Categories
6+ Ανάπτυξη

Ο μπαμπάς φεύγει… η εφηβεία έρχεται

Η απουσία του πατέρα μπορεί να προκαλέσει την παρουσία πρόωρης εφηβείας στα κορίτσια που ζουν σε μονογονεϊκές οικογένειες, σύμφωνα με έρευνα Αμερικανών επιστημόνων.

Το γεγονός αυτό συνδέεται παράλληλα με συναισθηματικές ανησυχίες, χρήση ουσιών και πρώιμη σεξουαλική δραστηριότητα, αλλά και με διάφορα προβλήματα υγείας τα οποία μπορεί να παρουσιαστούν μετά την ενηλικίωση των κοριτσιών. Σύμφωνα με την έρευνα, 444 κορίτσια που ζούσαν μόνο με τη μητέρα τους, παρουσίασαν πρόωρη ανάπτυξη και υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος, σημάδια τα οποία οδηγούσαν και στην πρόωρη εφηβεία. Οι λόγοι δεν είναι ακόμα σαφείς, παρόλα αυτά η υπερβολική έκθεση των παιδιών στο τεχνητό φως της τηλεόρασης ή του υπολογιστή, οι ασθενείς δεσμοί με τη μητέρα (λόγω του φόρτου εργασίας της τελευταίας) και η παρατεταμένη χρήση χημικών προϊόντων, όπως π.χ. κάποιων καλλυντικών, μπορεί να είναι κάποιοι από αυτούς. Η λύση; Αρκετή συζήτηση και φυσική άσκηση για μια καλύτερη συναισθηματική και φυσική κατάσταση…

Categories
6+ Ανάπτυξη

Μυαλό ξυράφι!

Κάποια παιδιά ξεχωρίζουν αμέσως! Πριν ακόμα πάνε σχολείο, διαβάζουν με άνεση την εφημερίδα και ξέρουν απ’ έξω τον πολλαπλασιασμό του 8, ενθουσιάζοντας τους γονείς τους που οραματίζονται ένα λαμπρό μέλλον για τα βλαστάρια τους.

“Τον άλλο μήνα”, μου λέει η φίλη μου η Νατάσσα, “θα πάω την Αννούλα μου να κάνει τεστ IQ. Πιστεύω πως, μολονότι είναι 7 χρόνων, ο δείκτης ευφυΐας της είναι πολύ προχωρημένος!” Είναι αλήθεια ότι το παιδί έχει ιδιαίτερες νοητικές ικανότητες. Δεν είναι τυχαίο που από το νηπιαγωγείο απαντούσε σε περίπλοκες μαθητικές ασκήσεις! “Παίρνω την ελληνική Mensa”, μου λέει, “για να δω κάθε πότε κάνουν τεστ ευφυΐας”. Της απαντάει ο τηλεφωνητής, ακολουθούν πληροφορίες για το πότε θα διεξαχθούν τα τεστ, με την υπογράμμιση πως διαρκούν είκοσι λεπτά και απευθύνονται και σε παιδιά αρκεί να είναι από 14 χρονών και πάνω. Κόστος συμμετοχής: 20 ευρώ. “Τι κρίμα”, μονολογεί η φίλη μου, “η Αννούλα μου είναι μόνο 7 χρόνων…”

“Μαμά” φωνάζει την ίδια ώρα η μικρή από το δωμάτιο της. Ακολουθώντας τη φίλη μου μπαίνω κι εγώ στην κρεβατοκάμαρα της Άννας. Όσο οι δυο τους τα λένε, ρίχνω ματιές στα βιβλία της, ξεχωρίζοντας ανάμεσά τους παιδικές εκδόσεις για τα ηλιακά συστήματα, τις πλανητικές τροχιές και τους αστρικούς κόσμους! Σε λίγο μου εκμυστηρεύεται… μεταφυσικές ανησυχίες της και προβληματισμούς γύρω από τη ματαιότητα της ύπαρξης, ενώ μια πρότασή μου για βόλτα στην παιδική χαρά πέφτει στο κενό, καθώς η μικρή δηλώνει με απόλυτη σοβαρότητα πως έχει να διαβάσει για το περιβάλλον!

Mensa: Το κλαμπ των δυνατών μυαλών
Πώς μπορεί ο καθένας μας να μάθει τον προσωπικό του δείκτη νοημοσύνης; Αυτός ήταν ο λόγος που ιδρύθηκε η παγκόσμια οργάνωση Mensa το 1946 στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης από τον Αυστραλό δικηγόρο Ρόλαντ Μπέριλ και τον δόκτορα Λανς Γουέρ, έναν επίσης δικηγόρο που εκείνο το διάστημα προσπαθούσε να τελειοποιήσει ένα τεστ νοημοσύνης για λογαριασμό του Εθνικού Ινστιτούτου Ιατρικών Ερευνών.
Οι δυο τους γνωρίστηκαν κατά τύχη στο τρένο και ο Γουέρ εκμυστηρεύτηκε το όνειρό του για τη δημιουργία ενός κλαμπ ευφυών ανθρώπων. Λίγους μήνες αργότερα, και συγκεκριμένα την 1η Οκτωβρίου, ο Μπέριλ έπαιρνε από τον Γουέρ το πρώτο τεστ Mensa που λατινικά σημαίνει τραπέζι, πλην όμως mens σημαίνει μυαλό και mensis σημαίνει μήνας. Από την ένωση “τραπέζι, μυαλό, μήνας”, κάτι σαν “η μηνιαία συνάντηση μεγάλων μυαλών γύρω από ένα τραπέζι” βγήκε το Mensa!

Θέλετε κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία για τη Mensa;
* Μέχρι σήμερα ο συνολικός αριθμός των μελών της ανέρχεται σε 110.000 ανθρώπους σε 100 χώρες του κόσμου, ενώ οργανισμοί της υπάρχουν σε 40 χώρες!
* Μόνο το 2% του κόσμου πληροί τις προδιαγραφές της Mensa!
* Στη βρετανική μητρική Mensa το νεαρότερο άτομο που έγινε μέλος της ήταν ένα αγοράκι 2 χρόνων τη δεκαετία του 90. Για λίγες μέρες διαφορά μάλιστα κινδύνευσε να χάσει το ρεκόρ του από ένα συνομήλικό του κοριτσάκι που είχε σημειώσει τελευταία 167 βαθμούς και θα μπορούσε να πετύχει μεγαλύτερη επίδοση αν δεν είχε αποκοιμηθεί!
* Η ελληνική Mensa ξεκίνησε να λειτουργεί το 1986. Για να γίνει κανείς μέλος της χρειάζεται να κάνει τεστ νοημοσύνης και να συγκεντρώσει το λιγότερο 148 βαθμούς (ο Αϊνστάιν είχε 164). Στα τεστ υπάρχουν ερωτήσεις όπως: Ο Γιώργος, ο αδερφός της Άννας, έχει έναν περισσότερο αδερφό από όσες έχει αδερφές. Πόσους περισσότερους αδερφούς από αδερφές έχει η Άννα;

Στη ζυγαριά της ευφυΐας
Σύμφωνα με τον πίνακα που παίζει τον πρώτο ρόλο στα τεστ IQ (Intelligence Quotient):
* Όσα παιδιά (ή μεγάλοι) στα τεστ νοημοσύνης έχουν δείκτη ευφυΐας από 146 και πάνω είναι αυτό που λέμε μεγαλοφυείς.
* Αν έχουν μεταξύ 131-145, πρόκειται για παιδιά εξαιρετικά ευφυή.
* Από 115- 130: Σε αυτήν την κατηγορία συγκαταλέγονται οι ευφυείς – μιλάμε για το 15-20% του παγκόσμιου πληθυσμού.
* Από 71-100 είναι ο μέσος όρος νοημοσύνης των φυσιολογικών ανθρώπων.

Δεν αρκεί ο δείκτης ευφυΐας
Τελικά ποια παιδιά είναι χαρισματικά; Είναι αλήθεια πως απάντηση συγκεκριμένη δεν μπορεί να δοθεί και ο ορισμός του χαρισματικού παιδιού έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Μέχρι το 1960 περίπου στηριζόταν αποκλειστικά στο δείκτη ευφυΐας, αφού χαρισματικά θεωρούνταν όσα παιδιά είχαν δείκτη πάνω από 145 (περίπου το 3% του συνολικού πληθυσμού). Αργότερα όμως οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι δεν αρκεί ο συγκεκριμένος δείκτης για να καθορίσει ποια παιδιά ανήκουν σε αυτήν την εκλεκτή ομάδα και έτσι προχώρησαν σε έναν πιο ευρύ ορισμό του χαρισματικού, ο οποίος περιλαμβάνει διάφορους τομείς: τον νοητικό (που βασίζεται στο δείκτη ευφυΐας), τον ακαδημαϊκό (για το παιδί που είναι πολύ καλό σε ένα μάθημα π.χ. μαθηματικά), καθώς στις ικανότητες της δημιουργικότητας, τις αρχηγικές ικανότητες και τις ιδιαίτερες κλίσεις στις τέχνες.
Η ετικέτα του “χαρισματικού” παιδιού σήμερα, με βάση τα παραπάνω, αποδίδεται στο 5% με 7% των παιδιών σχολικής ηλικίας στις ΗΠΑ.

Ξεχωρίζοντας τα χαρισματικά παιδιά
Σύμφωνα με Αμερικανούς παιδοψυχολόγους, ο όρος “χαρισματικός” χρησιμοποιείται για το παιδί που σημειώνει υψηλές επιδόσεις σε μια από τις εξής κατηγορίες:
* γενική νοητική ικανότητα
* θεωρητική ευχέρεια μάθησης
* δημιουργική παραγωγική σκέψη
* ηγετική ικανότητα
* εικαστικές τέχνες και εκτέλεση ρόλων

Με άλλα λόγια, το παιδί σας είναι χαρισματικό αν:
1. Τα καταφέρνει θαυμάσια στον προφορικό λόγο.
2. Αναπτύσσει νέες ιδέες.
3. Μαθαίνει γρήγορα και εφαρμόζει εύκολα τις γνώσεις του.
4. Θυμάται αυτά που έμαθε.
5. Τα βγάζει πέρα μια χαρά χωρίς να θολώνει με ένα κάρο πληροφορίες.
6. Ρωτάει συνέχεια γεμάτο περιέργεια και λαχτάρα για μάθηση.
7. Τα πάει πολύ καλά στην ανάγνωση.
8. Μαθαίνει από τις εμπειρίες του.
9. Έχει μεγαλύτερη ωριμότητα από τους συμμαθητές του.

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί σας
Όσοι έχουν “παιδιά-θαύματα” χρειάζεται να προσέξουν τον τρόπο με τον οποίο θα αξιοποιηθούν τα χαρίσματα και οι ικανότητές τους. Πρέπει δηλαδή οι γονείς να βρουν γι αυτά τα παιδιά το κατάλληλο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Επίσης πρέπει να τα αντιμετωπίζουν όπως όλα τα υπόλοιπα παιδιά ώστε να μεγαλώσουν φυσιολογικά χωρίς να αποξενωθούν από τους συνομηλίκους τους απολαμβάνοντας όλες τις εμπειρίες της παιδικής ηλικίας. Μήπως το τρίχρονο παιδί σας είναι χαρισματικό;
* Ένας τόσος δα μπόμπιρας και εκφράζεται σαν μεγάλος μιλώντας με ολοκληρωμένες προτάσεις; Τότε απαντάτε κι εσείς με ολοκληρωμένες προτάσεις (μη σας ξεγελά το μέγεθός του). Αλλιώς το παιδί θα εκνευριστεί πολύ.
* Επιτρέψτε του να παίζει με παιχνίδια που είναι για μεγαλύτερα παιδιά, γιατί πιθανότατα θα βαριέται τις δραστηριότητες που απευθύνονται σε παιδιά της ηλικίας του.
* Ενθαρρύνετέ το να διαβάζει και διαβάστε του κι εσείς.
* Δώστε του υλικά που αυξάνουν τη δημιουργικότητα όπως μαρκαδόρους και πλαστελίνες.
* Μάθετε του μουσική ή γράψτε το σε κάποια σχολή μουσικής.
* Μεγαλώνοντας βοηθήστε το με κάθε τρόπο να ακολουθήσει τα ενδιαφέροντά του και φροντίστε να παίρνετε πολύ σοβαρά τις συζητήσεις που κάνετε μαζί του. Τα χαρισματικά παιδιά μιλάνε πολύ και κάνουν πολλές ερωτήσεις. Εκνευρίζονται όμως και αγχώνονται εύκολα αν οι γονείς αγνοούν τις ερωτήσεις τους. Πρέπει λοιπόν να του απαντάτε ολοκληρωμένα ώστε να του δείχνετε πόσο το σέβεστε.

Categories
6+ Ανάπτυξη

Είμαι στο msn!

Ο μαγικός κόσμος του internet γοητεύει όλο και περισσότερα παιδιά. Ας τους μάθουμε να σερφάρουν με ασφάλεια αποφεύγοντας τις κακοτοπιές!

“Κατεβάζει” ταινίες και τραγούδια τα οποία στη συνέχεια “κόβει” στο σημείο που του αρέσει για να τα περάσει σαν ήχο κλήσης στο κινητό σας (ή στο δικό του), παίζει με τις ώρες παιχνίδια με γνωστούς και… αγνώστους, ανταλλάζει e-mail και συνομιλεί με “φίλους” που βρίσκονται στην άλλη άκρη της γης! Παρόλο που η αρχική συμφωνία ήταν να βάλετε internet για να συγκεντρώνει ο μικρός σας μαθητής πληροφορίες για τις σχολικές εργασίες, διαπιστώνετε πως την προσοχή του έχουν τραβήξει άλλες πιο ενδιαφέρουσες δραστηριότητες! Αντί να το μαλώνετε ή να του απαγορεύετε την πρόσβαση, συμφιλιωθείτε με την ιδέα πως θέλει να ανακαλύψει τις δυνατότητες που προσφέρει ο υπολογιστής και συγκεκριμένα το internet και προσπαθήστε να παίξετε ενεργό ρόλο σε αυτή του την ενασχόληση.

Ένα νόμισμα, δυο όψεις

Αρχικά, το πρώτο και σημαντικότερο πράγμα που πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας είναι πως το διαδίκτυο αποτελεί ένα εξαιρετικό μέσο ενημέρωσης, γνώσης και φυσικά ψυχαγωγίας. Πρόκειται για ένα σπουδαίο και απαραίτητο για κάθε σπίτι, εργαλείο που μας ανοίγει διάπλατα ένα παράθυρο στον κόσμο το οποίο μας επιτρέπει να “βλέπουμε” τα πάντα, να αναζητούμε πληροφορίες για οτιδήποτε μπορούμε να φανταστούμε, να διασκεδάζουμε, να ταξιδεύουμε σε κάθε γωνιά του πλανήτη εύκολα και γρήγορα! Εκτός όμως από τις μοναδικές εμπειρίες που προσφέρει το σερφάρισμα στο internet, οφείλουμε να μιλήσουμε στους μικρούς μας εξερευνητές για την όχι και τόσο καλή πλευρά αυτής της άκρως ενδιαφέρουσας ενασχόλησης. Τους ενημερώνουμε λοιπόν πως στον κόσμο του διαδικτύου όλοι έχουν πρόσβαση και δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να συναντήσουν παράνομες ή επικίνδυνες δραστηριότητες (αποστολή ιών, έκθεση πορνογραφικού υλικού, κείμενα που καλλιεργούν τη βία ή την τρομοκρατία κ.λπ.). Ο ρόλος μας σαν γονείς δεν είναι άλλος από το να προσφέρουμε στα παιδιά μας τα απαραίτητα ερεθίσματα για να γνωρίσουν τη χρησιμότητά του ηλεκτρονικού υπολογιστή και να εξοικειωθούν με τη λειτουργία του και φυσικά να τα μάθουμε να σερφάρουν σωστά και με ασφάλεια.

Διαδικτυακά ταξίδια

Τα περισσότερα παιδιά δείχνουν ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον για τον ηλεκτρονικό υπολογιστή από πολύ νωρίς, το οποίο κορυφώνεται με το ξεκινήσουν το σχολείο. Οι γνώσεις τους αυξάνονται σημαντικά αφού στα περισσότερα σχολεία υπάρχει σχετικό μάθημα και σχεδόν πάντα αισθάνονται πως ξέρουν τα πάντα! Την προσοχή τους τραβούν συνήθως τα παιχνίδια, οι ιστοσελίδες με μουσική, η ανταλλαγή email ενώ πολλά παιδιά σε αυτή την ηλικία όποτε βρίσκουν ευκαιρία, μπαίνουν από περιέργεια σε σελίδες που δεν επιτρέπουν οι γονείς τους.

Η συμβουλή μας: Φροντίστε να είστε παρόντες την ώρα που το παιδί χρησιμοποιεί το διαδίκτυο γιατί δεν είναι ακόμα έτοιμο να διαχειριστεί όλο το υλικό που βρίσκει διαθέσιμο (π.χ. ακατάλληλες εικόνες, κείμενα υβριστικού ή ρατσιστικού περιεχομένου). Συζητήστε με το παιδί σας και ενημερώστε το για τους λόγους που πρέπει να αποφεύγει τέτοιου είδους σελίδες. Μια καλή ιδέα είναι να αναζητήσετε προγράμματα λογισμικού για να μπλοκάρετε τις ανάρμοστες ιστοσελίδες. Αν θέλει να ανταλλάζει email με τους φίλους του, ας το κάνει από το δικό σας λογαριασμό. Επίσης, μην του επιτρέπετε να χρησιμοποιεί άμεσα μηνύματα από τώρα καθώς επίσης και να περνά πάνω από μια ώρα την ημέρα μπροστά στην οθόνη.

Η ασφάλεια διδάσκεται

Όπως είπαμε, το internet αποτελεί ένα θαυμάσιο μέσο επικοινωνίας, ενημέρωσης και διασκέδασης. Φτάνει όμως να το χρησιμοποιούμε σωστά γιατί η αλόγιστη χρήση του μπορεί να μας φέρει αντιμέτωπους με επικίνδυνες καταστάσεις. Έχοντας λοιπόν κατά νουν πως στην εποχή μας η εξοικείωση με το διαδίκτυο είναι απολύτως αναγκαία, δεν απαγορεύουμε τη χρήση του (μπορεί άλλωστε να έχει πρόσβαση στο σχολείο, στο σπίτι ενός φίλου κ.λπ.), φροντίζουμε όμως να γίνουμε “δάσκαλοι” των παιδιών μας και να βάλουμε τις βάσεις για την ορθή χρήση του από νωρίς, καθοδηγώντας το σωστά. Πιο συγκεκριμένα:

  • Βάζουμε τον υπολογιστή σε κοινόχρηστο χώρο (π.χ. σαλόνι).
  • Προειδοποιούμε το παιδί για τους κινδύνους που επιφυλάσσει η αποκάλυψη προσωπικών στοιχείων (π.χ. κωδικός εισόδου στον υπολογιστή, αριθμός τηλεφώνου, διεύθυνση σπιτιού ή σχολείου). Αν κάποια τοποθεσία ζητά όνομα, δίνουμε πάντα ψευδώνυμο.
  • Επιμένουμε πως δεν πρέπει να συναντήσει ποτέ διαδικτυακούς φίλους χωρίς τη συνοδεία μας.
  • Κερδίζουμε την εμπιστοσύνη του: το βεβαιώνουμε πως καταλαβαίνουμε τις επιθυμίες του να παίζει και να ανακαλύπτει καινούρια πράγματα αλλά του εξηγούμε πόσο σημαντικό είναι να μας αναφέρει αμέσως αν κάποιος το κάνει να νιώθει άβολα, το ενοχλεί, το φοβίζει ή το απειλεί. Επιβραβεύοντας τη συμπεριφορά τους, το ενθαρρύνουμε να κάνει το ίδιο στο μέλλον.
  • Ενημερώνουμε το μικρό μας πως όσα διαβάζει στο internet δεν είναι πάντα αλήθεια και το βοηθάμε να μάθει να φιλτράρει τις πληροφορίες που δέχεται. Ακόμα και οι άνθρωποι που ανταλλάζει email μπορεί να μην είναι αυτοί που υποστηρίζουν!
  • Εφιστούμε την προσοχή του για τα email αγνώστων: δεν πρέπει να τα ανοίγει γιατί μπορεί να περιέχουν ιούς.
  • Λέμε στο παιδί πως δεν πρέπει να “κατεβάζει” παιχνίδια ή προγράμματα χωρίς την άδεια μας.

Κάντε κλικ στο…

www.safeline.gr για να καταγγείλετε οτιδήποτε θεωρείτε παράνομο ή επιβλαβές στο διαδίκτυο. Πρόκειται για την ελληνική γραμμή επικοινωνίας σχετικά με βλαβερό περιεχόμενο στο διαδίκτυο που συνεργάζεται με την ελληνική αστυνομία καθώς και με άλλες ευρωπαϊκές διωκτικές αρχές υπεύθυνες για θέματα διαδικτύου.

… www.pegionline.eu για να βεβαιωθείτε αν το περιεχόμενο ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού είναι κατάλληλο για την ηλικία του παιδιού σας. Μπορείτε επίσης να κάνετε και καταγγελίες. Πρόκειται για το Πανευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφόρησης για τα Ηλεκτρονικά Παιχνίδια (Pan-European Game Information -PEGI-).

 

Όχι στην κατάχρηση!

Όλοι οι γονείς πρέπει να ξέρουμε να αναγνωρίζουμε τα δείγματα συμπεριφοράς που πιθανόν υποδηλώνουν εθισμό:

  • Παίζει με τις ώρες και χάνει την αίσθηση του χρόνου.
  • Προτιμά τα διαδικτυακά παιχνίδια από τα παιχνίδια με τους φίλους του.
  • Παραμελεί τα μαθήματά του, η απόδοσή του πέφτει ενώ πολλές φορές πηγαίνει με το ζόρι στο σχολείο.
  • Αντιδρά απότομα και θυμώνει κάθε φορά που το διακόπτετε ή του λέτε να σταματήσει το παιχνίδι για να πάτε μια βόλτα, να συζητήσετε κ.λπ.
  • Είναι ανήσυχο, έχει άγχος, φέρεται απότομα ή επιθετικά, χάνει την όρεξή του για δραστηριότητες που λάτρευε, κλείνεται στον εαυτό του όταν δεν είναι συνδεδεμένο στο διαδίκτυο. Αντιθέτως, το πλημμυρίζει αίσθημα ευφορίας όταν σερφάρει.
  • Δείχνει κουρασμένο, παραμελεί τη σωματική υγιεινή, παραπονιέται για πονοκεφάλους.
  • Διαταράζει τα ωράρια του ύπνου αφού ξενυχτά για να συνομιλεί, να παίζει ή απλώς να σερφάρει ψάχνοντας κάτι ενδιαφέρον.
Categories
6+ Ανάπτυξη

Δυσλεξία: (Ανα)γνωρίστε την!

Ανακαλύψτε εγκαίρως τα χαρακτηριστικά «σημάδια» και αγκαλιάστε την διαφορετικότητα του παιδιού σας.

Μπερδεύεται στην ανάγνωση, δυσκολεύεται να μάθει τους μήνες, δεν οργανώνει τα βιβλία του, κάνει ορθογραφικά λάθη… Τελευταία σας περνά από το μυαλό πως κάτι συμβαίνει στο παιδί σας μέχρι που η δασκάλα του σας είπε πως μάλλον είναι δυσλεκτικό. Όταν λέμε πως ένα παιδί είναι “δυσλεκτικό” εννοούμε πως αντιμετωπίζει μια “δυσκολία με τις λέξεις”. Έχετε υπόψη σας πως η δυσλεξία είναι μια ειδική μαθησιακή ανάγκη που αφορά κυρίως στην εκμάθηση των δεξιοτήτων της ανάγνωσης, της γραπτής έκφρασης και της ορθογραφίας και εκδηλώνεται παρά το φυσιολογικό νοητικό επίπεδο του παιδιού. Καλό είναι λοιπόν να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τα δείγματά της και να ζητάμε την κατάλληλη βοήθεια για το μικρό μας αν καταλάβουμε πως την χρειάζεται.

Σημάδια που “μιλούν”
Η δυσλεξία είναι ανιχνεύσιμη από πολύ νωρίς. Αρκεί εμείς οι γονείς, η νηπιαγωγός και αργότερα η δασκάλα του να παρατηρήσουμε τις δεξιότητές του. Τα σημάδια λοιπόν που μπορεί να μας “λένε” πως το μικρό μας μπορεί να έχει δυσλεξία είναι τα εξής:

Προφορικός λόγος
* Αργεί να μιλήσει (καμία λέξη μέχρι τα πρώτα του γενέθλια – η ομιλία αρχίζει στα 2 ή και αργότερα).
* Δυσκολεύεται να μάθει τραγουδάκια με ομοιοκαταληξία σε σχέση με τα άλλα παιδιά και δεν καταλαβαίνει παιχνίδια με λέξεις και με γράμματα.
*Δεν μπορεί να βρει λέξεις που ομοιοκαταληκτούν (π.χ. φως, τρως, πως) γιατί δεν καταλαβαίνει την έννοια της ομοιοκαταληξίας.
* Δεν μπορεί να διηγηθεί μια ιστορία βάζοντας τα γεγονότα στη σειρά.
* Παραλείπει συλλαβές ή καταλήξεις, μπερδεύει τη σειρά των γραμμάτων μέσα στη λέξη ή/και μπερδεύει ακουστικά λέξεις που μοιάζουν (π.χ. “Ομοίτητα” για “ομοιότητα”, “ματητής” για “μαθητής”).

Γραπτός λόγος
* Δυσκολεύεται να γράψει απλά γράμματα (π.χ. το “Ι”).
* Δεν αντιγράφει σωστά ή αντιγράφει καθρεφτικά (π.χ. “3λα” αντί “έλα”).
* Δεν μπορεί να μεταφέρει στο χαρτί τις σκέψεις του.
* Κολλάει τις λέξεις μεταξύ τους, δεν αρχίζει με κεφαλαίο, δεν χρησιμοποιεί σημεία στίξης και τόνους. Επίσης, παραλείπει γράμματα ή/και δεν γράφει πάνω στις γραμμές.
* Κάνει πολλά ορθογραφικά λάθη και πολύ συχνά ο γραφικός του χαρακτήρας είναι δυσνόητος.

Ανάγνωση
* Διαβάζει αργά, κοπιαστικά και μηχανικά, χωρίς να δίνει χρώμα στη φωνή του. Συχνά υπάρχει μεγάλη άρνηση για ανάγνωση.
* Παραλείπει λέξεις ή συλλαβές λέξεων.
* Δεν μπορεί να κατανοήσει το κείμενο λόγω αργής και λανθασμένης ανάγνωσης.
* Ενώ μπορεί να λέει ένα-ένα τα γράμματα στη λέξη, δεν μπορεί να τα διαβάσει όλα μαζί.

Μνήμη
* Δυσκολεύεται στη βραχύχρονη και μακρόχρονη μνήμη (κάτι που μαθαίνει σήμερα, το ξεχνάει μέσα σε λίγες ημέρες).
* Αδυνατεί να οργανώσει την μνήμη του. Τα θυμάται όλα ανακατεμένα (π.χ. ημερομηνίες, ονόματα, χώρες, πρωτεύουσες).
* Δεν συγκροτεί εύκολα σύνθετες πληροφορίες- οδηγίες, και δυσκολεύεται να μάθει τους μήνες, τις μέρες, την προπαιδεία, την αλφάβητο.
* Δυσκολεύεται στην εκμάθηση ξένων γλωσσών και στα μαθηματικά.

Προσανατολισμός/ συντονισμός κινήσεων
* Δυσκολεύεται να συντονίσει τις πράξεις του (να κάνει σχοινάκι, να κλοτσήσει τη μπάλα, να δέσει τα κορδόνια, να κουμπώσει κουμπιά, να κόψει το χαρτί με το ψαλίδι).
* Συγχέει τις έννοιες πάνω -κάτω, δεξιά- αριστερά, πριν – μετά.
* Δυσκολεύεται στις αλληλοδιαδοχικές κινήσεις (ντύσιμο – γδύσιμο)
* Χάνει την αίσθηση του χρόνου και δεν μπορεί να μάθει τη ώρα.
* Όταν ο γυμναστής ή η δασκάλα χορού το αντικρίζει κατά πρόσωπο, εκείνο δυσκολεύεται στις αντιγραφές κινήσεων.
* Δυσκολεύεται να οργανώσει την σχολική του τσάντα ή το δωμάτιο του.

Προσοχή: Όσα παιδιά παρουσιάζουν ένα- δυο από τα παραπάνω σημάδια δεν σημαίνει ότι έχουν απαραίτητα δυσλεξία. Πολλά παιδιά φέρουν μερικά από αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε κάποια φάση της ζωής τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα εμφανίσουν αργότερα δυσλεξία. Ένα παιδί μπορεί να είναι δυσλεκτικό όταν παρουσιάζει πολλές από τις παραπάνω δυσκολίες σε σοβαρό επίπεδο και επειδή επιμένουν, του προκαλούν πρόβλημα στη μάθηση. Τέλος, καλό είναι επίσης, να ξέρετε πως η δυσλεξία παρουσιάζεται σε διάφορα επίπεδα και πως το κάθε παιδί με δυσλεξία είναι διαφορετικό από το άλλο.

Πού να απευθυνθείτε;
Λαμβάνοντας υπόψη λοιπόν τους τρόπους με τους οποίους εκδηλώνεται η δυσλεξία, αν καταλάβετε πως αφορά και το δικό σας παιδί, απευθυνθείτε σε φορείς που θα αξιολογήσουν, θα διαγνώσουν και θα βοηθήσουν στη διαχείριση της συγκεκριμένης διαφορετικότητας:
* Τα Κέντρα Διαφοροδιάγνωσης και Υποστήριξης Ειδικών Εκπαιδευτικών Αναγκών (ΚΕΔΥ), τα Ιατροπαιδαγωγικά κέντρα και τα κέντρα ψυχικής Υγείας παρέχουν δωρεάν διάγνωση και αξιολόγηση των παιδιών. Σε περίπτωση διάγνωσης δυσλεξίας πρέπει να το αναφέρετε στο γυμνάσιο όπου φοιτά το παιδί σας, ώστε να το εξετάζουν με τον τρόπο που του ταιριάζει. Εάν το παιδί είναι στο δημοτικό, υποβάλλετε αίτημα στο σχολείο ώστε να μπορεί να ενταχθεί στο ανάλογο τμήμα (εφόσον λειτουργεί), όπου ειδικός παιδαγωγός βοηθά τις ιδιαίτερες ανάγκες των μαθητών. Επειδή όμως η διαδικασία διάγνωσης από τους κρατικούς φορείς, από την ώρα που θα καταθέσετε την αίτηση, μπορεί να κρατήσει ακόμα και 2 χρόνια, κινηθείτε έγκαιρα, ώστε το παιδί να έχει το χαρτί της διάγνωση στο γυμνάσιο. Γενικά, να ξέρετε πως όσο πιο έγκαιρη είναι η ανίχνευση και η πρώιμη παρέμβαση, τόσο προλαμβάνεται η άμβλυνση των δυσκολιών.
* Τα ιδιωτικά κέντρα για τη διάγνωση της δυσλεξίας προσφέρουν άμεση αξιολόγηση για το παιδί και ανάλογη παρέμβαση. Ωστόσο η ιδιωτική διάγνωση, δεν μπορεί να κατατεθεί στην πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Είμαστε δίπλα στο παιδί
Εκτός από το να απευθυνθούμε σε ειδικούς, μπορούμε εμείς οι γονείς να στηρίξουμε το παιδί μας που έχει δυσλεξία κάνοντας οι ίδιοι πρώιμη παρέμβαση:

Στην σχολική ηλικία…
* Παρατηρούμε το παιδί και κινητοποιούμαστε όταν διαπιστώσουμε σημάδια μεγάλου άγχους, θυμού και ματαίωσης (τα παιδιά με δυσλεξία επειδή αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο σχολείο γίνονται υπερευαίσθητα στην κριτική, έχουν συχνά χαμηλή αυτοεκτίμηση και αποθαρρύνονται εύκολα).
* Δεν το συγκρίνουμε με τα άλλα παιδιά, κατανοούμε και αποδεχόμαστε τις δυσκολίες του.
* Πιστεύουμε στις δυνατότητές του και επαινούμε τις προσπάθειες του.
* Απευθυνόμαστε στους ειδικούς και ενημερωνόμαστε αναλυτικά για τις δυσκολίες του παιδιού μας, το είδος του ειδικού παιδαγωγικού προγράμματος παρέμβασης που θα ακολουθηθεί, και τις μεθόδους που θα εφαρμοστούν. Επιπλέον, θα πρέπει να ακολουθούμε τις οδηγίες τους για στήριξη του προγράμματος στο σπίτι, συμβάλλοντας έτσι σε μια συντονισμένη προσπάθεια εξέλιξης του παιδιού.
* Παρέχουμε στο παιδί ευκαιρίες για εξωσχολικές δραστηριότητες, ώστε να ανακαλύψει τα ταλέντα του, βρίσκοντας διεξόδους επιβράβευσης και χαράς.
* Καθώς το παιδί μεγαλώνει, σιγά – σιγά αποσυρόμαστε από δίπλα του κατά την διάρκεια της μελέτης ώστε να δέχεται την σωστή βοήθεια μόνο από ειδικούς. Σκοπός είναι το παιδί, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, να αυτονομηθεί και να μάθει να διαχειρίζεται μόνο του τις υποχρεώσεις του.

 

Categories
6+ Ανάπτυξη

Τελικά, τα πρώτα παιδιά της οικογένειας είναι πιο έξυπνα;

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει πρόσφατη έρευνα που μας έρχεται από τη Νορβηγία, σύμφωνα με την οποία τα πρωτότοκα παιδιά, τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια, διαθέτουν κατά μέσον όρο “ελαφρά υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης” σε σχέση με τα μικρότερα αδέρφια τους.

Νορβηγοί επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Όσλο υποστηρίζουν πως τα πρωτότοκα παιδιά είναι πιο έξυπνα από τα αδέρφια τους και πιο ικανά να αναλάβουν απαιτητικές δουλειές χάρη στην αυξημένη προσοχή που απολαμβάνουν από τους γονείς τους, χωρίς δηλαδή η συγκεκριμένη υπεροχή να έχει καμιά σχέση με το DNA ή την κληρονομικότητα. Η παρατήρησή τους βασίστηκε σε μια έρευνα που έκαναν σε 250.000 Νορβηγούς, κατά την οποία ανάμεσα στα αδέρφια η διαφορά δείκτη IQ έφτανε ακόμα και τις 3 μονάδες υπέρ των πρωτοτόκων. Η έρευνα αυτή δεν είναι η πρώτη του είδους.

Το πρώτο παιδί είναι σαν τον πρώτο έρωτα…

Το μεγαλύτερο παιδί ενός ζευγαριού είναι σύμφωνα με τους ψυχολόγους σαν τον πρώτο έρωτα, καθώς από την πρώτη κιόλας στιγμή γίνεται το επίκεντρο των ονείρων και των ελπίδων των γονιών του, ενώ τους δημιουργεί συναισθήματα θαυμασμού και δέους για να πάρει σε αντάλλαγμα περισσότερα ερεθίσματα από εκείνους, σε μια σχέση που ποτέ δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Αλλωστε το ζευγάρι που αποκτάει το πρώτο του παιδί είναι ιδιαίτερα συνεπαρμένο με το ίδιο το γεγονός της γέννησης. Τις περισσότερες φορές πρόκειται για ένα νεαρό ζευγάρι χωρίς εμπειρία στην ανατροφή των παιδιών, που από ανασφάλεια και ανησυχίες επικεντρώνεται ολοκληρωτικά στο πρώτο του παιδί. Ο νεομπαμπάς και η νεομαμά γεμάτοι προσδοκίες δίνουν όλη τους την αγάπη και την αμέριστη προσοχή σε οτιδήποτε κι αν συμβαίνει στο πρώτο τους μωρό, ταξιδεύοντας στα ουράνια με το πρώτο του χαμόγελο, με την πρώτη του λεξούλα, με τα πρώτα του βηματάκια. Γενικά, κάθε κίνηση και κάθε τσαχπινιά του πρώτου μωρού γιορτάζεται με ιδιαίτερο ενθουσιασμό, φωτογραφίζεται και αποτυπώνεται σε ατέλειωτες πυκνογραμμένες σελίδες του οικογενειακού ημερολογίου. Κανένα μωρό δεν γνωρίζει τόσο πλήρη αποδοχή και τόσο απόλυτη αποκλειστικότητα από γονείς και συγγενείς όσο το πρώτο κάθε ζευγαριού! Αυτό το συναίσθημα μάλιστα που έχουν οι γονείς με τα κατορθώματα του πρώτου παιδιού μπορεί να συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής του!

 

Ο αφέντης του σπιτιού και το δεξί χέρι της μαμάς!

Αν το πρωτότοκο παιδί είναι αγόρι, μιλάμε για έναν ηγέτη, για τον αφέντη του σπιτιού, για ένα πολύ ώριμο παιδί που απαιτεί να έχει τον έλεγχο των πάντων, με στόχο να ξεπεράσει το πρότυπό του που είναι ο πατέρας του. Αν το πρωτότοκο είναι κορίτσι, θα το δούμε τις περισσότερες φορές να είναι το δεξί χέρι της μαμάς, με στόχο να μην ξεφύγει ποτέ από την ετικέτα του καλού παιδιού! Γενικότερα όμως τα πρωτότοκα παιδιά είναι οργανωτικά και αποφασισμένα να πετύχουν, τα πάνε καλύτερα στις σπουδές τους απ ό,τι τα υπόλοιπα παιδιά της οικογένειας, έχουν μεγάλες προσδοκίες και βάζουν υψηλούς στόχους στη ζωή τους.

Όσον αφορά τα παιδιά που ακολουθούν, η γέννησή τους θεωρείται σαν κάτι γνώριμο και δεδομένο κι έτσι τυγχάνουν λιγότερης προσοχής και λιγότερων επαίνων από τους γονείς τους, που πλέον είναι πιο χαλαροί, πιο άνετοι με το ρόλο τους, αλλά και πιο εξοικειωμένοι με τα πρώτα στάδια ανάπτυξης του παιδιού. Έτσι του αφιερώνουν λιγότερη προσοχή και επιβεβαίωση σε ότι κάνει, χαρίζοντάς του μικρότερο μερίδιο από την αφοσίωσή τους.

 

Το πρώτο παιδί είναι η… εικόνα μας!

Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, αρκετοί γονείς βλέπουν το πρώτο τους παιδί ως μια εικόνα του ίδιου τους του εαυτού, γι αυτό άλλωστε και το πιέζουν να διαπρέψει. Δεν είναι τυχαίο πως συνήθως τα πρώτα παιδιά περπατούν και μιλούν νωρίτερα από τα αδερφάκια που ακολουθούν, ενώ ακόμα και στα τεστ ευφυΐας ξεχωρίζουν, αν όχι για την εξυπνάδα τους, σίγουρα για την κριτική τους σκέψη που είναι πολύ πιο ισχυρή απ ό,τι των μικρότερων αδερφών τους.

Ενστάσεις στη σειρά γέννησης

Η σειρά με την οποία γεννιούνται τα παιδιά σε μια οικογένεια επηρεάζει την πορεία τους στη ζωή και στην ανάπτυξη. Το λέει άλλωστε και ο Φρόιντ: “Η θέση ενός παιδιού ανάμεσα στα αδέρφια του έχει μεγάλη σημασία για το πέρασμά του στη μετέπειτα ζωή του”. Βέβαια, σύμφωνα με τον Αντλερ σε αυτό το θέμα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη και κάποιες εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, αν το πρώτο παιδί είναι κορίτσι και το δεύτερο αγόρι, αναφερόμαστε περισσότερο στην περίπτωση δύο πρωτότοκων παιδιών. Σημαντικό ρόλο επίσης έχει και η διαφορά ηλικίας που μπορεί να έχουν αδέρφια. Αν το διάστημα είναι μεγάλο, πάνω δηλαδή από πέντε χρόνια, ακόμα και το μικρότερο παιδί μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά ενός πρωτότοκου.

Σθεναρά αντιστέκεται στην αξιολόγηση των παιδιών ανάλογα με τη σειρά γέννησής τους η καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, Τζίντζερ Μουρ, που υποστηρίζει σε πρόσφατα δημοσιευμένη έρευνά της ότι δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία τα οποία να υποδεικνύουν διαφορές βάσει της σειράς γέννησής μας. “Το πώς γινόμαστε τελικά”, υποστηρίζει η Μουρ, “είναι κατά τη γνώμη μου, πρώτον, αποτέλεσμα μιας πολύπλοκης αλληλεπίδρασης μεταξύ βιολογίας και γονιδίων και, δεύτερον, αποτέλεσμα του τρόπου συμπεριφοράς των γονιών μας απέναντί μας, του κοινωνικού μας περιβάλλοντος, της μόρφωσής μας, των φίλων μας αλλά και της θεάς… τύχης!”

Την ίδια ώρα αμερικανοί συνάδελφοι της Μουρ απορρίπτουν τις ερμηνείες της. Μάλιστα ένα από τα πιο συνηθισμένα παραδείγματα που φέρνουν θεμελιώνοντας τις αντιρρήσεις τους είναι του Έλιοτ Ρούζβελτ, που έβαλε πλώρη για να γίνει ένας από τους ιστορικότερους προέδρους των ΗΠΑ. Επιπλέον επισημαίνουν πως το ισντιτούτο Vistage, μια υπερεθνική ένωση ανώτατων στελεχών εταιριών, απέδειξε με έρευνές του πως οι πρωτότοκοι κυριαρχούν στον κόσμο των επιχειρήσεων. Συγκεκριμένα, οι διοικητικές θέσεις στις εταιρίες καταλαμβάνονται από πρωτότοκους κατά 43%, από δευτερότοκους κατά 30% και από “βενιαμίν” κατά 26%.

Τέλος, μία ακόμα έρευνα από επιστήμονες στις Φιλιππίνες απέδειξε πως στην πλειονότητά τους τα μικρότερα αδέρφια υστερούν σε σύγκριση με τα μεγαλύτερα σε ύψος αλλά και σε βάρος!

Δεν συγκρίνουμε ποτέ τα παιδιά μας

Με το να συγκρίνουμε το ένα παιδί με το άλλο και να επαινούμε το ένα εις βάρος του άλλου δεν καταφέρνουμε τίποτα περισσότερο από το να ενισχύουμε την άποψη εκείνου που νιώθει ότι αδικείται, πιστεύοντας πως τα αδέρφια του είναι πιο αγαπητά ή τυχαίνουν καλύτερης μεταχείρισης μέσα στην οικογένεια. Αξίζει να θυμόμαστε πως στην οικογένεια αγαπιόμαστε γι αυτό που είμαστε και όχι για τις ικανότητες ή τα κατορθώματά μας.

Το… δράμα του ευφυέστατου πρωτότοκου!

  • Επιφορτίζεται συχνά να “παίξει” τον γονιό απέναντι στα μικρότερα αδέρφια του.
  • Υποφέρει συχνά από άσθμα ή αλλεργίες.
  • Πιέζεται τόσο από τους γονείς τους για να αποδώσει στο σχολείο, ώστε παραμελεί να κάνει φίλους.
  • Αν είναι αγόρι, συχνά γίνεται το άλλο εγώ του πατέρα του, γι αυτό άλλωστε ακολουθεί και τη δική του καριέρα.
  • Πολλοί γονείς, βλέποντας το πρωτότοκο παιδί τους ως μια εικόνα του εαυτού τους, το πιέζουν να πετύχει διάφορους άθλους.
  • Το πρωτότοκο, αφού δεν έχει μεγαλύτερο αδερφάκι για να μιμηθεί, αντιγράφει το μοντέλο των γονιών του.
  • Έχει μεγάλη αίσθηση ευθύνης και αρχηγικές ικανότητες.
Categories
6+ Ανάπτυξη

Η Μπάρμπι πάει στο κομμωτήριο…

Είναι γεγονός… Πολλά οκτάχρονα και δεκάχρονα κορίτσια μπαίνουν (πολύ!) νωρίς στο κυνήγι της ομορφιάς και του καλλωπισμού, χάνοντας την παιδικότητά τους…

Το θέμα μας, φυσικά, δεν είναι η ίδια η Μπάρμπι, αλλά οι ειδήσεις που διαβάζουμε στα περιοδικά και το Internet ή βλέπουμε στην τηλεόραση για οκτάχρονα και δεκάχρονα κορίτσια που μπαίνουν από (τόσο) νωρίς στο κυνήγι της ομορφιάς και του καλλωπισμού, χάνοντας την παιδικότητά τους!

Πάρτι σε σπα για οχτάχρονα κοριτσάκια, υπηρεσίες μανικιούρ και πεντικιούρ που απευθύνονται σε δαχτυλάκια που πριν από λίγες εβδομάδες ήταν γεμάτα χώματα και άμμο… Συμβαίνει και στα μέρη μας ή μήπως τα φαινόμενα αυτά αφορούν αποκλειστικά χώρες όπως οι ΗΠΑ, απ όπου ακούμε κάθε τι τραβηγμένο… Αναρωτιέμαι αν βρισκόμαστε μπροστά σε μια καινούργια πραγματικότητα με κοριτσάκια που προσπερνούν τρέχοντας το στάδιο της προεφηβείας και οδεύουν προς την εφηβεία προτού το αντιληφθούμε.

Κοκεταρία σε νούμερο ΧXS
“Σχεδόν όλα τα κορίτσια περνούν μια φυσιολογική αναπτυξιακή φάση που χαρακτηρίζεται από την τάση να ανακαλύψουν το γυναικείο κομμάτι τους”. “Μπορεί να πάρουν το κραγιόν της μαμάς και να πασαλειφτούν ή να φορέσουν τις γόβες της και τα βραχιόλια της και να προσποιούνται τις κυρίες. Ωστόσο, στις μέρες μας παρατηρούμε μια πολύ διαφορετική κατάσταση. Σήμερα πολλά κορίτσια έχουν τα δικά τους καλλυντικά και ψηλά τακούνια και δεν “παίζουν” το ρόλο της κυρίας, αλλά πιστεύουν ότι είναι ενήλικες γυναίκες”.
Είναι λοιπόν η πρόωρη εφηβεία τάση της εποχής μας, μιας εποχής που όλα γίνονται πιο γρήγορα; Και πόσο φυσιολογικό είναι αυτό; “Δυστυχώς, αυτή η τάση των κοριτσιών δεν οφείλεται σε μια φυσιολογική αναπτυξιακή φάση” απαντά η ψυχολόγος. “Η αιτία της βρίσκεται στη μεγάλη πίεση που νιώθουν σήμερα τα νέα κορίτσια να αφήσουν γρήγορα τα στάδια της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας και να περάσουν κατευθείαν στο ρόλο της γυναίκας. Στις μέρες μας τα περιοδικά, οι ιστοσελίδες, οι διαφημίσεις αλλά ακόμα και οι κούκλες που κυκλοφορούν, προωθούν το πρότυπο μιας νέας κοπέλας που βάφεται και ντύνεται προκλητικά, προσέχει τη διατροφή της για να διατηρήσει τη σιλουέτα της, έχει σχέσεις με αγόρια και φτάνει ακόμα και στο σημείο να κάνει πλαστικές επεμβάσεις.

Απ’ το παιδί στη γυναίκα… τροχάδην
Με την τάση που υπάρχει σήμερα αυτό που συμβαίνει είναι να έχουμε νεαρές κοπέλες με την εμφάνιση νέας γυναίκας και τη συναισθηματική ανάπτυξη ενός παιδιού. Φαντάζεστε, λοιπόν, πόσο μεγάλη είναι η πίεση που συνειδητά ή ασυνείδητα μπορεί να νιώθει ένα παιδί που καλείται να μεγαλώσει πριν από την ώρα του!”
Δυστυχώς, το άγχος και η πίεση είναι μόνο η αρχή. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι επιπτώσεις για την ψυχική υγεία του παιδιού μπορούν να πάρουν πολύ μεγάλη έκταση. Προκειμένου να μπορέσουν να ανταποκριθούν στα πρότυπα της εποχής, πολλά κορίτσια βιώνουν μια εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα σε αυτό που είναι φυσιολογικό για την ηλικία τους και αυτό που έρχεται ως απαίτηση από το περιβάλλον. “Για να αντιληφθούμε καλύτερα τη διαδικασία αυτή μπορούμε να τη μεταφέρουμε σε μια εικόνα, όπου θα παρομοιάζαμε τον ψυχισμό αυτών των παιδιών με ένα λάστιχο που το τεντώνουμε” εξηγεί η ψυχολόγος. “Αρχικά το λάστιχο θα παραμορφωθεί, όμως αν συνεχίσουμε να τεντώνουμε, τότε αυτό θα σπάσει.
Κάποιες απ τις πιο συχνές επιπτώσεις είναι πως επηρεάζεται η εικόνα του εαυτού και η αυτοπεποίθηση του, νιώθει συνεχώς το άγχος και την αγωνία να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος με πιθανότητα να εμφανιστούν όλα τα δυσάρεστα συνεπακόλουθα όπως κρίσεις πανικού, φοβίες, διατροφικές διαταραχές”.

Ο σημαντικός ρόλος του γονιού
Σήμερα περισσότερο από ποτέ οι γονείς χρειάζεται να έχουμε το νου μας για συμπεριφορές της κόρης μας που δείχνουν υπερβολική ενασχόληση με θέματα που αφορούν μεγαλύτερες ηλικίες.
Αν νιώθετε πως σας αφορά το θέμα μπορείτε να βρείτε πληροφορίες σε σχετικά άρθρα και βιβλία και για ακόμη μεγαλύτερα αποτελέσματα να συμβουλευτείτε έναν ειδικό σε θέματα παιδικής ψυχολογίας και ανάπτυξης. Αφού έχετε ενημερωθεί, το επόμενο σημαντικό βήμα είναι να διαμορφώσετε ένα στηρικτικό περιβάλλον για την κόρη σας. Ένας τρόπος για προσφέρετε στήριξη είναι να φανείτε εσείς οι ίδιοι, και ειδικότερα η μητέρα, ένα σωστό πρότυπο προς μίμηση. Χρειάζεται με τη συμπεριφορά σας να δείχνετε πόσο σημαντικό είναι να αγαπάμε τον εαυτό μας και να μην ακολουθούμε τυφλά τα πρότυπα της εποχής.

Συζητάμε, συζητάμε, συζητάμε…
Είναι πολύ σημαντικό επισημαίνουν οι ειδικοί, είτε διαισθανόμαστε πως το παιδί μας έχει ξεφύγει απ τα όρια είτε απλά θέλουμε να στεκόμαστε στο πλευρό του, να υπάρχει μέσα στην οικογένεια χώρος για συζήτηση. Μέσα από τη συζήτηση οι γονείς μπορούμε να:

  • Μοιραστούμε παρόμοιες εμπειρίες που είχαμε ως παιδιά και τους τρόπους που καταφέραμε να τις ξεπεράσετε.
  • Ενθαρρύνουμε την έκφραση συναισθημάτων όσο δύσκολα κι αν είναι αυτά.
  • Δείξουμε ότι είμαστε πάντα διαθέσιμοι να βοηθήσουμε χωρίς να πιέσουμε.
  • Μιλήσουμε για την αξία των ορίων και της κριτικής σκέψης για την προστασία του εαυτού μας.
  • Προωθήσουμε τη σημασία να φροντίζουμε τον εαυτό μας και το σώμα μας.
  • Περάσουμε μηνύματα για το σεβασμό στη διαφορετικότητα και στο ρυθμό ανάπτυξης του κάθε ανθρώπου.

Και δεν ξεχνάμε:

  • Δείχνουμε έμπρακτα την εμπιστοσύνη που έχουμε στο παιδί μας ότι θα πάρει τις σωστές αποφάσεις ή θα μάθει από τα λάθη του.
Categories
6+ Ανάπτυξη

Έτοιμο για το δημοτικό;

Αν το παιδί σας πρόκειται να πάει στην πρώτη δημοτικού τον Σεπτέμβρη, έχετε όλο το χρόνο μπροστά σας για να το προετοιμάσετε σωστά ώστε η μετάβαση στο νέο του σχολικό περιβάλλον να γίνει όσο το δυνατόν πιο… ανώδυνα.

Το παιδί σας πρέπει να καταλάβει ότι το δημοτικό διαφέρει από το νηπιαγωγείο. Τώρα οι κανόνες και τα όρια είναι πιο αυστηρά και ο στόχος συγκεκριμένος: να μάθει. Γι αυτό ένα παιδί που ξεκινάει την πρώτη πρέπει να είναι αρκετά ώριμο και αυτόνομο. Αντί να αγχώνετε το παιδί σας γι αυτό το νέο ξεκίνημα, να θυμάστε να το επιβραβεύετε ξανά και ξανά για κάθε επίτευγμα κι όχι να το πιέζετε όταν δεν τα καταφέρνει. Όσο καλύτερα έχει μάθει να λειτουργεί μέσα στο σπίτι, τόσο πιο εύκολα θα προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του σχολείου.

Κάθομαι στο θρανίο…
Και πιστέψτε με δεν είναι εύκολο!
Μία από τις προκλήσεις της πρώτης είναι ότι το παιδί πρέπει να μάθει να κάθεται στο θρανίο του. Δηλαδή να μη σηκώνεται από τη θέση του, να μη μιλάει, να μην κάνει φασαρία ή να ασχολείται με κάτι άλλο. Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό. Χρειάζεται να δείχνει προσοχή σ αυτά που λέει η δασκάλα, να ακολουθεί τις υποδείξεις της και να ρωτά αν δεν έχει καταλάβει κάτι.
Για να το προετοιμάσετε καλύτερα:
* Καθιερώστε τις καθιστικές δραστηριότητες. Όσο απαραίτητο είναι το ζωηρό ελεύθερο παιχνίδι τόσο σημαντικό είναι κάποιες ώρες μέσα στη μέρα να κάθεστε με το παιδί και να ασχολείστε με πιο ήσυχες δραστηριότητες όπως να του διαβάσετε αγαπημένα παραμύθια, να ζωγραφίσετε ή να παίξετε παιχνίδια μνήμης.
* Παίξτε παιχνίδια με κανόνες. Επιτραπέζια παιχνίδια αλλά και παιχνίδια δράσης είναι ιδανικά για να μάθει το παιδί να ακολουθεί κανόνες.

Τάξη και οργάνωση
Πρόγραμμα και ρουτίνα πάνω από όλα!
Γενικά ένα παιδί που είναι τακτικό στη ζωή του, οργανώνει σωστά την τσάντα, τα βιβλία και τα τετράδιά του και υιοθετεί και μέσα στη σχολική αίθουσα διάφορες όπως μεθοδικότητα και οργάνωση.
Για να το προετοιμάσετε καλύτερα:
* Επιμείνετε όταν τελειώνει το παιχνίδι του να μαζεύει το δωμάτιό του και τα πράγματά του.
* Εφοδιάστε το με αποθηκευτικά είδη, ώστε να μπορεί να οργανώνει τα παιχνίδια του ανά κατηγορίες, π.χ. αυτοκινητάκια, κούκλες, τουβλάκια.
* Δείξτε μεγαλύτερη πειθαρχία στο πρόγραμμα. Το σχολείο θέλει πρόγραμμα και συγκεκριμένη ώρα μελέτης. Βάλτε από νωρίς πιο σαφή όρια σχετικά με την ώρα ύπνου, την ώρα φαγητού και κάποιους κανόνες όπως πότε πλένουμε τα δόντια ή κάνουμε μπάνιο.

Προανάγνωση και προγραφή…
Πόσα γράμματα έχει η αλφαβήτα;
Το παιδί συνήθως μπορεί πριν ακόμα μάθει να διαβάζει, να αναγνωρίζει οπτικά κάποια λογότυπα, π.χ. τη μάρκα από το γάλα που του αγοράζετε, την επωνυμία του σούπερ μάρκετ, τον τίτλο του αγαπημένου του παραμυθιού. Επίσης καθώς υπάρχει από το νηπιαγωγείο μια πρώτη επαφή με το γράμματα, τα περισσότερα παιδιά που ξεκινούν την πρώτη ξέρουν να γράψουν όνομά τους και να το αναγνωρίσουν αν το δουν γραμμένο. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται το παιδί να ξέρει να αναγνωρίζει ή να γράφει τα γράμματα της αλφαβήτου και ούτε χρειάζεται να αγχώνεστε για αυτό.
Για να το προετοιμάσετε καλύτερα:
* Παροτρύνετε όσο μπορείτε το παιδί σας να χειρίζεται μόνο του τα διάφορα πράγματα με τα χέρια του χωρίς να το βοηθάτε. Π.χ. να ανοίξει ένα φάκελο. Ακόμα κι αν δεν τα καταφέρνει μην το κάνετε εσείς γι αυτό. Δείξτε του πώς να το κάνει μόνο του.
* Προσπαθήστε να διαβάζετε μαζί με το παιδί καθημερινά παιδικά βιβλία. Αν απολαμβάνει να ακούει τα παραμύθια που του διαβάζετε, έχει κάνει το πρώτο βήμα για να απολαμβάνει μελλοντικά και την ανάγνωση.

Μαθηματική αντίληψη
Στόχος σας δεν πρέπει να είναι απλώς να μάθετε το παιδί σας να μετρά αλλά να αντιλαμβάνεται οπτικά τους αριθμούς. Η βασική πρόκληση επίσης στην πρώτη τάξη είναι να μάθει να προσθέτει και να αφαιρεί.
Για να το προετοιμάσετε καλύτερα:
* Ενθαρρύνετε το παιδί να βοηθά στην προετοιμασία του τραπεζιού δίνοντάς του συγκεκριμένες οδηγίες όπως: “βάλε τα πιάτα πάνω στο τραπέζι”, “πάρε τόσο πιρούνια όσα τα πιάτα και βάλτα τα δίπλα”, “βγάλε τα ποτήρια που περισσεύουν” κλπ
* Για εξάσκηση στην πρόσθεση και αφαίρεση χρησιμοποιήστε χειροπιαστά αντικείμενα όπως αυτοκινητάκια ή πλαστικά ζωάκια και παίξτε το παιχνίδι “έχω τόσα, βάζω τόσα, πόσα έχω”; Ξεκινήστε με μικρά σύνολα π.χ. “δύο βάζω ένα μας κάνουν τρία”.
* Όταν κάνετε απλές προσθέσεις ή αφαιρέσεις μην λέτε “συν ή πλην” αλλά “βάζω τόσα ή βγάζω τόσα”.

Categories
6+ Ανάπτυξη

Μήπως είναι υπερκινητικό;

Το παιδί που διακόπτει συνέχεια τους άλλους, μιλάει ακατάπαυστα και δεν μπορεί να συγκεντρωθεί μέσα στην τάξη, μπορεί να μην είναι απλά ζωηρό ή νευρικό, αλλά να υποφέρει από το σύνδρομο της υπερκινητικότητας!

Το σύνδρομο της υπερκινητικότητας και της ελλειμματικής προσοχής είναι μια συχνή διαταραχή συμπεριφοράς που επηρεάζει το 8% – 10% των παιδιών σχολικής ηλικίας. Τα αγόρια μάλιστα έχουν 3 φορές περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από το συγκεκριμένο σύνδρομο σε σχέση με τα κορίτσια. Το παιδί που υποφέρει από αυτό το σύνδρομο, δυσκολεύεται να αξιολογήσει και να επεξεργαστεί τα ερεθίσματα που παίρνει από το περιβάλλον του με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συγκεντρωθεί σε κάποιο από αυτά. Επίσης, δεν είναι σε θέση να δώσει προτεραιότητα στις εικόνες που δέχεται καθημερινά από τον χώρο όπου ζει και κινείται, ούτε να οργανώσει όλα όσα ακούει, καθώς η προσοχή του διασπάται πολύ εύκολα από τα διάφορα εξωτερικά ερεθίσματα. Επιπλέον, του είναι αδύνατον να παραμείνει στην ίδια θέση για αρκετή ώρα ή να ασχοληθεί για πολύ με τα ίδια πράγματα, ενώ σπάνια τελειώνει κάτι που έχει αρχίσει. Την ίδια ώρα δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί, δείχνει να μην σε ακούει όταν του μιλάς σαν να βρίσκεται στον κόσμο του και δεν εννοεί να υπακούσει σε πειθαρχία και κανόνες. Αρκετά από τα παιδιά που έχουν το σύνδρομο της υπερκινητικότητας, υποφέρουν από μαθησιακές δυσκολίες έχουν δηλαδή πρόβλημα με τομείς ανάπτυξης που επηρεάζουν την εξέλιξη τους (λόγος, κατανόηση, κοινωνικότητα).

Πότε εντοπίζεται συνήθως η υπερκινητικότητα
Συνήθως, το πρόβλημα με την υπερκινητικότητα του παιδιού, εντοπίζεται στην νηπιακή ηλικία από την οικογένεια, αρκεί οι γονείς να είναι προσεκτικοί για να το αντιληφθούν. Στην περίπτωση που δεν καταλάβουν τίποτα, μπορεί να το αντιληφθεί η νηπιαγωγός όταν το παιδί πάει στον παιδικό σταθμό. Δυστυχώς όμως αυτό δε συμβαίνει πάντα και υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις όπου το σύνδρομο της υπερκινητικότητας δεν αξιολογείται όπως θα έπρεπε. Στις περιπτώσεις αυτές, το παιδί:

  • Δε μπορεί να παρακολουθήσει σωστά τα μαθήματά του.
  • Δε χαίρεται το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά γιατί δεν είναι σε θέση να παίξει οργανωμένα μαζί τους.
  • Νιώθει χαμηλή αυτοεκτίμηση και αρχίζει να έχει ψυχολογικά προβλήματα από την στιγμή που εισπράττει την απόρριψη των συμμαθητών του.

Τα 3 “καμπανάκια” και η επίσκεψη στον παιδίατρο
Η συμπεριφορά των παιδιών που υποφέρουν από το σύνδρομο της υπερκινητικότητας έχει 3 χαρακτηριστικά, αφού τα παιδιά αυτά:

  • ενεργούν χωρίς προηγουμένως να σκεφτούν
  • είναι διαρκώς αεικίνητα
  • δεν μπορούν να συγκεντρωθούν σε ό, τι κάνουν

Αν και όλα τα παιδιά παρουσιάζουν τέτοιου είδους προβλήματα στη συμπεριφορά τους, ειδικά αν είναι ενθουσιασμένα, αγχωμένα ή κουρασμένα, στα παιδιά με υπερκινητικό σύνδρομο, τα συγκεκριμένα συμπτώματα κρατάνε μεγάλο χρονικό διάστημα, παρουσιάζονται συχνά και είναι ιδιαίτερα έντονα. Αν λοιπόν διαπιστώσετε ότι το παιδί σας παρουσιάζει ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά το οποίο διαρκεί για πάνω από 6 μήνες και επηρεάζει αρνητικά τη ζωή του στο σχολείο, στο σπίτι ή τις σχέσεις του με τους φίλους του, πρέπει να μιλήσετε με τον παιδίατρό σας ο οποίος και θα σας συμβουλέψει για το τι θα κάνετε στη συνέχεια. Είναι πολύ σημαντικό να μοιραστείτε τις ανησυχίες σας με τον γιατρό, ο οποίος θα εξετάσει προσεχτικά το παιδί σας. Πρέπει όμως:

  • να απαντήσετε αναλυτικά και με απόλυτη ειλικρίνεια στις ερωτήσεις που θα σας κάνει σχετικά με την ανάπτυξη και τη συμπεριφορά του παιδιού σας
  • να του μιλήσετε με λεπτομέρειες για το οικογενειακό ιατρικό ιστορικό σας, γιατί έρευνες έχουν δείξει ότι το πρόβλημα της υπερκινητικότητας μπορεί να έχει γενετικές καταβολές και η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο
  • να του πείτε αν έχετε περάσει κάποιες δυσάρεστες καταστάσεις τον τελευταίο καιρό στο σπίτι σας αφού τα παιδιά που έχουν υποστεί την εμπειρία ενός διαζυγίου των γονιών τους ή μιας σοβαρής ασθένειας, μπορεί να συμπεριφέρονται σα να έχουν υπερκινητικότητα. Γι αυτό και ένα από τα πράγματα που θα σας ρωτήσει ο γιατρός είναι και η συναισθηματική κατάσταση του παιδιού σας – αν για παράδειγμα έχει έντονο άγχος ή και κατάθλιψη.

Η ήρεμη ατμόσφαιρα κάνει θαύματα
Η θεραπευτική αγωγή του παιδιού που υποφέρει από το σύνδρομο της υπερκινητικότητας διαμορφώνεται σύμφωνα με το πόσο προχωρημένη είναι η κατάσταση του – καθώς το μέγεθος των δυσκολιών διαφέρει από παιδί σε παιδί. Σε κάποιες περιπτώσεις δηλαδή αρκεί οι γονείς να απευθυνθούν σε έναν ψυχολόγο. Τις περισσότερες φορές όμως ζητείται η συνεργασία και άλλων ειδικών όπως είναι:

  • ο εργοθεραπευτής,
  • ο λογοθεραπευτής
  • ο ειδικός παιδαγωγός
  • ο παιδίατρος ή ο αναπτυξιολόγος παιδίατρος που εξειδικεύεται στην αποκατάσταση των διαταραχών ανάπτυξης (στις οποίες εντάσσεται το σύνδρομο διάσπασης της προσοχής και της υπερκινητικότητας).

Όλοι αυτοί οι ειδικοί συνεργάζονται μεταξύ τους με κοινό στόχο να καταρτιστεί ένα πρόγραμμα θεραπείας ευχάριστο για το παιδί, για να μπορεί να το παρακολουθεί χωρίς να βαριέται ή να κουράζεται. Στις ΗΠΑ εκτός από όλα αυτά, είναι απαραίτητη τις περισσότερες φορές και η φαρμακευτική αγωγή που οι ειδικοί τη συνιστούν στο 70% των περιπτώσεων. Αντίθετα, στην Ευρώπη οι γιατροί δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον προσπαθώντας να πείσουν τους γονείς για το ευεργετικό αντίκτυπο που έχει στην υγεία του παιδιού η ήρεμη και γαλήνια οικογενειακή ατμόσφαιρα μακριά από άγχη, ένταση και ψυχρότητα.

Πάντα στο πλευρό του
Εσείς είστε το πιο ισχυρό στήριγμα του παιδιού σας και μαζί με μια ομάδα ανθρώπων που το αγαπούν και το νοιάζονται – όπως οι δάσκαλοί του, οι διάφοροι ειδικοί και τα άλλα μέλη της οικογένειάς σας – θα σταθείτε η πυξίδα που έχει τόση ανάγκη για να ανακαλύψει το δρόμο της επιτυχίας στη ζωή του. Μπορείτε λοιπόν να το βοηθήσετε με μερικά απλά καθημερινά πράγματα.

  • Προσπαθήστε να δημιουργήσετε μια ρουτίνα που θα ακολουθείτε πιστά κάθε μέρα από τη στιγμή που το παιδί ξυπνά μέχρι να ξανακοιμηθεί τη νύχτα.
  • Βοηθήστε το παιδί σας να οργανωθεί. Προσπαθήστε να βάζετε τη σχολική τσάντα, τα ρούχα και τα παιχνίδια του στο ίδιο σημείο κάθε μέρα ώστε να μην τα χάνει.
  • Αποφύγετε όσο μπορείτε τους… περισπασμούς. Όταν, για παράδειγμα, το παιδί μελετά, κλείστε την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο και μην αφήνετε τίποτα να αποσπάσει την προσοχή του από αυτό που κάνει.
  • Περιορίστε τις επιλογές που του δίνετε. Επιτρέψτε του να διαλέξει ανάμεσα σε δύο πράγματα και όχι περισσότερα (για παράδειγμα θέλεις να δεις τηλεόραση ή να παίξεις) ώστε να μην μπερδεύεται και να μην κατακλύζεται από πληθώρα ερεθισμάτων που δημιουργούν υπερδιέγερση.
  • Χρησιμοποιήστε ένα σύστημα ανταμοιβών φροντίζοντας όμως να έχετε ρεαλιστικούς στόχους και απαιτήσεις. Μπορείτε για παράδειγμα, κάθε φορά που το παιδί καταφέρνει κάτι να του χαρίζετε ένα μικρό δωράκι.
  • Αν και η πειθαρχία όσον αφορά στα παιδιά με υπερκινητικότητα είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση και χρειάζεται ιδιαίτερη υπομονή, ποτέ μη φωνάζετε δυνατά και μην χτυπάτε το παιδί σας.
  • Βοηθήστε το να ανακαλύψει το ταλέντο του. Όλα τα παιδιά χρειάζονται την επιτυχία για να νιώσουν καλά με τον ίδιο τους τον εαυτό και στην περίπτωση αυτή ένα σπορ ή ένα μουσικό όργανο μπορούν να κάνουν θαύματα.
Categories
6+ Ανάπτυξη

Δυσαριθμησία: Όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε

Ανακαλύψτε τα συμπτώματα της συγκεκριμένης μαθησιακής δυσκολίας και βοηθήστε το μικρό σας να τα ξεπεράσει.

Ανακαλύψτε τα συμπτώματα της συγκεκριμένης μαθησιακής δυσκολίας και βοηθήστε το μικρό σας να τα ξεπεράσει.

Μια απλή προσέγγιση του τι σημαίνει δυσαριθμησία είναι πως αποτελεί το αντίστοιχο της δυσλεξίας, αλλά για τα μαθηματικά. Δηλαδή το παιδί παρουσιάζει μια ιδιαίτερη δυσκολία στον τομέα των μαθηματικών, η οποία όπως και η δυσλεξία δεν έχει σχέση με τη νοημοσύνη του, ούτε με τις γενικότερες ικανότητές του.

Τα συμπτώματα:

  • Δυσκολίες στις προμαθηματικές δεξιότητες που γίνονται αντιληπτές στη νηπιακή ηλικία (πολλά – λίγα, μικρότερο – μεγαλύτερο κ.λπ.).
  • Δυσκολία στην κατανόηση των μαθηματικών εννοιών, στην κατανόηση και εκτέλεση των αριθμητικών πράξεων και την αναγνώριση των μαθηματικών συμβόλων.
  • Το παιδί δυσκολεύεται να διαβάσει και να γράψει αριθμούς. Συχνά κάνει λάθη με αριθμούς, όπως παραλείψεις, αντιστροφές και αντικαταστάσεις (γράφει άλλον αριθμό αντί για τον σωστό).
  • Αντιμετωπίζει δυσκολία στην εκτέλεση μαθηματικών πράξεων από μνήμης.
  • Δεν έχει καλή αίσθηση του χρόνου, δεν κατανοεί γεγονότα που αναφέρονται στο παρελθόν και το μέλλον.
  • Δυσκολεύεται να παίξει παιχνίδια που απαιτούν μια λογική σειρά πράξεων (π.χ. σκάκι), να θυμάται τη σειρά του ή να κρατάει το σκορ όταν παίζει επιτραπέζια παιχνίδια.
  • Δυσκολεύεται να αντιληφθεί τη λογική της σωστής χρήσης των χρημάτων
  • Τα παιδιά με δυσαριθμησία δεν αυτοματοποιούν τα βασικά αριθμητικά δεδομένα (π.χ. προπαίδεια).

Θεραπεύονται οι μαθησιακές δυσκολίες;
Τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να ενεργήσουν άμεσα από τις πρώτες κιόλας ενδείξεις ή υποψίες (βλ. συμπτώματα) κάποιας μαθησιακής δυσκολίας ή διαταραχής. Είναι πολύ σημαντικό να αποφεύγουμε να χαρακτηρίζουμε αρνητικά το παιδί (π.χ. «ο Νίκος είναι πολύ τεμπέλης {ή αδιάφορος ή κακός μαθητής} και δεν τα παίρνει τα γράμματα») καθώς έτσι επιδεινώνεται η ανασφάλεια που μπορεί να νιώθει λόγω της δυσκολίας που αντιμετωπίζει στην τάξη. Η κατανόηση, η υπομονή, η ενθάρρυνση, η επιείκεια και η άμεση θεραπευτική αντιμετώπιση –σε συνδυασμό πάντα με την έγκαιρη διάγνωση- μπορεί να φέρουν θεαματικά αποτελέσματα στα περισσότερα παιδιά μέσα σε λίγους μήνες. Η διαδικασία ωστόσο της «θεραπείας» μπορεί να διαρκέσει και αρκετά περισσότερο ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και τη βαρύτητα της κατάστασης.

Τι γίνεται με το σχολείο;
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού σχετικά με την Ειδική Εκπαίδευση, τα παιδιά που έχουν διαγνωστεί με μαθησιακές δυσκολίες δικαιούνται δωρεάν φοίτηση σε δημόσιο σχολείο για την παροχή της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, σε τάξη συνηθισμένου σχολείου εφοδιασμένου με τις κατάλληλες υποδομές, σύμφωνα με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Υπουργείου, προσαρμοσμένο στις ειδικές ανάγκες των παιδιών και στο εξατομικευμένο πρόγραμμα εκπαίδευσής τους. Στην πράξη αυτό σημαίνει πως τα παιδιά αυτά θα φοιτούν κανονικά στο δημόσιο σχολείο αλλά θα δέχονται ενισχυτική διδασκαλία και στήριξη από Ειδικούς Παιδαγωγούς κατά τη διάρκεια των διδακτικών ωρών. Επιπλέον, σε συνεργασία με τον Ειδικό Παιδαγωγό που παρακολουθεί το παιδί και τους δασκάλους του είναι δυνατό να καταρτίζεται εξατομικευμένο σχολικό πρόγραμμα, σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες του παιδιού.

Categories
6+ Ανάπτυξη

5 ερωτήσεις στην ειδικό για τη θεραπεία αναστολής ήβης

Ερώτηση #1: Σε ποιες περιπτώσεις συστήνεται η θεραπεία αναστολής ήβης;
Για τη θεραπεία αναστολής ήβης υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια. Δεν την χρειάζονται όλα τα παιδιά που μπαίνουν στην εφηβεία. Χρησιμοποιείται σχεδόν πάντοτε στην πρώιμη ήβη, δηλαδή σε κορίτσια με στήθος πριν τα 8 και αγόρια με έναρξη ήβης πριν τα 9 γιατί η πρώιμη ήβη θα επηρεάσει τελικά αρνητικά το ύψος τους παρόλο που συνήθως τα παιδιά αυτά σε μικρή ηλικία είναι πιο αναπτυγμένα. Επίσης αναστολή ήβης μπορεί να κάνουμε σε πολύ κοντά παιδιά που εμφανίζουν ήβη σε φυσιολογική ηλικία, αλλά η οστική τους ηλικία είναι προχωρημένη πράγμα που σημαίνει ότι το τελικό ύψος τους δεν θα είναι καλό.

Ερώτηση #2: Πως γίνεται η θεραπεία;
Υπάρχουν τα μηνιαία και τα τριμηνιαία σκευάσματα, δηλαδή 1 ένεση τον μήνα, ή 1ένεση το τρίμηνο.

Ερώτηση #3: Για πόσο καιρό;
Μέχρι την ηλικία που το στάδιο ήβης είναι φυσιολογικό, και εφόσον το παιδί έχει φτάσει σε ύψος τέτοιο, που να έχει βελτιώσει το προσδοκώμενο τελικό του ύψος.

Ερώτηση #4: Είναι ασφαλής θεραπεία;
Εφόσον το παιδί παρακολουθείται από το γιατρό και γίνονται οι απαραίτητες εξετάσεις ανά διαστήματα, η θεραπεία θεωρείται ασφαλής.

Ερώτηση #5: Η βελτίωση ύψους στην πρώιμη ήβη είναι ο μόνος λόγος που χρειάζεται να κάνει το παιδί αναστολή ήβης;
Όχι. Δεν είναι μόνο το θέμα του ύψους. Η θεραπεία γίνεται και για ψυχολογικούς λόγους αφού ένα παιδί με πρώιμη ήβη δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στο φόρτο των ορμονών ενός ενήλικα και η ψυχολογική επιβάρυνση είναι τεράστια.