Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία

Στην παραλία… με ασφάλεια!

Μπορεί να είναι χρυσαφένια και απαλή, δεν παύει, όμως, να κρύβει κινδύνους! Οι ώρες που περνάμε στην παραλία είναι αρκετές, οπότε καλό θα ήταν να είμαστε προετοιμασμένες να αντιμετωπίσουμε τυχόν μικροατυχήματα. Να, λοιπόν, πως θα πρέπει να αντιδράσουμε αν το μικρό μας…

…το τσιμπήσει μέλισσα ή σφήκα: Πριν κάνουμε το οτιδήποτε, βεβαιωνόμαστε πως δεν υπάρχει το κεντρί πάνω στο δερματάκι του παιδιού κι αν υπάρχει το αφαιρούμε με μεγάλη προσοχή χρησιμοποιώντας ένα τσιμπιδάκι (ναι, αυτό που έχουμε πάντοτε στην τσαντούλα της παραλίας!). Μια κομπρέσα με κρύο νερό και λίγη αμμωνία είναι τα επόμενα δύο βήματα που θα πρέπει να κάνουμε. Ακολουθεί η επάλειψη με ένα στικ ή μια αλοιφή κατάλληλη για τσιμπήματα. Σε περίπτωση εμφάνισης έντονης φαγούρας, ενημερώνουμε τον παιδίατρο ο οποίος θα μας συστήσει την κατάλληλη δόση αντιισταμινικού. Αν το μικρό μας είναι αλλεργικό, η επίσκεψη στο πλησιέστερο Κέντρο Υγείας είναι απαραίτητη, ενώ αν είναι η πρώτη φορά που δέχεται τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας, απλά έχουμε το νου μας για τυχόν περίεργα συμπτώματα όπως πρήξιμο, εμφάνιση εξανθημάτων ή δύσπνοιας.

…χτυπήσει: Μια απλή εκδορά αντιμετωπίζεται παραδοσιακά με λίγο οξυζενέ, ιώδιο κι ένα τραύμαπλαστ. Αν η πληγή είναι πιο βαθειά και αιμορραγεί, πιέζουμε το σημείο με μια γάζα (ένα μικρό φαρμακείο είναι απαραίτητο όταν επισκεπτόμαστε την παραλία με τα παιδιά!) και σηκώνουμε το πόδι ή το χέρι του παιδιού προκειμένου να περιορίσουμε την αιμορραγία. Στη συνέχεια αναζητούμε τη βοήθεια ενός ειδικού, κάτι το οποίο κάνουμε επίσης αν δούμε ότι το μικρό μας κουτσαίνει ή αν έχει χτυπήσει στο κεφάλι.

…παραπονεθεί πως του μπήκε άμμος στα μάτια: Αρχικά ζητάμε από το μικρό μας να μην τρίψει τα ματάκια του. Στη συνέχεια ξεπλένουμε την περιοχή των ματιών με άφθονο νερό – ακόμα και θαλασσινό. Τέλος, ρίχνουμε λίγες σταγόνες φυσιολογικού ορού και αν δούμε πως η φαγούρα ή το κοκκίνισμα δεν υποχωρεί αναζητούμε τη συμβουλή του ειδικού.

…το τσιμπήσουν κουνούπια: Παρατείναμε λιγάκι το απογευματινό μας μπάνιο κι έκαναν την εμφάνισή τους τα κουνούπια; Τα ειδικά αντικουνουπικά αυτοκόλλητα και οι κρέμες (οι οποίες προτιμούμε να είναι φυτικές) θα μας βοηθήσουν να τα κρατήσουμε μακριά από τα παιδιά μας. Αν, ωστόσο, δεν τα καταφέρουμε μια ειδική καταπραϋντική αλοιφή η οποία θα τα ανακουφίσει είναι απαραίτητη για να περιορίσουμε τη φαγούρα.

 

Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία

Κάτω από τον ήλιο…

Καπέλο με γείσο και αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας. Αυτοί είναι δύο από τους τρεις σωματοφύλακες του καλοκαιριού! Ο τρίτος, είναι το «paidimag.gr» το οποίο –με τη βοήθεια των ειδικών– μας δείχνει πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα απρόοπτα…

Καπέλο με γείσο και αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας. Αυτοί είναι δύο από τους τρεις σωματοφύλακες του καλοκαιριού! Ο τρίτος, είναι το «paidimag.gr» το οποίο –με τη βοήθεια των ειδικών– μας δείχνει πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα απρόοπτα του καλοκαιριού αν ω μη γένοιτο εμφανιστούν μπροστά μας.

 

Ποια είναι, λοιπόν, τα πιο σημαντικά και συνηθισμένα προβλήματα με τα οποία μπορεί να έρθουμε αντιμέτωπες, όσο ο ήλιος… χαϊδεύει με τις καυτές ακτίνες του το μικρό μας;

…το έγκαυμα από τον ήλιο: Η καλύτερη αντιμετώπιση στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι  όντως η πρόληψη! Φροντίζουμε, λοιπόν, να επισκεπτόμαστε τη θάλασσα πριν τις 11.00 και μετά τις 16.00. Επιλέγουμε ένα αντηλιακό υψηλής προστασίας το οποίο εφαρμόζουμε 20 λεπτά πριν την έκθεση των παιδιών στον ήλιο και φροντίζουμε να το ανανεώνουμε κάθε δύο ώρες, αλλά και κάθε φορά που το μικρό μας βγαίνει από τη θάλασσα ή ιδρώνει. Τέλος, φροντίζουμε να φοράει ένα βαμβακερό ανοιχτόχρωμο μπλουζάκι όταν βρίσκεται έξω από το νερό. Αν παρόλα αυτά το μικρό μας καεί από τον ήλιο, το ανακουφίζουμε βάζοντας κρύες κομπρέσες και την κατάλληλη αλοιφή για εγκαύματα. Σε περίπτωση που το δερματάκι του είναι πρησμένο κι έχει φουσκάλες, απευθυνόμαστε στο κοντινότερο νοσοκομείο ή Κέντρο Υγείας.

…η θερμοπληξία: Πυρετός, πονοκέφαλος και δυνατοί παλμοί είναι τα συμπτώματα της θερμοπληξίας. Αν δυστυχώς «μας χτυπήσει την πόρτα», φροντίζουμε να μεταφέρουμε άμεσα το παιδί σε ένα σκιερό μέρος. Βγάζουμε τα ρουχαλάκια του, του κάνουμε αέρα και με κρύες κομπρέσες προσπαθούμε να ρίξουμε τη θερμοκρασία. Στη συνέχεια κατευθυνόμαστε στο Κέντρο Υγείας της περιοχής προκειμένου να κάνουμε τις απαραίτητες εξετάσεις και να βεβαιωθούμε πως όλα πηγαίνουν καλά.

…η αφυδάτωση: Δίψα, ξηροστομία, μειωμένη ποσότητα ούρων, πονοκέφαλος και ζαλάδα, δυσκοιλιότητα, κόπωση, έλλειψη δακρύων καθώς και η μειωμένη δραστηριότητα είναι κάποια από τα βασικά συμπτώματα τα οποία μας δείχνουν πως ο οργανισμός του παιδιού μας έχει αφυδατωθεί. Ένα δροσερό και σκιερό μέρος, αλλά και άφθονα υγρά είναι αυτό που χρειάζεται για αντιμετωπίσουμε την αφυδάτωση. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε, όμως, είναι να την προλάβουμε ελαχιστοποιώντας την άμεση έκθεση του παιδιού στον ήλιο, παροτρύνοντας το μικρό μας να πίνει συχνά νερό (ακόμα κι όταν δεν μας το ζητάει) και επιστρατεύοντας μπόλικα φρούτα και λαχανικά τα οποία κάλλιστα μπορούμε να μεταφέρουμε σε μία ισοθερμική τσάντα στην παραλία.

…η φωτοδερματίτιδα: Ο μόνος σωστός και σίγουρος τρόπος για να καταπολεμήσουμε τη φωτοδερματίτιδα είναι να αναζητήσουμε τη συμβουλή του παιδιάτρου μας. Εκείνος θα μας δώσει την κατάλληλη αλοιφή για να καταπραΰνουμε το δέρμα του μικρού μας, συστήνοντας μας ταυτόχρονα να μείνουμε μακριά από τον ήλιο για όσες μέρες θεωρήσει απαραίτητο.

…η ηλίαση: Η ηλίαση κάνει αισθητή την παρουσία της με ζαλάδες, εμετούς, πονοκεφάλους ή ακόμα και με πυρετό. Η σκιά και τα άφθονα υγρά είναι τα βασικά μέσα αντιμετώπισης που διαθέτουμε και τα οποία θα πρέπει οπωσδήποτε να επιστρατεύσουμε. Αν δούμε πως τα συμπτώματα δεν υποχωρούν θα πρέπει να συμβουλευτούμε άμεσα τον γιατρό μας.

Categories
6+ ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία Υγεία

Επιχείρηση εξολόθρευσης ψείρας!

Αν η μικρή ή ο μικρός σας έπιασε ψείρες με το που ανοίξανε τα σχολεία, δεν χρειάζεται να σας πιάσει πανικός! Το φαινόμενο είναι γνωστό και συνηθισμένο. Βάλτε μπρος την επιχείρηση εξολόθρευσης και αποχαιρετίστε τις ψείρες σε 5 βήματα.

Βλέπετε το μικρό σας να ξύνει με μανία το κεφάλι του και σας μπαίνουν οι πρώτες ιδέες. Μετά από έναν σύντομο έλεγχο σε δυνατό φως εντοπίζετε τα αβγά ή ακόμη και τις μικροσκοπικές ψείρες που αποφάσισαν να επισκεφθούν το παιδικό κεφαλάκι. Και τώρα τι κάνουμε;

  • 1ο βήμα
    Στο φαρμακείο θα βρείτε πολλά αντιφθειρικά φάρμακα, τα οποία είναι αποτελεσματικά και η εφαρμογή τους δεν θα ταλαιπωρήσει ούτε εσάς ούτε το μικρό σας. Μαζί με το φάρμακο θα χρειαστείτε κι ένα ψιλό χτενάκι, ειδικό για ψείρες, κατά προτίμηση μεταλλικό.
  • 2ο βήμα
    Ακολουθώντας τις οδηγίες της συσκευασίας εφαρμόζετε το φάρμακο και λούζετε πολύ καλά το παιδί.
  • 3ο βήμα
    Απλώνετε ένα λευκό ή ανοιχτόχρωμο σεντόνι στο κρεβάτι, καθίζετε το παιδί μπροστά σας και με το χτένι περνάτε συστηματικά και πολλές φορές όλο το κεφαλάκι απομακρύνοντας τις ψόφιες (ή και ζωντανές ακόμη) ψείρες. Μετά από κάθε πέρασμα, ελέγχετε καλά το χτένι και το καθαρίζετε πριν το ξαναβάλετε στα μαλλιά.
  • 4ο βήμα
    Πλένετε σε θερμοκρασία πάνω από τους 40 βαθμούς τα σκεπάσματα, μαξιλαροθήκες, καπέλα, πετσέτες και τα ρούχα που φορούσε το παιδί τις τελευταίες μέρες για να διώξετε τυχόν αβγά. Επιπλέον, ψεκάζετε τις βούρτσες, τα κοκαλάκια, καιν τα λαστιχάκια με το αντιφθειρικό φάρμακο και μετά τα πλένετε καλά με ζεστό νερό και σαπούνι.
  • 5ο βήμα
    Για καλύτερα αποτελέσματα, τις μέρες που μεσολαβούν μετά την επόμενη εφαρμογή του φαρμάκου, συνήθως μετά από μία εβδομάδα, μετά από κάθε λούσιμο κάνετε απαλό μασάζ στο κεφάλι του παιδιού με ξύδι και περνάτε τα μαλλιά με το χτενάκι.

Η… ανατομία της ψείρας

  • Οι ψείρες του κεφαλιού μεταδίδονται από το ένα παιδί στο άλλο με άμεση επαφή (με τρίχες του κεφαλιού, επαφή με καπέλα ή σκουφιά, χτένες, βούρτσες μαλλιών, κοκαλάκια, σεντόνια, μαξιλάρια κ.λπ.). Η εξάπλωσή τους είναι πολύ γρήγορη γι΄αυτό θα πρέπει με την πρώτη διαμαρτυρία του παιδιού για φαγούρα στο κεφάλι να ψάξουμε πολύ προσεκτικά, κάτω από δυνατό φως, κοντά στις ρίζες των μαλλιών, γύρω από τα αυτιά και στον αυχένα για ψείρες ή κόνιδα (αυγά).
  • Η κόνιδα μοιάζει με πιτυρίδα, έχει υπόλευκο ή γκρίζο χρώμα, είναι κολλημένη στην τρίχα και απομακρύνεται με δυσκολία.
  • Οι ψείρες μπορεί να έχουν μαύρο ή καφέ χρώμα, ανοιχτό ή λίγο πιο σκούρο.

Στο σχολείο…
Όταν παρουσιαστούν κρούσματα φθειρίασης (ψείρας) στο σχολείο, στον παιδικό σταθμό ή στην οικογένεια είναι απαραίτητο να ακολουθήσουν θεραπεία τα παιδιά που έχουν κολλήσει, καθώς και όσοι βρίσκονται σε στενή επαφή μαζί τους (γονείς, δάσκαλοι, αδέρφια ή συμμαθητές). Ειδικά στο σχολείο και τον παιδικό σταθμό το καλύτερο είναι, έπειτα από ενημέρωση του δασκάλου, να καθοριστεί μια συγκεκριμένη μέρα που όλα τα παιδιά θα εφαρμόσουν τη θεραπεία. Έτσι δεν θα υπάρχει το φαινόμενο να «καθαρίζει» ένα παιδί και να κολλάει ξανά μετά από μερικές μέρες από κάποιο άλλο που δεν ακολούθησε θεραπεία.

Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία

Να το κρατήσω στο σπίτι;

Τα μάτια του μοιάζουν γλαρωμένα, είναι άκεφο και ανόρεχτο… Το νιώθεις ότι κάτι δεν πάει καλά με το μικρό σου. Θα το στείλεις ή όχι την άλλη μέρα σχολείο;

Πολλές φορές εμείς οι γονείς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το δίλημμα: «να το στείλω ή όχι στο σχολείο;». Από τη μια βλέπουμε ότι το μικρό μας δεν χαίρει και άκρας υγείας, από την άλλη όμως δεν έχουμε και κάποιον να το φυλάει, αφού και οι δύο γονείς εργάζονται και έτσι αναγκαζόμαστε να το στείλουμε μισοάρρωστο στο σχολείο. Αν πάλι το κρατήσουμε στο σπίτι, για πόσες μέρες πρέπει να απέχει από το σχολείο και πότε μπορεί πάλι να επιστρέψει; Ορίστε τι είναι καλό να γνωρίζετε! 

Πρώιμα συμπτώματα
Οι περισσότεροι γονείς είναι σε θέση να καταλάβουν ότι κάτι περιτριγυρίζει το παιδί πριν ακόμα εκδηλωθούν τα κλασικά συμπτώματα μιας ίωσης. Φυσικά, κάποια παιδιά μπορεί να περάσουν ελαφριά μια ίωση (με λίγο συνάχι) και να μην χρειαστεί να μείνουν σπίτι. Κατά κανόνα όμως όταν βλέπετε το παιδί να είναι ωχρό, ανόρεχτο, υπερβολικά κουρασμένο ή παραπονιέται ότι πονάει, καλό είναι να μην το στείλετε την επόμενη μέρα στο σχολείο. Γενικά η διάθεση του παιδιού είναι κάτι που θα πρέπει να λαμβάνετε σε κάθε περίπτωση σοβαρά υπόψη.  Έτσι, αν κλαίει ή γκρινιάζει συνέχεια, είναι ευερέθιστο, ανήσυχο, άτονο, εμφανίζει υπνηλία και ανορεξία όχι μόνο δεν θα πρέπει να το στείλετε την άλλη μέρα σχολείο αλλά θα πρέπει και να επισκεφτείτε τον γιατρό.
Ας δούμε όμως τα διάφορα συμπτώματα αναλυτικά.

Έχει συνάχι
Αποτελεί σύμπτωμα κοινού κρυολογήματος, ίωσης αλλά και αλλεργίας. Κρατήστε το παιδί στο σπίτι αν:
* έχει πράσινες εκκρίσεις ή πυρετό.
* φτερνίζεται συχνά, αφού το φτέρνισμα αποτελεί τρόπο μετάδοσης ιώσεων.
Επίσης, αν είναι μικρό σε ηλικία και δεν έχει μάθει να φυσάει τη μύτη του, είναι καλύτερα να το κρατήσετε σπίτι γιατί το μπούκωμα είναι βέβαιο ότι θα το ταλαιπωρήσει. 

Υποφέρει από ωτίτιδα
Μπορεί να προκαλέσει πόνο στο αφτί και πυρετό, οπότε σ’ αυτές τις περιπτώσεις το παιδί δεν πρέπει να πάει σχολείο. Αν όμως έχει γίνει διάγνωση, έχει ξεκινήσει αντιβίωση και έχουν περάσει δυο ημέρες από την έναρξη της αντιβίωσης και το παιδί είναι απύρετο, μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο. 

Ψήνεται στον πυρετό
Στην περίπτωση αυτή το παιδί πρέπει να μείνει στο σπίτι. Ακόμα κι αν ο πυρετός είναι χαμηλός δεν πρέπει να πάει σχολείο αφού η πορεία του πυρετού θα πρέπει να παρακολουθείται στενά. Δεν θα πρέπει λοιπόν να στείλετε το παιδί στο σχολείο ή στον παιδικό σταθμό όταν έχει θερμοκρασία κοντά στο 38. Είναι λάθος να το στείλετε στο σταθμό αφού του δώσετε αντιπυρετικό για να πέσει ο πυρετός. Γενικά το παιδί θα πρέπει να επιστρέψει στο σχολείο εφόσον έχουν περάσει τουλάχιστον 24 ώρες χωρίς πυρετό και η γενική του κατάσταση είναι καλή και το έχετε συζητήσει με τον παιδίατρο. 

Παίρνει αντιβίωση
Το παιδί δεν χρειάζεται να μείνει στο σπίτι καθ’ όλη τη διάρκεια της αγωγής με αντιβίωση, που συνήθως κρατά από 7 έως 10 ημέρες, εκτός αν το έχει συστήσει ο παιδίατρος. Αν παίρνει αντιβίωση για ωτίτιδα ή αμυγδαλίτιδα και έχουν περάσει δύο μέρες,  δεν έχει πυρετό και η κατάστασή του είναι γενικά καλή, μπορεί να πάει σχολείο. Να θυμάστε όμως ότι σε κάποια παιδιά η αντιβίωση μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικές διαταραχές όπως διάρροια, οπότε σ’ αυτή την περίπτωση είναι σκόπιμο να μείνει σπίτι. Επίσης, αν το παιδί μένει στον παιδικό σταθμό ή στο ολοήμερο θα πρέπει να συνεννοηθείτε με τους υπεύθυνους έτσι ώστε να πάρει το φάρμακό του στη σωστή ώρα. 

Έχει εμετό ή διάρροια
Αν το παιδί έχει επαναλαμβανόμενα επεισόδια εμετών ή διάρροια, θα πρέπει να μείνει σπίτι έως ότου τα συμπτώματα σταματήσουν αλλά και μια δυο μέρες μετά. Κι αυτό γιατί να μην πάθει αφυδάτωση ή διατάραξη των ηλεκτρολυτών.  Θα πρέπει  λοιπόν το παιδί να μείνει σπίτι, ιδιαίτερα αν δείχνει εξαντλημένο, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι παίρνει τα απαραίτητα υγρά για την αποφυγή αυτών των φαινομένων. Επίσης, μπορεί τα συμπτώματα αυτά να συνδέονται με διάφορα νοσήματα, γι’ αυτό χρειάζεται να παρακολουθήσετε την πορεία του και να ενημερώσετε ή ακόμα και να επισκεφτείτε τον παιδίατρο. 

Έχει αλλεργία
H αλλεργία μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικά συμπτώματα. Ερεθισμένα μάτια, καταρροή και φταρνίσματα, δερματικό εξάνθημα αλλά και βήχα σε περίπτωση αλλεργικού άσθματος.  Παρόλο που δεν υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης, κάποια αλλεργικά συμπτώματα απαιτούν παρακολούθηση γιατί μπορεί ανά πάσα στιγμή να επιδεινωθούν. Επιπλέον, κάποιοι παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν μια αλλεργία, όπως η άσκηση και το ζωηρό παιχνίδι ή  η επαφή με τον ήλιο και το αέρα.  Γι’ αυτό, εφόσον έχει επιβεβαιωθεί ότι το παιδί έχει αλλεργία, καλύτερα να το κρατήσετε στο σπίτι ακολουθώντας τις οδηγίες του παιδίατρου για να το παρακολουθείτε μέχρι τα συμπτώματα να αρχίσουν να υποχωρούν.  Αυτό που είναι σημαντικό είναι να μπορείτε να ξεχωρίζετε τα συμπτώματα της αλλεργίας από κάποια άλλη ασθένεια, γιατί πολλές φορές μοιάζουν αλλά απαιτούν διαφορετική αντιμετώπιση. Σε κάθε περίπτωση η επίσκεψη στο γιατρό μπορεί να λύσει τέτοιου είδους διλήμματα. 

Έχει κολλήσει κάποια παιδική ασθένεια
Aνεμοβλογιά, ιλαρά, ερυθρά… Οι παιδικές ασθένειες κατά κανόνα κολλάνε μία με δυο μέρες πριν την εμφάνιση των δερματικών εξανθημάτων και έξι μέρες μετά.  Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να εξαφανιστούν εντελώς οι δερματικές βλάβες (π.χ. στην ανεμοβλογιά που είναι εμφανείς και «θορυβώδεις») για να επιστρέψει το παιδί στο σχολείο. Γενικά, στα λοιμώδη νοσήματα συστήνεται ανάπαυση, ιδιαίτερα τις πρώτες μέρες, για την αποφυγή επιπλοκών. Συνήθως, αφού συμπληρώσει δέκα μέρες από τη μέρα που εμφάνισε τα πρώτα συμπτώματα (δεδομένου ότι δεν σημειώθηκαν ενδιάμεσα επιπλοκές) μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο. 

Πονάει η κοιλιά του
Όταν το παιδί διαμαρτύρεται ότι πονάει η κοιλιά του δεν θα πρέπει να το στείλετε σχολείο. Είναι σημαντικό να περιμένετε για να δείτε αν το σύμπτωμα θα χειροτερεύσει ή αν θα εκδηλωθούν κι άλλα συμπτώματα όπως διάρροια, έμετος ή πυρετός, τα οποία είναι τυπικά σε μια ίωση γαστρεντερίτιδας. Αν πάντως ο πόνος επιμένει ή χειροτερεύει και συνοδεύεται από γαστρεντερικές διαταραχές όπως έμετος ή διάρροια, ανορεξία, πόνος στη μέση, χαμηλός πυρετός, θα πρέπει να εξεταστεί  από τον παιδίατρο ενώ δεν θα πρέπει να του δώσετε κανένα φάρμακο και ιδιαίτερα παυσίπονο. Και αυτό γιατί το παυσίπονο μπορεί να καλύψει τα συμπτώματα μιας οξείας σκωληκοειδίτιδας, που είναι το πιο συχνό χειρουργικό πρόβλημα της παιδικής ηλικίας και απαιτεί αμέσως εισαγωγή στο νοσοκομείο και χειρουργική αντιμετώπιση.
Κάποιες φορές πάντως ο πονόκοιλος μπορεί να οφείλεται σε δυσκοιλιότητα, σκουλίκια ή ουρολοίμωξη οπότε σε κάθε περίπτωση απαιτείται διερεύνηση. Τέλος, μπορεί να συνδέεται με το στρες του παιδιού για το σχολείο. Θα καταλάβετε, ωστόσο, ότι πρόκειται για ψυχογενές σύμπτωμα αν τα συμπτώματα παρουσιάζονται μόνο όταν πλησιάζει η ώρα για να πάει σχολείο.  

Βήχει
Αν και γενικά δεν χρειάζεται να απουσιάζει από το σχολείο, κάθε παιδί που βήχει θα πρέπει να εξεταστεί από τον παιδίατρο για να διαπιστωθεί αν ο βήχας οφείλεται σε ίωση, λοίμωξη ή αλλεργία. Επίσης, ο παιδίατρος θα ελέγξει αν υπάρχουν ακροαστικά όπως στην περίπτωση βρογχίτιδας, δίνοντας τις κατάλληλες οδηγίες.   Επειδή, πάντως, ο βήχας αποτελεί συνηθισμένο σύμπτωμα ίωσης, αν το παιδί είναι μικρό και δεν ξέρει να βάλει το χεράκι του μπροστά όταν βήχει,  είναι καλύτερα να το κρατήσετε σπίτι για να μην κολλήσει και τ’ άλλα παιδάκια. Κάποιες φορές το παιδί μπορεί να έχει αναρρώσει από την ίωση και να εξακολουθεί πού και πού να βήχει (γιατί  γενικά ο βήχας αργεί να εξαλειφθεί). Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο. Μπορεί επίσης να πάει σχολείο αν ακολουθεί κάποια αγωγή με εισπνεόμενα ή άλλα φάρμακα και ο βήχας του είναι γενικά καλύτερα.  Αν όμως έχει κρίση άσθματος ή λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού (π.χ. βρογχίτιδα ή βρογχιολίτιδα) είναι προτιμότερο να καθορίζει ο παιδίατρος αν θα πάει το παιδί στο σταθμό ή στο σχολείο. 

Τι κάνουμε στη φάση της ανάρρωσης
Αν η γενικότερη κατάσταση του παιδιού φαίνεται να βελτιώνεται, σημαίνει ότι βρίσκεται σε φάση ανάρρωσης.  Αν δεν έχει πυρετό και η γενική του κατάσταση είναι καλή, μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο ακόμα κι αν δεν έχουν  εξαφανιστεί (αλλά τουλάχιστον έχουν υποχωρήσει) όλα τα συμπτώματα π.χ. βήχας ή μυξούλες. Αν όμως κατά τη φάση ανάρρωσης βλέπετε ότι τα συμπτώματα αντί να υποχωρούν επιμένουν ή χειροτερεύουν, το παιδί είναι άτονο και ανόρεχτο ή εμφανίζεται απότομη επιδείνωση έπειτα από μια περίοδο προσωρινής ύφεσης των συμπτωμάτων, όχι μόνο δεν πρέπει να στείλετε το παιδί στο σχολείο αλλά επιβάλλεται να επισκεφτείτε αμέσως τον παιδίατρο γιατί πιθανόν να έχει υποτροπή. Αν πάλι πρόκειται για λοιμώδη νόσημα (π.χ. ανεμοβλογιά) θα πρέπει να κρατηθεί το παιδί σε απόσταση για 8-10 ημέρες από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων.

ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΝ:

  1. Είναι κάτω από δώδεκα μηνών και έχει πυρετό.
  2. Έχει πυρετό για πάνω από 72 ώρες.
  3. Έχει πυρετό πάνω από 39 ή παρατεινόμενο πυρετό.
  4. Έχει πυρετό και εξάνθημα.
  5. Είναι άτονο ή ανόρεχτο ή έχει υπνηλία.
  6. Είναι ανήσυχο ή ευερέθιστο ή αν είναι μωρό κλαίει συνέχεια.
  7. Έχει σημάδια αφυδάτωσης (στεγνή γλώσσα χωρίς σάλιο, ξηρό δέρμα).
  8. Έχει επεισόδιο πυρετικών σπασμών
  9. Βήχει επίμονα ή έχει δύσπνοια.
  10. Έχει κοιλιακό άλγος.
Categories
Διατροφή ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία

Βιταμίνη D: Είναι απαραίτητη!

Πως τα γαλακτοκομικά, τα ψάρια και ο ήλιος βοηθούν τα παιδιά μας να χτίσουν γερά κόκαλα.

Οι αντιραχιτικές ιδιότητες μιας λιποδιαλυτής ουσίας που προσλαμβανόταν από το μουρουνέλαιο οδήγησε στις αρχές του 1930 τους ερευνητές στην απομόνωση και ταυτοποίηση της βιταμίνης D. Οι δύο μορφές βιταμίνης D με σημασία για την ανθρώπινη βιοχημεία είναι η D2 (εργοκαλσιφερόλη) και η D3 (χοληκαλσιφερόλη).

  • Η D2 ανευρίσκεται στο φυτικό βασίλειο.
  • Η D3 αφενός υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες στα ιχθυέλαια, στο συκώτι, στα εμπλουτισμένα γαλακτοκομικά και στις μαργαρίνες και αφετέρου παράγεται στον ανθρώπινο οργανισμό, διαμέσου της φωτολυτικής δράσης της υπεριώδους ακτινοβολίας, διαδικασία που συντελείται στο δέρμα.

Υπό αυτές λοιπόν τις συνθήκες, θα συμπέρανε κάποιος πως σε μια χώρα σαν την Ελλάδα όπου η ηλιοφάνεια ακμάζει, η ενδογενής σύνθεση της βιταμίνης D δεν αφήνει περιθώρια για ανεπάρκειες και ελλείψεις. Κι όμως τα επιστημονικά δεδομένα, αναδεικνύοντας τις επιδράσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής που προσανατολίζει τα παιδιά σε δραστηριότητες περισσότερο εντός παρά εκτός σπιτιού, καταλήγουν στο ότι η ανεπάρκεια σε βιταμίνη D το χειμώνα στα παιδιά είναι κάτι που υφίσταται και πρέπει να μας απασχολεί.

Δυσάρεστα τα νέα για τα παιδιά στη χώρα μας
Πρόσφατη μελέτη, που εκπονήθηκε από επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, επιβεβαιώνει πως τα παιδιά και οι έφηβοι της χώρας μας αποτελούν πληθυσμό υψηλού κινδύνου για εμφάνιση ανεπάρκειας βιταμίνης D! Η κατανάλωση γαλακτοκομικών και ψαριών -τροφές πλούσιες σε βιταμίνη D- αποτελεί επιτακτική ανάγκη για τα παιδιά μας. Πιο συγκεκριμένα:

  • Τα παιδιά πρέπει να προσλαμβάνουν καθημερινά μία μερίδα γαλακτοκομικών περισσότερη από τους ενήλικες, δηλαδή 3 μερίδες στο σύνολο. Ως μία μερίδα καθορίζεται το ένα ποτήρι γάλα, τα περίπου 30 γρ. κίτρινου τυριού ή το ένα γιαούρτι.

Γερά μέχρι το κόκκαλο
Αναφορικά με την υγεία των οστών στα παιδιά, πρέπει να γίνει συνείδηση του γονιού πως κατά την παιδική ηλικία τα οστά δεν αναπτύσσονται μόνο κατά μήκος και πλάτος, αλλά παράλληλα πυκνώνουν βάζοντας τα θεμέλια για υγιή σκελετό στις μετέπειτα ηλικιακές φάσεις. Η μείωση της οστικής πυκνότητας στα παιδιά και στους νέους ενήλικες, η οποία είναι δυνατό να οφείλεται σε αλλαγές στη διατροφή ή στον τρόπο ζωής, μπορεί να περιορίσει την επίτευξη κορυφαίας οστικής μάζας, αυξάνοντας έτσι το ενδεχόμενο εμφάνισης καταγμάτων. Τα υγιή οστά λοιπόν “χτίζονται” από μικρή ηλικία και επειδή, ό,τι και αν κάνουμε, απώλεια στην οστική πυκνότητα μεγαλώνοντας θα συμβεί σίγουρα, εξαιρετικά σημαντική αποδεικνύεται η κορυφαία οστική μάζα που έχουμε καταφέρει να θεμελιώσουμε από μικροί. Μη λησμονούμε άλλωστε πως αύξηση 10% της κορυφαίας οστικής μάζας στην παιδική ηλικία μειώνει τον κίνδυνο οστεοπορωτικών καταγμάτων κατά 50% στην ενήλικη ζωή!

  • Η έλλειψη βιταμίνης D οδηγεί σε ραχίτιδα τα παιδιά, καθώς τα οστά δεν μπορούν να αναπτυχθούν και να στερεοποιηθούν ικανοποιητικά, με συνέπεια την παραμόρφωσή τους.

 

Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία

Πλαστικές επεμβάσεις για παιδιά: Υποσπαδίας

Κρατώντας το νυστέρι αντί για το μαγικό ραβδάκι της νεράιδας, ο πλαστικός χειρουργός σήμερα μπορεί να δώσει λύση ακόμα και σε ζητήματα ζωής και θανάτου!

Είναι η δεύτερη σε συχνότητα ανωμαλία στα αγόρια μετά την κρυψορχία, με συχνότητα εμφάνισης σε 10 παιδιά στα 1.000, πράγμα το οποίο έχει κυρίως ορμονικά αίτια. Στην περίπτωση του υποσπαδία το στόμιο της ουρήθρας, αντί να βρίσκεται στην κορυφή της βαλάνου, βρίσκεται σε κάποιο σημείο στην κάτω επιφάνεια του πέους.

 

Πώς γίνεται: Είναι μια λεπτή επανορθωτική χειρουργική επέμβαση με στόχο την αποκατάσταση του ανατομικού ελλείμματος, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η φυσιολογική ούρηση (δηλαδή σε όρθια θέση) και ο ευθειασμός του πέους, ώστε αργότερα να υπάρχει φυσιολογική σεξουαλική ζωή χωρίς προβλήματα και πόνο. Η επέμβαση γίνεται με ολική νάρκωση του παιδιού. Τα τελευταία χρόνια η χρήση μεγεθυντικών φακών, η ανάπτυξη λεπτεπίλεπτων χειρουργικών εργαλείων και τα πολύ λεπτά χειρουργικά ράμματα έχουν φέρει επανάσταση στη χειρουργική αποκατάσταση του υποσπαδία, ελαχιστοποιώντας το ενδεχόμενο χειρουργικών επιπλοκών.

 

Διάρκεια επέμβασης: Η διάρκεια ποικίλλει ανάλογα με τη σοβαρότητα του υποσπαδία. Η πιο σύντομη επέμβαση μπορεί να διαρκέσει 1 ώρα. Σε ελαφρές περιπτώσεις, που αποτελούν και το 80%, απαιτείται μονοήμερη παραμονή στο νοσοκομείο.

 

Χρόνος ανάρρωσης: Ο μικρός ασθενής πρέπει να μείνει καθηλωμένος στο κρεβάτι για περίπου 4 έως 10 μέρες, ενώ του χορηγείται φαρμακευτική αγωγή ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι παράγοντες που προκαλούν δυσφορία ή πόνο. Σε όλο το χρονικό αυτό διάστημα υπάρχει ουροκαθετήρας.

 

Η καλύτερη ηλικία: Οι περισσότεροι υποστηρίζουν πως είναι καλύτερο να γίνει η επέμβαση μεταξύ 6 και 18 μηνών ώστε οι ψυχολογικές επιδράσεις να είναι ελάχιστες, ενώ άλλοι προτείνουν να είναι το παιδί άνω των 4 ετών ώστε να έχει καλύτερη συνεργασία κατά τη μετεγχειρητική φάση.

 

Πιθανές επιπλοκές: Η συχνότερη επιπλοκή είναι το συρίγγιο της ουρήθρας, για την πρόληψη της οποίας εφαρμόζεται κατά την επέμβαση ένας μικρός κρυμνός, δηλαδή ένα λεπτό τμήμα από δέρμα των όρχεων. Πάντως η αποκατάσταση του υποσπαδία απαιτεί συνήθως σειρά χειρουργικών επεμβάσεων.

Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία

Πώς θα προλάβετε την αναιμία

Όταν ήμασταν παιδιά, ξέραμε ότι για να μην πάθουμε αναιμία έπρεπε να τρώμε σαν τον Ποπάι – πολύ σπανάκι! Το σπανάκι από μόνο του όμως δεν αρκεί…

Όταν ήμασταν παιδιά, ξέραμε ότι για να μην πάθουμε αναιμία έπρεπε να τρώμε σαν τον Ποπάι – πολύ σπανάκι! Το σπανάκι από μόνο του όμως δεν αρκεί…

 

Η σιδηροπενία είναι μία από τις συνηθέστερες διατροφικές ελλείψεις που επηρεάζει τον οργανισμό των παιδιών, κυρίως σε ό,τι αφορά την αύξηση και τη μάθηση. Η έλλειψη σιδήρου στη σοβαρή της μορφή μπορεί να οδηγήσει σε σιδηροπενική αναιμία.

Τα καλά νέα είναι πως η συχνότητα της σιδηροπενικής αναιμίας έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, κάτι που οφείλεται κυρίως στο ότι:

  • Οι εταιρίες εμπλουτίζουν με σίδηρο και άλλες ουσίες τα βρεφικά γάλατα και τις βρεφικές τροφές.
  • Οι γονείς, ύστερα από τη συμβουλή του παιδιάτρου, δεν δίνουν πλήρες αγελαδινό γάλα στα παιδιά τον πρώτο χρόνο της ζωής τους.
  • Έχουν βελτιωθεί σημαντικά οι διαιτητικές συνήθειες των παιδιών μας.

Παρ όλα αυτά η σιδηροπενία παραμένει ένα συχνό και σημαντικό πρόβλημα. Πρόσφατη μελέτη της Α Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών σε παιδικούς σταθμούς και σχολεία της Αττικής έδειξε αυξημένη συχνότητα σιδηροπενίας και σιδηροπενικής αναιμίας σε μικρά παιδιά ηλικίας 1-4 ετών, με ποσοστά που ανέρχονται περίπου στο 14% και 2,9% αντίστοιχα. Ειδικά στην ηλικία των 0-2 ετών τα αντίστοιχα ποσοστά ανέρχονται σε 34,1% και 16,1%.

Τα αίτια του προβλήματος
Το σίγουρο είναι ότι η συχνότητα της σιδηροπενικής αναιμίας είναι μεγαλύτερη στα παιδιά κάτω των 2 ετών. Αν και το μητρικό γάλα καλύπτει τις ανάγκες σε σίδηρο των βρεφών κατά τους πρώτους 6 μήνες, οι ημερήσιες ανάγκες ενός βρέφους σε σίδηρο μετά τον 4ο μήνα είναι ιδιαίτερα αυξημένες, γιατί στην περίοδο αυτή η ανάπτυξή του είναι ταχεία και ταυτόχρονα εξαντλούνται οι σιδηροαποθήκες που είχε από τότε που ήταν έμβρυο. Τα βρέφη και μικρά παιδιά, από την άλλη, δεν είναι σε θέση να καταναλώσουν επαρκείς ποσότητες κρέατος που αποτελεί τη σημαντικότερη πηγή σιδήρου με την καλύτερη απορρόφηση.

Πιο συγκεκριμένα, οι πιθανότητες σιδηροπενίας είναι μεγαλύτερες:

  • Στα παιδιά ηλικίας 1 έως 2 ετών γιατί ο ρυθμός ανάπτυξης είναι ακόμα γρήγορος, αλλά ο σίδηρος που προσλαμβάνεται μέσα από τις τροφές ελαττώνεται.
  • Στα μωρά που έχουν γεννηθεί πρόωρα, γιατί έχουν λιγότερα αποθέματα σιδήρου.
  • Στους έφηβους, γιατί η ανάπτυξη του σώματος αυτήν την περίοδο είναι πολύ γρήγορη.
  • Στα κορίτσια μετά την απαρχή της εμμήνου ρύσεως, γιατί χάνουν αίμα με την περίοδο.
  • Σε παιδιά που δεν τρέφονται ισορροπημένα και δεν καταναλώνουν τροφές πλούσιες σε σίδηρο.

Επίσης, άλλοι παράγοντες που μπορεί να συντελέσουν στη σιδηροπενία είναι:

  • Ο αυξημένος ρυθμός σωματικής ανάπτυξης (στη βρεφική ηλικία ή προεφηβεία).
  • Η πρόωρη έναρξη χορήγησης αγελαδινού γάλακτος.
  • Η έλλειψη βιταμίνης C.
  • Διάφορα προβλήματα του πεπτικού συστήματος.
  • Η αλλεργία στο γάλα της αγελάδας.
  • Η έντονη άσκηση.

Ποια παιδιά χρειάζονται οπωσδήποτε έλεγχο
Η γενική αίματος παραμένει ο βασικός δείκτης για τη διάγνωση της σιδηροπενικής αναιμίας. Η εμφάνιση της σιδηροπενίας είναι συχνότερη στις εποχές της γρήγορης σωματικής ανάπτυξης του παιδιού και κυρίως στην ηλικία 0 έως 2 ετών και στην εφηβεία.
Το Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ συνιστά έλεγχο όλων των παιδιών που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σιδηροπενίας.

Αυτά είναι:

  • Βρέφη που γεννήθηκαν πρόωρα, με χαμηλό βάρος γέννησης ή μετά από πολύδυμη κύηση.
  • Βρέφη που συνεχίζουν τον αποκλειστικό θηλασμό και μετά τον 6ο μήνα χωρίς να παίρνουν άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο.
  • Βρέφη που ξεκινούν το φρέσκο μη εμπλουτισμένο γάλα πριν το 1ο έτος.
  • Νήπια που πίνουν καθημερινά πάνω από 700ml γάλα. Λόγω της μεγάλης ποσότητας ασβεστίου παρεμποδίζεται η απορρόφηση του σιδήρου.
  • Παιδιά με ειδικά νοσήματα ή σε ειδική χρόνια φαρμακευτική αγωγή.
  • Παιδιά με κακές διαιτητικές συνήθειες και διαιτολόγιο φτωχό σε σίδηρο.
  • Παιδιά με ιστορικό σιδηροπενίας.
    Τα παιδιά αυτά πρέπει να κάνουν έναν έλεγχο στην ηλικία των 9-12 μηνών και στη συνέχεια μία φορά το χρόνο μέχρι το 5ο έτος της ηλικίας τους.

Τα συμπτώματα

  • Τα παιδιά συνήθως γίνονται ωχρά και αδύναμα, τρώνε λιγότερο και κουράζονται ευκολότερα. Παρουσιάζουν ανεπαρκή πρόσληψη βάρους καθώς και συχνές λοιμώξεις του αναπνευστικού και γαστρεντερικού συστήματος.
  • Ανησυχητική επίσης είναι η συσχέτιση της σιδηροπενίας με τις διαταραχές συμπεριφοράς, νόησης και ψυχοκινητικής ανάπτυξης. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών δεκαετιών αρκετές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει αυτήν τη συσχέτιση, αν και παραμένει ασαφές κατά πόσο η σιδηροπενία είναι η μόνη αιτία αυτών των διαταραχών.
  • Ωστόσο, ένα σταθερό εύρημα που προκύπτει από τις μελέτες αυτές είναι ότι η σοβαρή χρόνια σιδηροπενία στη βρεφική ηλικία μπορεί να συσχετιστεί με μετέπειτα εμφάνιση στην παιδική ηλικία πτωχότερης νοητικής λειτουργίας και χαμηλότερης σχολικής επίδοσης.

Τα 3 βήματα της πρόληψης

  • Η αποκλειστική χρήση μητρικού γάλακτος ή εμπλουτισμένου βρεφικού γάλακτος στη βρεφική ηλικία. Μετά τους 6 μήνες όμως ο θηλασμός πρέπει να συνοδεύεται από κατανάλωση στερεών τροφών και το μενού του παιδιού να περιλαμβάνει τροφές εμπλουτισμένες με σίδηρο, όπως κρέμες δημητριακών.
  • Η διατροφή των παιδιών πρέπει να είναι πλούσια σε τροφές που αποτελούν καλές πηγές σιδήρου όπως: κόκκινο κρέας, λαχανικά, εμπλουτισμένα δημητριακά.
  • Επειδή ο σίδηρος που περιέχεται στα όσπρια απορροφάται δύσκολα, για να διευκολυνθεί η απορρόφησή του πρέπει να δίνετε στο παιδί σας και κρέας ή χυμό από φρέσκο πορτοκάλι μαζί με τα όσπρια.

Τι γίνεται με τα συμπληρώματα σιδήρου;
Η σιδηροπενική αναιμία θεραπεύεται με τη χορήγηση σιδήρου και οι αποθήκες σιδήρου αποκαθίστανται 3 μήνες περίπου μετά την έναρξη της θεραπείας.
Αν ο παιδίατρος σας συστήσει να δώσετε στο παιδί σας συμπληρώματα σιδήρου, η καλύτερη στιγμή για να τα πάρει είναι μία ώρα πριν το φαγητό. Για καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου καλό είναι να δίνετε στο παιδί να πιει ταυτόχρονα με το συμπλήρωμα ή με τις πλούσιες σε σίδηρο τροφές και ένα ποτήρι φρέσκο χυμό πορτοκαλιού. Καλό είναι να γνωρίζετε ότι η χορήγηση συμπληρωμάτων σιδήρου μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όπως:

  • Να μαυρίσει τα κόπρανα του παιδιού.
  • Να προκαλέσει δυσκοιλιότητα ή διάρροια.
  • Να προκαλέσει εμετούς και πόνο στην κοιλιά.

Η σιδηροπενική αναιμία πρέπει να διαφοροποιηθεί από τη μεσογειακή αναιμία. Αν και οι δύο καταστάσεις μπορεί να συνυπάρχουν, δεν είναι επιστημονικά σωστό να χορηγείται σίδηρος αν δε έχει διαγνωστεί σιδηροπενία.

Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία

Γρίπη ή κρυολόγημα;

Και τα δύο οφείλονται σε ιούς και έχουν πολλά κοινά συμπτώματα. Μπορείτε λοιπόν να αναγνωρίσετε αν το παιδί σας έχει γρίπη ή κρυολόγημα;

Το κρυολόγημα…
Σύμφωνα με έρευνες, ο μέσος ενήλικας κρυολογεί 2 έως 5 φορές το χρόνο, ενώ οι μαθητές προσβάλλονται από 7 έως 10 κρυολογήματα ετησίως. Το κοινό κρυολόγημα προκαλείται από 200 διαφορετικούς ιούς, οι οποίοι μεταλλάσσονται ελαφρώς κάθε χρόνο. Από τη στιγμή που ένα παιδί θα μολυνθεί με έναν από τους ιούς του κρυολογήματος έως τη στιγμή που θα εκδηλώσει τα πρώτα συμπτώματα, θα μεσολαβήσουν περίπου 48 ώρες, ενώ η διάρκεια της ασθένειας κυμαίνεται από 3 μέρες έως και 1 εβδομάδα. Πιο αναλυτικά, τα συμπτώματα του κρυολογήματος είναι:

  1. Αρχίζει βαθμιαία
  2. Ήπιος πυρετός έπειτα από το πρώτο 24ωρο
  3. Φυσιολογική όρεξη
  4. Ελαφρύς πονοκέφαλος
  5. “Μπούκωμα” ή συνάχι με φτάρνισμα
  6. Πονόλαιμος
  7. Αίσθημα κοπώσεως

Η κύρια διαφορά του απλού, κοινού κρυολογήματος από τις άλλες ιογενείς λοιμώξεις είναι η απουσία υψηλού πυρετού.

Η γρίπη…
Η γρίπη είναι μια λοίμωξη της μύτης, του λάρυγγα, των βρόγχων και των πνευμόνων. Και αυτή μεταδίδεται με τα μολυσμένα σταγονίδια που παράγει ο βήχας και το φτάρνισμα όπως και στο κοινό κρυολόγημα, αλλά τα συμπτώματα στη γρίπη συνήθως είναι πιο έντονα και εμφανίζονται από το 1ο εικοσιτετράωρο. Πιο αναλυτικά, τα συμπτώματα της γρίπης είναι:

  1. Αρχίζει απότομα
  2. Πυρετός μέσα στο πρώτο 24ωρο
  3. Ανορεξία
  4. Έντονος πονοκέφαλος
  5. Πόνοι στους μυς και τις αρθρώσεις
  6. Ναυτία και εμετός
  7. Εξάντληση

Τι να κάνετε…
Φροντίστε να παρέχετε στο μικρό σας ανάπαυση, άφθονα υγρά, ζεστά ροφήματα και ίσως ένα αναλγητικό και ένα αποσυμφορητικό φάρμακο. Μην δίνετε στο παιδί αντιβιοτικά φάρμακα εκτός και αν σας το συστήσει ο παιδίατρος.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα συμπτώματα της Γρίπης των Χοίρων δεν διαφέρουν πολύ από τα αντίστοιχα της κοινής εποχικής γρίπης. Επειδή, λοιπόν, αρχικά δεν μπορείτε να ξέρετε με σιγουριά από τι έχει προσβληθεί το παιδάκι σας, καλό θα ήταν να είστε λίγο πιο υποψιασμένοι και προσεκτικοί με την έναρξη των συμπτωμάτων και να συμβουλεύεστε εγκαίρως τον παιδίατρό σας, ο οποίος, αφού εξετάσει και αξιολογήσει την κατάσταση του παιδιού, θα σας κατευθύνει ανάλογα.

Μέτρα Πρόληψης:
Μάθετε στα παιδιά πώς να προστατεύονται από τις ιώσεις, λέγοντάς τους ότι θα πρέπει…

  • Να καλύπτουν πάντα τη μύτη και το στόμα τους με ένα χαρτομάντιλο, όταν βήχουν ή φτερνίζονται.
  • Να πετάνε αμέσως το χρησιμοποιημένο χαρτομάντιλο.
  • Αμέσως μετά το βήχα ή το φτέρνισμα, καθώς και απαραίτητα πριν το φαγητό, να πλένουν πάντα τα χέρια με σαπούνι και νερό, με αντισηπτικό αλκοολούχο διάλυμα ή χαρτομάντιλα με αντισηπτικό.
  • Το πλύσιμο να διαρκεί 15-20 δευτερόλεπτα τουλάχιστον και να ακολουθεί προσεκτικό στέγνωμα των χεριών με χάρτινες χειροπετσέτες μίας χρήσης.
  • Να αποφεύγουν την επαφή των χεριών με τα μάτια, τη μύτη και το στόμα για τη μείωση του κινδύνου μόλυνσης από τον ιό.
  • Να μην μοιράζονται μολύβια, στιλό, μαρκαδόρους και άλλα προσωπικά αντικείμενα
  • Να μην πίνουν νερό απευθείας από τη βρύση με το στόμα.

 

Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία

Όσα πρέπει να γνωρίζετε για τα αντιβιοτικά

Ας το παραδεχτούμε! Νιώθουμε μεγάλη ανακούφιση όταν τελικά ο παιδίατρος, μας συστήσει να δώσουμε αντιβίωση στο άρρωστο παιδί μας… Αλήθεια, όμως, πόσο καλά γνωρίζουμε τα αντιβιοτικά;

Τα αντιβιοτικά, πράγματι, είναι πολύτιμοι σύμμαχοι στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων ασθενειών -με την προϋπόθεση βέβαια ότι είναι απαραίτητη η χορήγησή τους και γίνεται σωστά. Γιατί πολλές φορές κάνουμε λάθη που μπορεί να σαμποτάρουν την πορεία της θεραπείας. Ας δούμε λοιπόν ποια είναι τα πιο συχνά λάθη στα οποία υποπίπτετε.

  • Πιέζετε τον παιδίατρο να δώσει αντιβίωση, ενώ δεν χρειάζεται.
    Το κρυολόγημα και η γρίπη με συμπτώματα όπως καταρροή και πονόλαιμος ή πονόκοιλος, οφείλονται σε ιούς και δεν θεραπεύονται με αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά επομένως δεν είναι αποτελεσματικά στις περιπτώσεις εποχικών ιώσεων, που χρειάζεται να κάνουν τον κύκλο τους. Φυσικά, μία ίωση μπορεί να εξελιχθεί σε μικροβιακή λοίμωξη, οπότε τότε απαιτείται αντιβίωση. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει από την αρχή κι εφόσον δεν υπάρχουν οι ενδείξεις που θα πείσουν τον παιδίατρο ότι χρειάζεται να χορηγήσει κάποιο αντιβιοτικό. Έχετε, λοιπόν, εμπιστοσύνη στον γιατρό. Επίσης, μην επιμένετε ποτέ στη χορήγηση αντιβιοτικού μέσω τηλεφώνου (εκτός αν δεν γίνεται διαφορετικά). Σκόπιμο είναι να προηγείται πάντα ιατρική εξέταση, από τα κλινικά ευρήματα της οποίας μπορεί ο παιδίατρος να είναι βέβαιος αν χρειάζεται να χορηγηθεί ή όχι αντιβίωση.
  • Χρησιμοποιείτε κοινό κουτάλι αντί για δοσομετρητή για τη χορήγηση αντιβίωσης.
    Ο παιδίατρος ρυθμίζει τη δόση της αντιβίωσης ανάλογα με το βάρος και την ηλικία του παιδιού. Αν και κατά κανόνα ένα κουταλάκι του γλυκού αντιστοιχεί σε 5 ml, χρησιμοποιώντας κουτάλι για τη χορήγηση φαρμάκων σε υγρή μορφή υπάρχει ο κίνδυνος να δώσετε στο παιδί είτε μεγαλύτερη δόση, πράγμα επικίνδυνο για την υγεία του, είτε μικρότερη που πιθανόν να είναι αναποτελεσματική. Γι’ αυτό σκόπιμο είναι να χρησιμοποιείτε πάντα το δοσομετρητή ή το ειδικό κουτάλι που υπάρχει στη συσκευασία του φαρμάκου ή μια σύριγγα με την οποία μπορείτε να μετρήσετε με ακρίβεια τη δόση του φαρμάκου.
  • Ξεχνάτε να ανακινήσετε το περιεχόμενο του μπουκαλιού της αντιβίωσης.
    Έτσι όμως, τα ενεργά συστατικά του φαρμάκου δεν ανακατεύονται με αποτέλεσμα κάποια από αυτά να μένουν στον πάτο του μπουκαλιού. Με τον τρόπο αυτό, τα δύο τρίτα της ποσότητας του φαρμάκου που είναι πιο πάνω μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματικά, ενώ το τελευταίο τρίτο να είναι περισσότερο ισχυρό από όσο θα έπρεπε. Γι’ αυτό μην ξεχνάτε να διαβάζετε πάντα τις οδηγίες για την ορθή χορήγηση των αντιβιοτικών. Τα περισσότερα μάλιστα αντιβιοτικά πρέπει να διατηρούνται μετά το άνοιγμά τους στο ψυγείο, σύσταση η οποία επίσης αναγράφεται στη συσκευασία.
  • Δεν ελέγχετε την ημερομηνία λήξεως στη συσκευασία του φαρμάκου.
    Εδώ χρειάζεται πραγματικά μεγάλη προσοχή. Πολλοί γονείς, πάνω στον πανικό την ώρα που το παιδί έχει πυρετό, του δίνουν κάποιο αντιβιοτικό που είχε συνταγογραφήσει στο παρελθόν ο παιδίατρος, χωρίς να ελέγξουν πότε λήγει. Το βασικό πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση είναι ότι το αντιβιοτικό δεν είναι αρκετά αποτελεσματικό. Γι αυτό καλό είναι κάθε τρεις μήνες να κάνετε ένα ξεκαθάρισμα στο ντουλάπι που φυλάτε τα φάρμακα, πετώντας αυτά που έχουν λήξει.
  • Δεν ενημερώνεστε για τις οδηγίες χορήγησης του φαρμάκου σε σχέση με τα γεύματα.
    Κάποια αντιβιοτικά πρέπει το παιδί να τα παίρνει με γεμάτο στομάχι, γιατί τα λιπαρά που έχει η τροφή βοηθούν το φάρμακο να περάσει πιο γρήγορα στον οργανισμό, ενώ άλλα έχουν καλύτερη απορρόφηση όταν λαμβάνονται περίπου είκοσι λεπτά πριν το γεύμα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να ζητήσετε σαφείς οδηγίες από τον παιδίατρο ή να διαβάσετε τις σχετικές οδηγίες για τη χορήγηση του φαρμάκου, που εμπεριέχονται στη συσκευασία του.
  • Διαλύετε το φάρμακο μέσα στο γάλα του παιδιού.
    Η ποσότητα του αντιβιοτικού που πρέπει να πάρει το κάθε παιδί είναι αυστηρά καθορισμένη. Αν διαλύσετε το αντιβιοτικό στο γάλα, δεν μπορείτε να είστε ποτέ σίγουρη ότι το παιδί θα πάρει ολόκληρη την ποσότητα του φαρμάκου. Ειδικά στην περίπτωση των αντιβιοτικών η τακτική αυτή είναι απολύτως λανθασμένη. Ακόμα κι αν το φάρμακο έχει διαλυθεί ομοιόμορφα, το παιδί μπορεί να μην πιει όλο το γάλα ενώ δεν αποκλείεται το μεγαλύτερο μέρος του φαρμάκου να έχει παραμείνει στην ποσότητα γάλακτος που έμεινε στον πάτο του μπουκαλιού.
  • Επιμένετε στην ίδια φαρμακευτική αγωγή, ενώ το παιδί δεν καλυτερεύει.
    Συνήθως, όταν ξεκινάει η θεραπεία με αντιβίωση αναμένουμε βελτίωση των συμπτωμάτων μετά το δεύτερο εικοσιτετράωρο. Αν όμως έχουν περάσει τρεις μέρες από την έναρξη της θεραπείας και τα συμπτώματα δεν έχουν υποχωρήσει, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρο αμέσως, γιατί πιθανόν να χρειάζεται να αλλάξει τη θεραπεία ή να συστήσει εξετάσεις. Δεν θα πρέπει δηλαδή να περιμένετε μέχρι το τέλος της θεραπείας για να τον ενημερώσετε. Αντίθετα, φροντίστε να είστε σε στενή συνεννόηση με τον γιατρό, παρακολουθώντας προσεκτικά την πορεία του παιδιού και ενημερώνοντάς τον γι’ αυτή.
  • Διακόπτετε την αντιβίωση μόλις υποχωρήσουν τα συμπτώματα και το παιδί δείχνει καλά.
    Ιδιαίτερα στη θεραπεία με αντιβιοτικά είναι πολύ σημαντικό να τηρείται η διάρκεια της θεραπείας. Πολλοί γονείς, ενώ έχουν οδηγίες από το παιδίατρο για 10ήμερη χορήγηση αντιβίωσης, διακόπτουν τη θεραπεία όταν τα συμπτώματα της ασθένειας υποχωρούν ή εξαφανίζονται. Διακόπτοντας όμως τη θεραπεία στη μέση είναι μεγαλύτερη η πιθανότητα υποτροπής. Γιατί; Επειδή μικρός αριθμός μικροβίων μπορεί να επιβιώσει στον οργανισμό του παιδιού και πιθανότατα σε σύντομο χρονικό διάστημα να εξαπλωθούν. Γι αυτό είναι σημαντικό να ακολουθείτε πιστά τις οδηγίες του γιατρού.
  • Βιάζεστε να δώσετε αμέσως αντιβίωση στο παιδί σε υποτροπιάζουσες ή χρόνιες ασθένειες.
    Υπάρχουν παιδιά που παθαίνουν συχνά ωτίτιδες ή αμυγδαλίτιδες ή φλεγμονές οι οποίες κατά κανόνα αντιμετωπίζονται με αντιβίωση. Πολλές φορές οι γονείς, γνωρίζοντας την ευαισθησία του παιδιού τους, ξεκινούν αμέσως με τα πρώτα ύποπτα συμπτώματα, π.χ. πυρετός, τη χορήγηση αντιβίωσης πριν προηγηθεί η εξέταση από τον παιδίατρο που θα επιβεβαιώσει την ασθένεια. Κι όμως υπάρχουν συγκεκριμένες ασθένειες, όπως η μικροβιακή λοίμωξη από το μικρόβιο του στρεπτόκοκκου ή η ουρολοίμωξη, που απαιτούν για τη διάγνωσή τους ιατρικές εξετάσεις, προκειμένου να συνταγογραφηθεί η κατάλληλη αντιβίωση. Αν όμως ένα παιδί έχει ήδη ξεκινήσει να παίρνει αντιβίωση, η καλλιέργεια δεν θα δείξει σωστά αποτελέσματα, έτσι ώστε να δοθούν οι κατάλληλες οδηγίες. Επίσης, θα πρέπει να ξέρετε πως για την ίδια ασθένεια, που μπορεί να κάνει υποτροπές, ο παιδίατρος δεν χορηγεί πάντα το ίδιο αλλά διαφορετικού είδους αντιβιοτικό. Γι’ αυτό ποτέ μην ξεκινάτε να δίνετε στο παιδί αντιβίωση χωρίς πρώτα να συμβουλευτείτε τον παιδίατρο.
  • Δεν ενημερώνετε εγκαίρως τον παιδίατρο για πιθανές αλλεργίες ή παρενέργειες του αντιβιοτικού.
    Αν το παιδί έχει παρουσιάσει αλλεργία σε κάποιο αντιβιοτικό, θα πρέπει να έχετε πάντα σημειωμένο στο βιβλιάριό του το όνομα του φαρμάκου και να θυμάστε να το αναφέρετε στον παιδίατρο. Ωστόσο, μια αντιβίωση μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση στο παιδί ακόμα κι αν την είχε πάρει σε προηγούμενο χρόνο χωρίς να του δημιουργήσει πρόβλημα. Γι’ αυτό θα πρέπει να ενημερώνετε αμέσως τον παιδίατρο για κάθε καινούριο σύμπτωμα που παρατηρείτε, όπως π.χ. δερματικό εξάνθημα ή εξάνθημα πάνας, όταν το παιδί παίρνει αντιβίωση. Επίσης, τα αντιβιοτικά μπορεί να διαταράξουν το γαστρεντερικό σύστημα του παιδιού, προκαλώντας πόνο στην κοιλιά ή διάρροια. Αν η διάρροια είναι έντονη και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με στροφή σε ένα πιο στεγνό διαιτολόγιο (κοτόπουλο, ρύζι, πατάτα), τότε θα πρέπει ο παιδίατρος να χορηγήσει άλλη αντιβίωση. Επίσης, συζητήστε με τον παιδίατρο το ενδεχόμενο να χορηγήσετε στο παιδί φακελάκια με ηλεκτρολύτες σε μορφή σκόνης, αν το παιδί έχει επεισόδια διάρροιας από τη χορήγηση της αντιβίωσης.
Categories
ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία

Μήνυμα καρδιάς

Η μέχρι πριν λίγα χρόνια γνωστή ως “πάθηση των μεγάλων”, η χοληστερίνη, αφορά στις μέρες μας 2 στα 10 παιδιά.

Την… προτίμησή της και στην παιδική ηλικία δείχνει τα τελευταία χρόνια η αυξημένη χοληστερίνη ή αλλιώς, υπερχοληστεριναιμία: πρόσφατα στοιχεία δείχνουν πως 2 στα 10 παιδιά φυσιολογικού βάρους και 5 στα 10 παχύσαρκα παρουσιάζουν τη συγκεκριμένη πάθηση, οι σημαντικότερες επιπλοκές της οποίας -αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως- , είναι οι καρδιακές.

 

Πότε λέμε ότι “έχουμε χοληστερίνη”;

Η χοληστερίνη είναι μια λιπαρή ουσία, απαραίτητη για τον οργανισμό και κυκλοφορεί στο αίμα μας σε συγκεκριμένη ποσότητα. Αν ανακαλύψουμε πως αυτή η ποσότητα είναι μεγαλύτερη από εκείνη που έχουμε ανάγκη, λέμε πως “έχουμε αυξημένη χοληστερίνη ή υπερχοληστεριναιμία”. Για την αυξημένη τιμή ευθύνεται συνήθως η διατροφή μας – τρώμε υπερβολικές ποσότητες από φαγητά που περιέχουν χοληστερίνη όπως προτηγανισμένα, λιπαρά σνακ, χάμπουργκερ, αβγά κ.λπ.- , ή το ήπαρ το οποίο για κάποιο λόγο παράγει μεγαλύτερη ποσότητα χοληστερίνης από την προβλεπόμενη. Λέμε πως τα παιδιά έχουν αυξημένη τιμή χοληστερίνης όταν είναι άνω των 170 mg/dl ενώ για εμάς τους ενήλικες όταν ξεπερνά τα 200 mg/dl.

 

Μπορεί να εμφανιστεί και στο παιδί μου;

Η πάθηση αφορά όλους, μικρούς μεγάλους. Πιο πιθανό όμως να αποκτήσουν χοληστερίνη, είναι εκείνα τα άτομα που έχουν…

Οικογενειακό ιστορικό. Η κληρονομικότητα παίζει καθοριστικό ρόλο. Αν λοιπόν εμείς ή ο μπαμπάς έχουμε χοληστερίνη, το παιδί μας έχει την προδιάθεση να την εμφανίσει.

Πολλά παραπάνω κιλά. Η παχυσαρκία κάνει “πρόσφορο” το έδαφος για την πλήθος σοβαρών παθήσεων για την υγεία, μια από τις οποίες είναι και η χοληστερίνη.

Ορισμένες παθήσεις. Ο σακχαρώδης διαβήτης, τα νοσήματα των νεφρών, του ήπατος κ.λπ. είναι πιθανό να “ανεβάσουν” την τιμή της χοληστερίνης.

“Κακές” διατροφικές συνήθειες. Τα ζωικά λιπαρά και τα κορεσμένα λίπη βοηθούν επίσης στην αύξηση της.

 

Πώς θα την καταλάβω;

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν συμπτώματα κι έτσι δεν μπορούμε εγκαίρως να την καταλάβουμε ώστε να λάβουμε τα μέτρα μας. Τις περισσότερες φορές ανακαλύπτουμε πως έχουμε χοληστερίνη όταν μας παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα υγείας. Γι’ αυτό θα πρέπει αν το παιδί μας έχει πολλά επιπλέον κιλά, δεν τρώει ισορροπημένα, έχει κάποια χρόνια πάθηση ή αν εμείς ή ο μπαμπάς του έχουμε χοληστερίνη, να κάνει κάθε χρόνο αιματολογικές εξετάσεις ξεκινώντας από την ηλικία των 2 χρόνων. Εννοείται πως αν ένα παιδί εμφανίσει την πάθηση, ο έλεγχος επιβάλλεται να είναι πιο τακτικός.

 

Ο γιος μου έχει χοληστερίνη. Και τώρα;

Αν ο γιατρός διέγνωσε αυξημένη χοληστερίνη, θα σας συστήσει ένα πρόγραμμα ισορροπημένης διατροφής και άσκησης για να φτάσει η τιμή σε φυσιολογικά επίπεδα το οποίο βέβαια, θα πρέπει να το παιδί να τηρεί για πάντα. Αν η τιμή δεν πέφτει, ίσως χρειαστεί να λάβει φάρμακα. Σε κάθε περίπτωση και επειδή μιλάμε για παιδιά που βρίσκονται στην ανάπτυξη και μπορεί να νιώθουν άσχημα όταν περιορίζονται στο φαγητό (κάτι που δεν κάνουν οι συμμαθητές του), δεν είμαστε αυστηροί μαζί του και τα αφήνουμε μία φορά την εβδομάδα να επισκέπτονται το κυλικείο ή να τρώνε κάτι παραπάνω σε ένα πάρτι ή μια γιορτή.

 

Υπάρχουν μέτρα πρόληψης;

Υπάρχουν! Και πρέπει εμείς οι γονείς να τα συστήσουμε από νωρίς στα παιδιά μας δίνοντας το καλό παράδειγμα. Τους μιλάμε λοιπόν για την αξία…

της ισορροπημένης διατροφής.
Αποφεύγουμε τα αναψυκτικά, τα έτοιμα φαγητά, τα τηγανητά, τα λίπη και τις πέτσες από το κρέας, τα ανθυγιεινά σνακ (πατατάκια, μπισκότα, κρουασάν κ.λπ.), τα κίτρινα τυριά και εμπλουτίζουμε το διαιτολόγιο μας με λευκά κρέατα, όσπρια, δημητριακά, ξηρούς καρπούς, φρούτα και λαχανικά.

της σωματικής δραστηριότητας.
Ξεκινάμε γυμναστήριο ή ένα άθλημα μαζί με το παιδί και όποτε μπορούμε βγαίνουμε με τα ποδήλατα σε ήρεμους δρόμους, οργανώνουμε “Κυριακές ποδοσφαίρου” στον κήπο, κάνουμε πεζοπορία κ.λπ.