό να τα τρώει τις ώρες που τρώτε κι εσείς. Βάλτε το καρεκλάκι του φαγητού δίπλα στο τραπέζι της κουζίνας έτσι ώστε να σας βλέπει την ώρα που τρώτε.
  • Αφήσετε το παιδί να φάει με τα χεράκια του ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται ότι περισσότερο θα παίζει με το φαγητό του παρά θα τρώει. Αυτός είναι ένας εγγυημένος τρόπος για να πειραματιστεί και να εξοικειωθεί με το φαγητό.
  • Στην επόμενη φάση μπορείτε να του σερβίρετε το φαγητό σε άθραυστο παιδικό σερβίτσιο με ένα παιδικό κουταλάκι ή πιρουνάκι. Στην αρχή μπορεί απλώς να παίζει με αυτά π.χ. να χτυπά στο τραπεζάκι του το κουτάλι. Καθώς όμως σας παρατηρεί να τρώτε είναι σίγουρο ότι θα προσπαθήσει να σας μιμηθεί.
  • Μην αγχώνεστε για το πόσο έφαγε το παιδί. Στόχος σας είναι να μάθει να τρώει μόνο του και να αγαπήσει το φαγητό.
  • Μέχρι να μάθει να τρώει είναι δεδομένο ότι θα λερώνει και θα λερώνεται. Το καλοκαίρι πάντως είναι ιδανική εποχή να το ενθαρρύνετε να μάθει να τρώει μόνο του γιατί δεν υπάρχουν χαλιά και ο ρουχισμός του είναι ελαφρύς.
Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Μαθήματα… ήττας

H αληθινή αποτυχία στη ζωή, είναι αυτή που δεν μας έγινε μάθημα…

Τα μικρά παιδάκια όταν χάνουν στο επιτραπέζιο παιχνίδι ή δεν μπορούν να τελειώσουν το παζλ που με τόσο ενθουσιασμό ξεκίνησαν, ξεσπάνε σε ουρλιαχτά και φωνές αφού δεν έχουν μάθει ακόμα να ελέγχουν τα συναισθήματά τους. Μεγαλώνοντας όμως αρχίζουν σιγά-σιγά να συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν πάντα να νικάνε και συγχρόνως κατανοούν τα αισθήματα των άλλων ανθρώπων, κάτι που περιορίζει τις έντονες αντιδράσεις. Μέχρι τότε όμως βοηθήστε το παιδί σας να μάθει να χάνει με… αξιοπρέπεια ακολουθώντας τα παρακάτω:

  • Εξηγήστε του το ρόλο που παίζει ο παράγοντας «τύχη» ώστε το παιδί να καταλάβει ότι η νίκη δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το πόσο καλό είναι.
  • Μάθετέ το να δίνει συγχαρητήρια στους συμπαίχτες του και στους αντιπάλους του στο τέλος κάθε παιχνιδιού.
  • Χειροκροτήστε τις προσπάθειές του κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού ειδικά όταν δεν έχουν να κάνουν με τη νίκη αλλά για παράδειγμα, περιμένει υπομονετικά τη σειρά του. Έτσι θα  καταλάβει ότι ο τρόπος που παίζει είναι πιο σημαντικός από το τελικό αποτέλεσμα του παιχνιδιού.

Τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν πως όταν κάτι πάει στραβά τώρα, μπορεί και να «ισιώσει» μελλοντικά και θεωρούν πώς αν χάσουν μια φορά, θα είναι για πάντα χαμένοι. Αυτό συμβαίνει πιο έντονα στα πρώτα σχολικά χρόνια που αρχίζουν να «οριοθετούν» τον εαυτό τους ως «καλό» ή «κακό» σε κάτι με το οποίο καταπιάνονται. Τι κάνουμε λοιπόν;

  • Καταρχάς αναγνωρίζουμε το άγχος τους και τους λέμε ότι ακόμα και οι καλύτεροι αθλητές έχουν τις κακές και τις καλές τους μέρες.
  • Φροντίζουμε να εκθέτουμε σταδιακά το παιδί μας σε μικρές… απογοητεύσεις, ώστε να εξασκηθεί σε αυτές τις καταστάσεις. Έτσι δεν του αγοράζουμε, για παράδειγμα, κάθε φορά που πάμε στο σούπερμαρκετ κι από ένα γλυκό.
  • Δεν του μιλάμε αμέσως μόλις τελειώσει το παιχνίδι αλλά περιμένουμε πρώτα να ηρεμήσει και ύστερα του εξηγούμε ότι δεν έπρεπε να ξεσπάσει και να κλοτσήσει την μπάλα μακριά.
Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Έχει φύλο το παιχνίδι;

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ακράδαντα πως τα αυτοκινητάκια είναι για τα αγόρια και οι κούκλες για τα κορίτσια. Μήπως έφτασε η στιγμή να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας και να αφήσουμε τα μικρά μας να παίξουν… ελεύθερα;

Αν και υπάρχει μια τάση τα αγόρια να δείχνουν περισσότερο ενδιαφέρον για οτιδήποτε κινείται, πράγμα που δικαιολογεί την αδυναμία τους στα αυτοκινητάκια, η αλήθεια είναι ότι οι προτιμήσεις των δύο φύλων διαμορφώνονται καθώς μεγαλώνουν από τις κατευθύνσεις που δίνουν οι γονείς. Οι γονείς είναι αυτοί που θα δώσουν αυτοκινητάκια ή στρατιωτάκια στο αγόρι, ενθαρρύνοντάς το να είναι περισσότερο δραστήριο και μαχητικό και κούκλες ή κουζινικά στο κορίτσι, ενθαρρύνοντάς το να είναι στοργικό και τρυφερό.

Σύμφωνα όμως με τους ειδικούς, είναι σημαντικό για τα δύο φύλα να παίζουν με όλα τα παιχνίδια, πράγμα που εξασφαλίζει ερεθίσματα για την ανάπτυξη διαφορετικών περιοχών του εγκεφάλου. Έρευνες δείχνουν ότι κορίτσια που παίζουν με τουβλάκια και παιχνίδια που γενικά προτιμούν τα αγόρια είναι πιο καλά στα μαθηματικά, στις τεχνικές επιστήμες και στη λήψη αποφάσεων. Από την άλλη, τα αγόρια μπορεί ν’ αφήνουν πολλά από τα καλλιτεχνικά τους ταλέντα ανεκμετάλλευτα, επειδή δεν τους δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να τα ανακαλύψουν ή να τα εκφράσουν στο παιχνίδι. Δίνοντας, λοιπόν, στο παιδί την ευκαιρία να εκφράσει στοιχεία από τη καθιερωμένη συμπεριφορά του αντίθετου φύλου μέσα στο παιχνίδι, νιώθει πιο γεμάτο και ολοκληρωμένο!

Γι’ αυτό:

  • Δώστε στο αγόρι σας την ευκαιρία ν’ ασχοληθεί με παιχνίδια που σχετίζονται με την τέχνη, π.χ. ζωγραφική, χειροτεχνία, τραγούδι και στο κορίτσι την ευκαιρία να κάνει κατασκευές με τουβλάκια ή άλλα υλικά.
  • Παίξτε με το αγόρι παιχνίδια που ενθαρρύνουν την έκφραση συναισθημάτων, όπως κουκλοθέατρο και θεατρικό παιχνίδι. Εξασφαλίστε στο κοριτσάκι σας ευκαιρίες για περισσότερη δράση, ενθαρρύνοντάς το να παίξει ομαδικά παιχνίδια ή να συμμετέχει σε σπορ.
Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Τα παιδιά γεννιούνται χαρούμενα ή γίνονται;

Είναι πιθανό να είναι το παιδί γενετικά χαρούμενο ή δυστυχισμένο;Υπάρχουν παιδιά που κάνουν αστείες γκριμάτσες όταν πέφτουν κάτω και άλλα που σηκώνουν τη γειτονιά στο πόδι επειδή τους βάλαμε λιγότερο σιρόπι από αυτό που ήθελαν στο παγωτό τους. Μήπως, τελικά, τα παιδιά μας γεννιούνται με παραξενιές; Πολλοί γονείς θα σπεύσουν να απαντήσουν θετικά. Οι επιστήμονες από την άλλη, δηλώνουν πως εφόσον η ευτυχία είναι συναίσθημα και όχι ένα κληρονομικό χαρακτηριστικό, η φυσική διάθεση ενός παιδιού (αν είναι αισιόδοξο ή όχι), μπορεί να παίξει ρόλο στο πώς θα εξελιχθεί. Η αλήθεια είναι όμως ότι όποια κι αν είναι η ιδιοσυγκρασία του μικρού μας, με τη δική μας στήριξη θα γίνει ένας πλήρης και ευτυχισμένος ενήλικας.

Η προσωπικότητα ενός ανθρώπου ελέγχεται από τους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου. Εδώ ακριβώς βρίσκονται τα θετικά και τα αρνητικά συναισθήματα. Συγκεκριμένα, τα «καλά» συναισθήματα βρίσκονται στο αριστερό ημισφαίριο, ενώ τα «κακά» στο δεξί. Οι άνθρωποι με πιο θετική στάση ζωής τείνουν να έχουν περισσότερη κινητικότητα στο αριστερό ημισφαίριο.

Τελικά πώς θα κάνω το παιδί μου ευτυχισμένο;
Τα καλά νέα είναι πως η ισορροπία μεταξύ των δύο ημισφαιρίων δεν είναι σταθερή και καθορίζεται από τις εμπειρίες του παιδιού. Κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση αυτή παίζει η σχέση που έχει το παιδί μαζί μας. Συγκεκριμένα, οι μετωπιαίοι λοβοί συνεχίζουν να αναπτύσσονται μέχρι και το τέλος περίπου της εφηβείας. Επομένως, έχουμε όλο το χρόνο που χρειάζεται για να κάνουμε το παιδί μας χαρούμενο. Η ευτυχία και η πληρότητα ενός παιδιού εξαρτάται (και επιστημονικά) σε μεγάλο βαθμό από εμάς. Όσο είμαστε θετικοί και το μεγαλώνουμε με αγάπη, τόσο πιο χαρούμενο θα είναι το παιδί μας!

Categories
Ανάπτυξη ΒΡΕΦΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Το χαμόγελο βήμα-βήμα

Καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου έτους της ζωής ενός παιδιού, το χαμόγελο αλλάζει διαρκώς νόημα, αποκτά όλο και περισσότερο κοινωνικό περιεχόμενο και καταλήγει να είναι κοινωνική συμπεριφορά. Ποια όμως πορεία ακολουθεί το απλό χαμόγελο μέχρι να γίνει γάργαρο γέλιο;

  • Πρώιμο (ενδογενές) χαμόγελο: Είναι το χαμόγελο που εμφανίζεται από πολύ νωρίς στη ζωή του μωρού, ακόμα και από την πρώτη εβδομάδα  (τις περισσότερες φορές, μάλιστα, εμφανίζεται στον ύπνο του) και δεν συνδέεται με κάποιο εξωτερικό ερέθισμα, αλλά οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στη φυσιολογία του βρέφους. Τα χαμόγελα αυτά μειώνονται και τελικά εξαφανίζονται μετά τους τρεις πρώτους μήνες, καθώς ο εγκεφαλικός φλοιός γίνεται πιο λειτουργικός. Για να προκαλέσουμε πρώιμο χαμόγελο σε ένα μωράκι που, εννοείται, δεν κοιμάται, μπορούμε να το  αγγίξουμε, να το κουνήσουμε ελαφρά ή να φυσήξουμε το δερματάκι του.
  • Ώριμο χαμόγελο: Εμφανίζεται μεταξύ πέμπτης και δωδέκατης εβδομάδας και αποτελεί το πρώτο συνειδητά επικοινωνιακό χαμόγελο. Εδώ το χαμόγελο αποκτά πλέον το κοινωνικό του περιεχόμενο και χρησιμεύει στην προσέλκυση της προσοχής και της φροντίδας της μητέρας. Επιπλέον, εξωτερικεύεται κατ’ αυτόν τον τρόπο η καλή διάθεση του μωρού και προάγεται η συναισθηματική αλληλεπίδραση μεταξύ μητέρας και παιδιού.
  • Γέλιο: Το γέλιο είναι η πιο έντονη έκφραση καλής διάθεσης. Το γέλιο του βρέφους, που μοιάζει με το γέλιο των ενηλίκων, εμφανίζεται τον τέταρτο περίπου μήνα και η εκδήλωσή του γίνεται ολοένα και πιο συχνή κατά το δεύτερο μισό του πρώτου χρόνου. Παρόλο που και το βρέφος των πέντε μηνών γελάει,  το γέλιο των εννέα μηνών – που συνοδεύεται παράλληλα από χαρά και ενθουσιασμό –  είναι ποιοτικά διαφορετικό. Το διαφοροποιημένο συναίσθημα της χαράς, που υπάρχει τώρα μαζί με το γέλιο, συνδέεται αναπτυξιακά με το τελευταίο τέταρτο του πρώτου χρόνου. Τότε πλέον αποκτά ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο το νόημα που το ίδιο το βρέφος αρχίζει να δίνει στο κάθε συγκεκριμένο γεγονός που συμβαίνει γύρω του. Γενικώς, μετά τους έξι μήνες, το παιδί γελάει περισσότερο όταν το ίδιο είναι δρων υποκείμενο και όχι όταν συμβαίνει το αντίθετο. Π.χ. το παιδί γελάει περισσότερο όταν το ίδιο κρύβεται κάτω από μια κουβέρτα ή σκεπάζει με αυτήν τη μητέρα του παρά όταν κρύβεται κάτω από αυτήν η μητέρα μόνη της.

Extra tip: Όσο τα μωρά μεγαλώνουν τόσο περισσότερο χαίρονται όταν τα ίδια καταφέρνουν κάτι και νιώθουν ότι ασκούν μεγαλύτερο έλεγχο στο περιβάλλον τους. Γι’ αυτό ξεκινώντας από το παιδί θεατή που γελάει απολαμβάνοντας τα αποτελέσματα της δικής μας δράσης, ενθαρρύνουμε την όλο και μεγαλύτερη συμμετοχή του στη δράση και ενισχύουμε το ρόλο του ως δρων υποκείμενο και σκηνοθέτη της δράσης αυτής.