Categories
6+ Υγεία

Πόσο νερό πρέπει να πίνουν τα παιδιά;

Το ζωηρό παιχνίδι κάτω από τον ζεστό ήλιο του καλοκαιριού μπορεί να είναι συνώνυμο της ανεμελιάς όμως συνδέεται συχνά με πιο αυξημένο κίνδυνο αφυδάτωσης. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε προνοητικοί παρέχοντας στο παιδί αυτό που περισσότερο έχει ανάγκη:…

Το ζωηρό παιχνίδι κάτω από τον ζεστό ήλιο του καλοκαιριού μπορεί να είναι συνώνυμο της ανεμελιάς όμως συνδέεται συχνά με πιο αυξημένο κίνδυνο αφυδάτωσης. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε προνοητικοί παρέχοντας στο παιδί αυτό που περισσότερο έχει ανάγκη: νερό!

Το νερό στα παιδιά καταλαμβάνει μεγαλύτερο μέρος του σώματος σε σχέση με τους ενήλικες. Ο κίνδυνος αφυδάτωσης είναι ιδιαίτερα αυξημένος κατά την παιδική ηλικία αφού τα παιδιά είναι πιο ευαίσθητα στις υψηλές θερμοκρασίες και πιο επιρρεπή στην αφυδάτωση κατά τη διάρκεια σωματικής δραστηριότητας. Επιπλέον, όταν ασχολούνται με κάποια δραστηριότητα, πολύ συχνά δεν καταναλώνουν υγρά επειδή απλώς το ξεχνούν. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να αναγνωρίζονται τα πρώτα σημάδια αφυδάτωσης (κούραση, πονοκέφαλος, ξηροστομία, μυϊκή αδυναμία και ζαλάδα) και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα, τόσο στο σχολείο, στις κατασκηνώσεις ή στα ημερήσια camp και στους χώρους άθλησης  από τους εκπαιδευτικούς και τους άλλους υπεύθυνους όσο και στο σπίτι από τους γονείς.

Οι ανάγκες κάθε ηλικίας
Καθημερινά, λοιπόν οι απώλειες υγρών από το σώμα θα πρέπει να αντισταθμίζονται μέσω της πρόσληψης υγρών. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη υγρών για ένα παιδί εξαρτάται από παράγοντες που περιλαμβάνουν την ηλικία, το βάρος, το φύλο και το επίπεδο σωματικής δραστηριότητας του παιδιού καθώς και τις περιβαλλοντικές συνθήκες (θερμοκρασία και υγρασία). Φυσικά οι ανάγκες για την πρόσληψη υγρών αυξάνονται σε συνθήκες αυξημένης θερμοκρασίας ή κατά τη διάρκεια σωματικής δραστηριότητας. Η συνολική ποσότητα νερού που πρέπει ενδεικτικά να προσλαμβάνουν τα παιδιά αναφέρεται στον πίνακα παρακάτω και αφορά το νερό που περιέχεται σε όλα τα ποτά και τα τρόφιμα που καταναλώνονται ημερησίως. Οι ποσότητες αφορούν υγιή παιδιά και μη ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες (όχι ιδιαιτέρως υψηλή θερμοκρασία ή υγρασία):

Ηλικία (έτη)

Φύλο

Συνολική ποσότητα νερού (Λίτρα/ημέρα)

4-8

Αγόρια και κορίτσια

1,3

9-13

Αγόρια

2,4

Κορίτσια

2,1

14-18

Αγόρια

3,3

Κορίτσια

2,3

 tips ενυδάτωσης 

  1. Προσφέρετε συχνά, υγρά στα παιδιά, ιδιαιτέρως το καλοκαίρι και όταν είναι σε θερμό περιβάλλον ή παίζουν ζωηρά.
  2. Να θυμίζετε συχνά στο παιδί σας να πίνει νερό καθιερώνοντας μια υγιή συνήθεια. Μην περιμένετε το ίδιο το παιδί να σας πει ότι διψάει για να του δώσετε να πιει.
  3. Στις οικογενειακές εξόδους να παίρνετε πάντα  μαζί  παγουράκι ή μπουκαλάκι  με νερό.
  4.  Αν το παιδί παρακολουθεί προγράμματα δραστηριοτήτων ή  άθλησης (ιδιαίτερα σε ανοιχτούς χώρους) φροντίστε να έχει μαζί του αρκετά μπουκαλάκια με νερό ή  ελέγξετε την πρόσβαση που υπάρχει για νερό στους χώρους αυτούς. Γενικά να θυμάστε πως όταν το παιδιά είναι δραστήρια, θα πρέπει να καταναλώνουν επιπλέον νερό πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά το τέλος της άσκησης, ειδικά όταν ασκούνται σε θερμό περιβάλλον.
  5. Φροντίστε να του δίνετε σε καθημερινή βάση τρόφιμα που είναι ιδιαίτερα πλούσια σε νερό, όπως τα φρούτα και τα λαχανικά.
Categories
6+ Υγεία

Ηλίαση: ο ύπουλος εχθρός του καλοκαιριού

Τα παιδιά είναι πιο ευαίσθητα στη ζέστη και πιο πιθανό να πάθουν ηλίαση. Γι’ αυτό, θα πρέπει να φροντίσετε τόσο για τα μέτρα πρόληψης, όσo και για την άμεση αντιμετώπιση σε περίπτωση που διαπιστώσετε ύποπτα συμπτώματα.

Η ηλίαση είναι ασθένεια κυρίως καλοκαιρινή που μπορεί να εκδηλωθεί, όταν το παιδί εκτεθεί απότομα στον ήλιο ή παρατεταμένα σε μεγάλη ζέστη. Η ηλίαση, μάλιστα, είναι συχνότερη στα παιδιά, επειδή τα κόκαλα του κρανίου τους είναι λεπτά. Γι’ αυτό τα μικρά μας δεν πρέπει να εκτίθενται πολύ στον ήλιο, ενώ είναι απαραίτητο να προστατεύονται από τη ζέστη. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται την περίοδο καύσωνα. Να θυμάστε, πως ένα παιδί δεν κινδυνεύει από την ηλίαση μόνο στην παραλία, αλλά και στην κατασκήνωση, στα day camp, σε αθλητικούς χώρους ή ακόμα και κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, όταν δεν εφαρμόζονται τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.

Τα tips της πρόληψης:

  • Διατηρήστε όσο γίνεται πιο φυσιολογική τη θερμοκρασία στο περιβάλλον που ζει το παιδί, χρησιμοποιώντας –ιδιαίτερα τις μέρες καύσωνα ή τις ώρες αυξημένης ζέστης– κλιματιστικό σε θερμοκρασία μεταξύ 24-27οC.
  • Αποφύγετε την άμεση έκθεση του παιδιού στον ήλιο για πολλή ώρα. Γενικά, τη θερινή περίοδο δεν θα πρέπει να βγαίνετε με το παιδί τις ώρες που η ζέστη είναι αυξημένη και η ηλιακή ακτινοβολία έντονη, δηλαδή πριν το μεσημέρι.
  • Όταν βγαίνετε έξω, το παιδί πρέπει να φορά καπέλο και ανοιχτόχρωμα ρούχα.
  • Προτιμάτε να επισκέπτεστε ανοιχτούς χώρους όπως το πάρκο, όπου ξέρετε ότι  υπάρχουν σημεία με σκιά π.χ. μεγάλα δέντρα. Επειδή όμως δεν είναι εύκολο να πείσετε τα παιδιά να παραμείνουν στη σκιά, όταν παίζουν, προσέξτε η παραμονή τους στον ήλιο να μην είναι παρατεταμένη.
  • Φροντίστε στον κήπο ή στη βεράντα να υπάρχουν συστήματα σκίασης ή τοποθετήστε προσωρινά μια ομπρέλα εκεί που παίζει το παιδί.
  • Δίνετε στο παιδί ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ακόμα και χωρίς να το ζητήσει, νερό και χυμούς, γιατί από την πολλή ζέστη μπορεί να αφυδατωθεί. Έχετε πάντα μαζί σας νερό, φροντίζοντας να του υπενθυμίζετε να πιει.
  • Φροντίστε το μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιείτε για τις μετακινήσεις σας με το παιδί να έχει κλιματιστικό και συστήματα σκίασης.
  • Προγραμματίστε τις μετακινήσεις και τα ταξίδια σας τις ώρες που δεν έχει ζέστη, π.χ. νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα, αποφεύγοντας να ταξιδεύετε την περίοδο καύσωνα.
  • Αν πρόκειται να ταξιδέψετε με καράβι και το ταξίδι είναι πολύωρο, προτιμήστε να κλείσετε καμπίνα, αποφεύγοντας το κατάστρωμα.
  • Δώστε σαφείς οδηγίες σε όσους προσέχουν το παιδί (γιαγιά, baby sitter, βρεφονηπιοκόμος), εξηγώντας ότι το παιδί πρέπει να φοράει καπέλο, να πίνει νερό και να είναι στη σκιά, όταν βγαίνει έξω. Ελέγξτε επίσης τις συνθήκες στο βρεφονηπιακό σταθμό, στην κατασκήνωση, το day camp ή τους χώρους που αθλείται το παιδί, για να βεβαιωθείτε ότι είναι ασφαλής.

Πώς θα καταλάβετε όμως ότι το παιδί σας έχει ηλίαση;

Τα συμπτώματα της ελαφριάς μορφής ηλίασης εκδηλώνονται συνήθως με αίσθημα γενικής κόπωσης, πονοκέφαλο, ζάλη και αναπνευστική δυσχέρεια. Το πρόσωπο μπορεί να είναι κόκκινο ή ωχρό και το παιδί ζεστό (σημάδια εγκαύματος πρώτου βαθμού).

Τι να κάνετε αμέσως:

  • Μεταφέρετε το παιδί αμέσως σε σκιερό και δροσερό μέρος και ξεκουμπώστε ή ελαφρώστε το ρουχισμό.
  • Αν είστε στην παραλία, μπορείτε να το μεταφέρετε στο αυτοκίνητο και να εκμεταλλευτείτε τον κλιματισμό.
  • Δώστε του να πιει νερό ή υγρά, π.χ. χυμό.
  • Αν υπάρχει δυνατότητα, κάντε του ένα δροσερό ντους ή τοποθετήστε στο κεφάλι και στο σώμα κρύες κομπρέσες.
  • Κρατήστε το παιδί ξαπλωμένο με το κεφάλι ελαφρώς ανασηκωμένο.
  • Καλέστε το γιατρό ή κατευθυνθείτε στην πλησιέστερη νοσοκομειακή μονάδα, ιδιαίτερα αν το παιδί εκδηλώνει συμπτώματα όπως ίλιγγο, ναυτία, εμετό, κοκκίνισμα στο πρόσωπο, πυρετό, επιτάχυνση του σφυγμού και της αναπνοής.
Categories
6+ Υγεία

Οι αρρώστιες των Θρανίων… και πώς να τις αποφύγετε

Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε προκειμένου να αντιμετωπίσετε αλλά και να προλάβετε τις σχολικές ασθένειες που κάθε χρόνο ταλαιπωρούν τους μικρούς μαθητές!

Ιώσεις και μικρόβια μεταδίδονται πολύ εύκολα μέσα στις σχολικές τάξεις προκαλώντας από αθώες μέχρι και πιο σοβαρές ασθένειες. Η σωστή ενημέρωση, η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία είναι όλα όσα χρειάζονται για να αντιμετωπίσετε ψύχραιμα και με επιτυχία την καθεμία από αυτές.

Αναπνευστικές λοιμώξεις
Οι λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος αποτελούν τη συχνότερη αιτία που αρρωσταίνουν τα παιδιά, κυρίως κατά τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες.
Σχεδόν όλες οι λοιμώξεις του ρινοφάρυγγα, όπως οι ρινίτιδες και σε μεγάλο ποσοστό (περίπου 70%) οι λαρυγγίτιδες, οι φαρυγγίτιδες, οι τραχειοβρογχίτιδες κ.λ.π., οφείλονται σε ιούς, οι οποίοι είναι πολλοί και μεταδίδονται με τα σταγονίδια (βήχας, φτάρνισμα, γέλιο κ.λπ.). Το στάδιο επώασής τους, δηλαδή το διάστημα από τη μόλυνση έως την εκδήλωση των συμπτωμάτων, διαρκεί από λίγες ημέρες έως και μία εβδομάδα. Στα μεγαλύτερα παιδιά είναι συχνός και ο πονόλαιμος από στρεπτόκοκκο και στην περίπτωση αυτή, είναι απαραίτητο το strep-test (γρήγορη εξέταση με επίχρισμα από το φάρυγγα), για να διαπιστωθεί εάν πρέπει να δοθεί ή όχι αντιβίωση. Γενικότερα, η θεραπεία της κάθε αναπνευστικής λοίμωξης καθορίζεται ύστερα από καλλιέργεια του εκκρίματος και αντιβιόγραμμα για ανεύρεση της κατάλληλης αντιβιοτικής ουσίας.
Οι παράγοντες που προδιαθέτουν τα παιδιά σε μια αναπνευστική λοίμωξη (ιογενή ή μικροβιακή) και οι οποίοι καλό είναι να αποφεύγονται, ιδιαίτερα αν τα παιδιά έχουν ιστορικό αναπνευστικών λοιμώξεων, είναι οι εξής:
* Ο συγχρωτισμός με πολλούς ανθρώπους.
* Η μολυσμένη ατμόσφαιρα.
* Οι διαφορές της θερμοκρασίας μέσα στο 24ωρο.
* Ο καπνός του τσιγάρου ή άλλες αλλεργιογόνες ουσίες στο σχολείο ή το σπίτι.
Μια άλλη λοίμωξη του αναπνευστικού, που προσβάλλει περισσότερο τα βρέφη και τα μικρά παιδιά στους παιδικούς σταθμούς, είναι η βρογχιολίτιδα. Μάλιστα, λόγω της απόφραξης της μύτης, ένα από τα συμπτώματα είναι και η δύσπνοια με αποτέλεσμα οι γονείς, τις περισσότερες φορές, να τρομάζουν. Δεν υπάρχει, όμως, ιδιαίτερος λόγος ανησυχίας αφού συνήθως η ασθένεια περνά ύστερα από λίγες ημέρες και χωρίς να απαιτείται ιδιαίτερη θεραπεία. Σπανιότερα, βέβαια, η κατάσταση μπορεί να επιπλακεί με ωτίτιδα και να χρειαστεί πιο εξειδικευμένη θεραπεία.
Γενικότερα, πάντως, στις απλές βρογχιολίτιδες, που προσβάλλουν κυρίως τα βρέφη, συνιστώνται μόνο:
* Πλύσεις στη μύτη με φυσιολογικό ορό πριν από τα γεύματα.
* Καθαρή και υγροποιημένη ατμόσφαιρα.
* Αντιπυρετικά φάρμακα, εάν υπάρχει πυρετός.

Ανεμοβλογιά
Πρόκειται για μία παιδική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από τους παιδιάτρους ως η πιο περίεργη αρρώστια, καθώς τόσο η διάρκεια όσο και η ένταση των εκδηλώσεών της ποικίλλουν.
Μόλις εμφανισθεί το πρώτο σπυράκι το παιδί θα πρέπει να μείνει στο σπίτι και να ζητηθεί η συμβουλή του παιδιάτρου, καθώς η αντιμετώπιση θα πρέπει να αρχίσει αμέσως. Απαιτείται πολύ καλή καθαριότητα του δέρματος γι’ αυτό απαραίτητο είναι το καθημερινό μπάνιο, χωρίς τρίψιμο βέβαια και με ταμποναριστό σκούπισμα. Αν παρουσιαστεί έντονη φαγούρα, μπορεί να χρειαστεί και κάποιο αντισταμινικό σκεύασμα. Γενικότερα, πάντως, ο ιός της ανεμοβλογιάς έχει μακρύ στάδιο επώασης, από 12 έως 17 ημέρες και το παιδί μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο όταν σταματήσουν πλέον να βγαίνουν νέα σπυράκια.
Να θυμάστε
Εάν το παιδί δεν έχει νοσήσει έως την εφηβεία θα πρέπει να κάνει το εμβόλιο, γιατί πρόκειται για μια βαριά αρρώστια στις μεγαλύτερες ηλικίες. Εάν έχει νοσήσει και δεν το έχετε καταλάβει, μπορεί να κάνει το εμβόλιο χωρίς να φοβάται.

Γαστρεντερίτιδες
Η γαστρεντερίτιδα είναι από τις πιο συνηθισμένες λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας και δυστυχώς είναι πολύ εύκολα μεταδιδόμενη. Τα συνηθέστερα αίτια είναι οι ιοί και τα βακτηρίδια. Συνήθως τα συμπτώματα ξεκινούν με έντονο κοιλιακό άλγος και διάρροια, ενώ μπορεί να ακολουθήσει και εμετός ή πυρετός. Το στάδιο επώασης μιας γαστρεντερίτιδας διαρκεί από 1 έως 3 ημέρες και η διάρκεια της ασθένειας λίγες μέρες, ανάλογα από το μικροοργανισμό που προκαλεί τη γαστρεντερική λοίμωξη αλλά και από το ίδιο το παιδί. Για τις περισσότερες βακτηριακές και ιογενείς γαστρεντερίτιδες δεν χρειάζεται χορήγηση αντιβιοτικού. Επειδή, όμως, οι λοιμώξεις αυτές μπορεί να προκαλέσουν αφυδάτωση και διαταραχές ηλεκτρολυτών θα πρέπει, πάντοτε βέβαια με τη συμβουλή του παιδιάτρου σας, το παιδί να ενυδατώνεται συνεχώς και να ακολουθεί δίαιτα πλούσια σε υγρά και ηλεκτρολύτες για τουλάχιστον 2-3 μέρες.

Επικοινωνήστε αμέσως με τον παιδίατρό σας αν:
* Το παιδί παρουσιάζει σοβαρό ή παρατεινόμενο επεισόδιο διάρροιας και πυρετού ή ακατάσχετους εμέτους και έντονο κοιλιακό άλγος.
* Τα κόπρανα του παιδιού περιέχουν βλέννα ή αίμα.
* Το παιδί σας φαίνεται αφυδατωμένο (στεγνή γλώσσα, υπνηλία, πυρετός που δεν υποχωρεί εύκολα, κακή διάθεση).

Μετάδοση και προφύλαξη
Το βασικό μέτρο προφύλαξης του παιδιού από τη γαστρεντερίτιδα είναι το συχνό πλύσιμο χεριών με ζεστό νερό και σαπούνι, ειδικά πριν το φαγητό και μετά τη χρήση τουαλέτας. Είναι ένα απλό μέτρο, αλλά συγχρόνως πολύ δύσκολο, καθώς τα παιδιά στη μικρή ηλικία είναι δύσκολο να συμμορφωθούν με τέτοιες οδηγίες. Αν γνωρίζετε ότι στην περιοχή σας υπάρχει επιδημία γαστρεντερίτιδας, προσπαθήστε να αποφύγετε έντονα συνωστισμένους χώρους, όπως παιδότοπους. Σε περίπτωση ωστόσο που κολλήσει το παιδί σας, θα πρέπει να παραμείνει στο σπίτι τουλάχιστον για όσο κρατήσουν τα συμπτώματα (εμετός, διάρροια), προκειμένου να μην μεταδώσει τον ιό και να του χορηγήσετε πολλά υγρά αλλά και διαλύματα ηλεκτρολυτών που θα σας συστήσει ο γιατρός σας. Η τουαλέτα θα πρέπει να απολυμαίνεται απαραιτήτως ύστερα από κάθε χρήση.

Πώς μπορείτε να προφυλάξετε το παιδί
Οι γαστρεντερίτιδες μεταδίδονται μέσω μολυσμένων χεριών ή μολυσμένου φαγητού και νερού, καθώς επίσης και μέσω μερικών κατοικίδιων ζώων. Γι αυτό φροντίστε…
* Να πλένετε τα χέρια, κυρίως μετά την επίσκεψη στην τουαλέτα και πριν από το φαγητό.
* Να πλένετε τα φρούτα και τα λαχανικά με άφθονο νερό.
* Να καταψύχετε και να ψήνετε καλά τα κρέατα.
* Όταν ταξιδεύετε να πίνετε πάντα εμφιαλωμένο νερό και να μην αγοράζετε φαγητά από πλανόδιους ή πωλητές του δρόμου διότι είναι πολύ πιθανό τα φαγητά αυτά να μην είναι ελεγχόμενα.
* Εάν έχετε ζωάκι, ο χώρος σίτισής του θα πρέπει να είναι ξεχωριστός από το χώρο σίτισης της οικογένειας.

Γρίπη
Η γρίπη έχει συνήθως πιο βαριά συμπτώματα από εκείνα των απλών αναπνευστικών ιώσεων, ενώ ως συνέπεια μπορεί να εμφανιστεί ωτίτιδα, λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα, βρογχιολίτιδα, βρογχίτιδα ή ακόμα και πνευμονία. Τα βασικά συμπτώματα που παρουσιάζει ένα παιδί με γρίπη είναι:
* Υψηλός πυρετός.
* Κακουχία-Εξάντληση
* Πόνοι στους μυς και τις αρθρώσεις.
* Πονοκέφαλος.
* Πονόλαιμος.
* Ζωηρός βήχας.
Η επώαση διαρκεί 1-3 ημέρες, αλλά η μεταδοτικότητα της νόσου διαρκεί 1-2 ημέρες πριν και μία εβδομάδα μετά την εκδήλωση των συμπτωμάτων. Γι αυτό και τα παιδιά με γρίπη θα πρέπει να επιστρέφουν στο σχολείο αφού έχουν μείνει τουλάχιστον δύο ημέρες απύρετα.

Η αντιμετώπιση της γρίπης στα παιδιά, εφόσον δεν υπάρχει κάποια επιπλοκή, θα πρέπει να γίνεται με:
* Ξεκούραση.
* Καθαρή ατμόσφαιρα στο σπίτι.
* Πολλά υγρά.
* Αντιπυρετικά φάρμακα.

Categories
6+ ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία Υγεία

Επιχείρηση εξολόθρευσης ψείρας!

Αν η μικρή ή ο μικρός σας έπιασε ψείρες με το που ανοίξανε τα σχολεία, δεν χρειάζεται να σας πιάσει πανικός! Το φαινόμενο είναι γνωστό και συνηθισμένο. Βάλτε μπρος την επιχείρηση εξολόθρευσης και αποχαιρετίστε τις ψείρες σε 5 βήματα.

Βλέπετε το μικρό σας να ξύνει με μανία το κεφάλι του και σας μπαίνουν οι πρώτες ιδέες. Μετά από έναν σύντομο έλεγχο σε δυνατό φως εντοπίζετε τα αβγά ή ακόμη και τις μικροσκοπικές ψείρες που αποφάσισαν να επισκεφθούν το παιδικό κεφαλάκι. Και τώρα τι κάνουμε;

  • 1ο βήμα
    Στο φαρμακείο θα βρείτε πολλά αντιφθειρικά φάρμακα, τα οποία είναι αποτελεσματικά και η εφαρμογή τους δεν θα ταλαιπωρήσει ούτε εσάς ούτε το μικρό σας. Μαζί με το φάρμακο θα χρειαστείτε κι ένα ψιλό χτενάκι, ειδικό για ψείρες, κατά προτίμηση μεταλλικό.
  • 2ο βήμα
    Ακολουθώντας τις οδηγίες της συσκευασίας εφαρμόζετε το φάρμακο και λούζετε πολύ καλά το παιδί.
  • 3ο βήμα
    Απλώνετε ένα λευκό ή ανοιχτόχρωμο σεντόνι στο κρεβάτι, καθίζετε το παιδί μπροστά σας και με το χτένι περνάτε συστηματικά και πολλές φορές όλο το κεφαλάκι απομακρύνοντας τις ψόφιες (ή και ζωντανές ακόμη) ψείρες. Μετά από κάθε πέρασμα, ελέγχετε καλά το χτένι και το καθαρίζετε πριν το ξαναβάλετε στα μαλλιά.
  • 4ο βήμα
    Πλένετε σε θερμοκρασία πάνω από τους 40 βαθμούς τα σκεπάσματα, μαξιλαροθήκες, καπέλα, πετσέτες και τα ρούχα που φορούσε το παιδί τις τελευταίες μέρες για να διώξετε τυχόν αβγά. Επιπλέον, ψεκάζετε τις βούρτσες, τα κοκαλάκια, καιν τα λαστιχάκια με το αντιφθειρικό φάρμακο και μετά τα πλένετε καλά με ζεστό νερό και σαπούνι.
  • 5ο βήμα
    Για καλύτερα αποτελέσματα, τις μέρες που μεσολαβούν μετά την επόμενη εφαρμογή του φαρμάκου, συνήθως μετά από μία εβδομάδα, μετά από κάθε λούσιμο κάνετε απαλό μασάζ στο κεφάλι του παιδιού με ξύδι και περνάτε τα μαλλιά με το χτενάκι.

Η… ανατομία της ψείρας

  • Οι ψείρες του κεφαλιού μεταδίδονται από το ένα παιδί στο άλλο με άμεση επαφή (με τρίχες του κεφαλιού, επαφή με καπέλα ή σκουφιά, χτένες, βούρτσες μαλλιών, κοκαλάκια, σεντόνια, μαξιλάρια κ.λπ.). Η εξάπλωσή τους είναι πολύ γρήγορη γι΄αυτό θα πρέπει με την πρώτη διαμαρτυρία του παιδιού για φαγούρα στο κεφάλι να ψάξουμε πολύ προσεκτικά, κάτω από δυνατό φως, κοντά στις ρίζες των μαλλιών, γύρω από τα αυτιά και στον αυχένα για ψείρες ή κόνιδα (αυγά).
  • Η κόνιδα μοιάζει με πιτυρίδα, έχει υπόλευκο ή γκρίζο χρώμα, είναι κολλημένη στην τρίχα και απομακρύνεται με δυσκολία.
  • Οι ψείρες μπορεί να έχουν μαύρο ή καφέ χρώμα, ανοιχτό ή λίγο πιο σκούρο.

Στο σχολείο…
Όταν παρουσιαστούν κρούσματα φθειρίασης (ψείρας) στο σχολείο, στον παιδικό σταθμό ή στην οικογένεια είναι απαραίτητο να ακολουθήσουν θεραπεία τα παιδιά που έχουν κολλήσει, καθώς και όσοι βρίσκονται σε στενή επαφή μαζί τους (γονείς, δάσκαλοι, αδέρφια ή συμμαθητές). Ειδικά στο σχολείο και τον παιδικό σταθμό το καλύτερο είναι, έπειτα από ενημέρωση του δασκάλου, να καθοριστεί μια συγκεκριμένη μέρα που όλα τα παιδιά θα εφαρμόσουν τη θεραπεία. Έτσι δεν θα υπάρχει το φαινόμενο να «καθαρίζει» ένα παιδί και να κολλάει ξανά μετά από μερικές μέρες από κάποιο άλλο που δεν ακολούθησε θεραπεία.

Categories
6+ Υγεία

Παιδογυναικολόγος:

Πότε πρέπει να γίνει η πρώτη επίσκεψη; Ποια είναι τα πιθανά προβλήματα που μπορεί να προκύψουν; Η σωστή ενημέρωση είναι πάντα η καλύτερη πρόληψη!

Μπορεί να ακούγεται παράδοξο αλλά είναι αλήθεια ότι, κατά την παιδική ηλικία μπορεί να εμφανισθεί σχεδόν κάθε είδους γυναικολογική πάθηση. Αν και μοιάζουν αρκετά με τις παθήσεις των ενηλίκων, η συχνότητα και το είδος των προβλημάτων, αλλά και η διάγνωση και η αντιμετώπιση, διαφέρουν. Γι’ αυτό και η προσέγγιση πρέπει να είναι τελείως διαφορετική και προσαρμοσμένη στην ηλικία της μικρής ασθενούς.

Τα συχνότερα γυναικολογικά προβλήματα στα παιδιά
Κατά την παιδική ηλικία, το συχνότερο γυναικολογικό πρόβλημα αποτελούν οι κολπίτιδες. Έχει υπολογιστεί ότι σχεδόν το 90% των κοριτσιών, πριν την εμφάνιση της «περιόδου», θα εμφανίσουν, έστω και για μια φορά, κάποιο επεισόδιο αιδοιοκολπίτιδας. Οι λόγοι για τους οποίους οι κολπίτιδες είναι ιδιαίτερα συχνές είναι η χρήση της πάνας, με την ενούρηση και την εγκόπριση, που έχει ως αποτέλεσμα τη μεταφορά μικροβίων από τον πρωκτό στον κόλπο. Επίσης, τα γεννητικά όργανα του νεαρού κοριτσιού είναι ανώριμα και συνεπώς πιο ευάλωτα στα μικρόβια. Τέλος, η αμελής υγιεινή στην τουαλέτα του σχολείου και η διερεύνηση των γεννητικών οργάνων με τα χέρια, συμπληρώνουν τους λόγους για τους οποίους η εμφάνιση της αιδοιοκολπίτιδας στα παιδιά είναι τόσο συχνή.

Διάγνωση και θεραπεία
Για τη σωστή διάγνωση και θεραπεία της μικρής ασθενούς απαιτούνται ειδικές τεχνικές, εμπειρία και εξοπλισμός. Η σωστή διερεύνηση περιλαμβάνει απαραίτητα καλλιέργεια κολπικών υγρών, από το βάθος του κόλπου, που θα αποκαλύψει ποιο είναι το υπεύθυνο μικρόβιο. Η σωστή λήψη είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η εστία των μικροβίων βρίσκεται στο βάθος του κόλπου, και όχι εξωτερικά. Η λήψη υγρών από τα έξω γεννητικά όργανα οδηγεί σε λάθος αποτελέσματα και λάθος θεραπεία. Γι αυτό και κρίνεται απαραίτητη σε ειδικός παιδογυναικολόγος, ο οποίος έχει την κατάλληλη εμπειρία να ξεπεράσει με ασφάλεια το εμπόδιο του παρθενικού υμένα και να κάνει την σωστή λήψη υγρού από το βάθος του κόλπου, χωρίς πρόβλημα και κανένα κίνδυνο για την ακεραιότητα του υμένα. Παράλληλα με την εξέταση, θα πρέπει να γίνει και αντιβιόγραμμα, που είναι απαραίτητο καθώς θα δείξει ποιο είναι το κατάλληλο αντιβιοτικό για το συγκεκριμένο μικρόβιο.

Άλλα πιθανά προβλήματα
Άλλα προβλήματα που αφορούν τα παιδιά είναι οι διαταραχές της ήβης με την πρώιμη ήβη, δηλαδή την πρόωρη ανάπτυξη μαστών ή/και τρίχωσης των γεννητικών οργάνων, να αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα. Στις περιπτώσεις αυτές ξεκινά πρόωρα η παράγωγη γυναικείων ορμονών. Κυριότερη συνέπεια είναι το σταμάτημα της ανάπτυξης και το χαμηλό τελικό ύψος του κοριτσιού.
Υπάρχουν ειδικές εξετάσεις για να διαπιστωθούν οι αιτίες του προβλήματος, με συχνότερες την ιδιοσυστασία ή κληρονομικότητα, και σπανιότερα κύστεις ή όγκους των ωοθηκών ή του εγκεφάλου και άλλες. Τέλος, τα τραύματα των έξω γεννητικών οργάνων είναι αρκετά συχνότερα από αυτά των ενηλίκων, καθώς το ποδήλατο, τα όργανα της «παιδικής χαράς», τα έπιπλα του σπιτιού και άλλα κρύβουν αρκετές φορές κινδύνους.
Γενικότερα, στα παιδιά μπορεί να εμφανισθεί σχεδόν κάθε είδους γυναικολογική πάθηση. Την κατάλληλη εμπειρία και εξοικείωση με τα προβλήματα αυτών των ηλικιών έχει ο γυναικολόγος παίδων και εφήβων, καθώς ασχολείται με τη γυναικολογική εξέταση αλλά και τη συμβουλευτική στις ηλικίες αυτές, καθημερινά.
Τα θεμέλια της σωστής αντιμετώπισης είναι η συνέπεια, η αξιοπιστία, οι ειδικές γνώσεις, η εμπειρία, ο σύγχρονος εξοπλισμός και το ευχάριστο περιβάλλον. Απώτερος στόχος πρέπει πάντα να είναι η σωστή ενημέρωση και ο καθησυχασμός των γονέων, και πάνω από όλα, η εξασφάλιση της καλύτερης δυνατής σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας για τα παιδιά.
Τέλος, έχει τεράστια σημασία μια θετική πρώτη επαφή του νεαρού κοριτσιού με το γυναικολόγο, που δεν θα το τραυματίσει ψυχικά, κάνοντας δυσάρεστη τη γυναικολογική εξέταση για το υπόλοιπο της ζωής του.

Πότε πρέπει να γίνει η πρώτη επίσκεψη;
Η πρώτη επίσκεψη στον παιδογυναικολόγο θα πρέπει να γίνει, μόλις παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα καθώς όσο νωρίτερα αντιμετωπιστούν τα πιθανά προβλήματα ενός κοριτσιού, τόσο μεγαλύτερες θα είναι οι πιθανότητες ενός καλού αποτελέσματος. Σε κάθε περίπτωση, αν δεν έχει παρουσιαστεί νωρίτερα κάποιο πρόβλημα, καλό είναι να γίνεται μια επίσκεψη λίγο πριν την εμφάνιση της πρώτης «περιόδου», στην ηλικία των 10- 12 ετών περίπου. Η επίσκεψη αυτή θα έχει τόσο διαγνωστικό όσο και ενημερωτικό χαρακτήρα καθώς θα πρέπει να γίνει μια γενική εξέταση της ανάπτυξης του παιδιού και της ακεραιότητας του αναπαραγωγικού συστήματος.

Πότε να ανησυχήσω;
Τα συχνότερα γυναικολογικά συμπτώματα στην παιδική ηλικία, που χρήζουν εξέτασης, είναι κατά σειρά συχνότητας:
• Πόνος χαμηλά στην κοιλιά
• Αυξημένα υγρά από τον κόλπο
• Ενοχλήσεις στα έξω γεννητικά όργανα (πόνος, φαγούρα, ερυθρότητα)
• Πρόωρη ανάπτυξη, μαστών ή τρίχωσης έξω γεννητικών οργάνων
• Συμπτωματολογία ενδοκοιλιακού όγκου
• Συμπτώματα από τους μαστούς

Γυναικολόγος και σε νεογνά;
Γυναικολογικά προβλήματα μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και από τη νεογνική ηλικία. Για παράδειγμα στην περίπτωση που το νεογνό έχει αμφίβολα έξω γεννητικά όργανα η διάγνωση – αντιμετώπιση πρέπει να είναι άμεσες, καθώς υπάρχουν περιπτώσεις νεογνών που χάνονται από τη ζωή, μέσα στα πρώτα 24ωρα από τη γέννηση. Επίσης, ο ψυχολογικός φόρτος των συγγενών είναι τεράστιος, όταν δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί με ευκολία το φύλο του παιδιού. Τα Γενετικά σύνδρομα με χρωμοσωμικές ανωμαλίες είναι ευτυχώς σπάνια. Απαιτούν όμως την στενή συνεργασία Παιδογυναικολόγου, Παιδιάτρου, και Γενετιστή για μια σωστή αντιμετώπιση.

Categories
ΒΡΕΦΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Υγεία

Υδροκήλη: Όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε

Πώς και γιατί εμφανίζεται και τι θα πρέπει να κάνετε για να την αντιμετωπίσετε; Όλες οι απαντήσεις βρίσκονται μόνο ένα «κλικ» μακριά.

Κάτι το οποίο μπορεί να σας ανησυχήσει αν έχετε αγοράκι, είναι το περίεργο πρήξιμο που ενδεχομένως μπορεί να έχει στην περιοχή των όρχεων, τη γνωστή «υδροκήλη». Και αν αναρωτιέστε… πώς και γιατί εμφανίζεται, σας απαντούμε: Οι όρχεις, κατά την εμβρυική ζωή, βρίσκονται εντός της κοιλιάς του εμβρύου και πριν τη γέννηση κατεβαίνουν στην τελική τους θέση μέσα στο όσχεο -τον σάκο που περιέχει τους όρχεις. Ο δρόμος αυτός, αφού περάσει ο όρχις, φυσιολογικά κλείνει. Αν δεν κλείσει ή αν κατά την κάθοδο των όρχεων παγιδευτεί υγρό εντός του σάκου, τότε οι γονείς βλέπουν το όσχεο να είναι διογκωμένο ή ακόμη και να αυξομειώνεται σε μέγεθος.

Για να ξέρετε: Η υδροκήλη δε προκαλεί κάποιο πρόβλημα και στις περισσότερες περιπτώσεις το υγρό απορροφάται και εξαφανίζεται μέχρι το παιδί να γίνει ενός έτους. Αν η υδροκήλη επιμένει μετά τον πρώτο χρόνο ή είναι αρκετά μεγάλη, είναι απαραίτητη η χειρουργική διόρθωση. Προσοχή: Η υδροκήλη δεν πρέπει να συγχέεται με τη βουβωνοκήλη. Η βουβωνοκήλη εμφανίζεται ως διόγκωση στη βουβωνική περιοχή και οφείλεται στη δίοδο ενός τμήματος εντέρου από τη κοιλιά προς τα έξω. Η  βουβωνοκήλη πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα λόγω του κινδύνου της περίσφιξης (μπορεί δηλαδή το έντερο να παγιδευτεί μέσα στο άνοιγμα και να διπλώσει, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η καλή αιμάτωση και τελικά να νεκρωθεί). Η αντιμετώπιση είναι χειρουργική.

 

Categories
6+ Υγεία

Πλαστικές επεμβάσεις για παιδιά: Γυναικομαστία

Κρατώντας το νυστέρι αντί για το μαγικό ραβδάκι της νεράιδας, ο πλαστικός χειρουργός σήμερα μπορεί να δώσει λύση ακόμα και σε ζητήματα ζωής και θανάτου!

Αλλη μια δυσμορφία, που παρουσιάζει αύξηση εμφάνισης την τελευταία δεκαετία της τάξης του 250% και οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά σε διατροφικούς παράγοντες. Οι διογκωμένοι μαστοί, που υπάρχουν σε μερικά νεογέννητα, οφείλονται συνήθως στις μητρικές ορμόνες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και συνήθως υποχωρούν σε μερικές εβδομάδες. Μικρή διόγκωση των μαστών μπορεί να παρατηρηθεί σε αρκετά αγόρια 11 έως 15 ετών που οφείλεται στην παράλληλη έκκριση οιστρογόνων, δηλαδή ορμονών από τους φυσιολογικά αναπτυσσόμενους όρχεις. Αν δεν εξαφανιστεί τα επόμενα χρόνια, πρέπει να γίνει εργαστηριακός έλεγχος για να ανιχνευθεί τυχόν χρωμοσωμιακή ανωμαλία. Διερεύνηση χρειάζεται επίσης και η γυναικομαστία σε παιδιά μικρότερης ηλικίας. Σε καμία περίπτωση πάντως η ύπαρξη γυναικομαστίας δεν υποδηλώνει σεξουαλική ανωριμότητα ή ιδιαιτερότητα. Εάν δεν βρεθούν αίτια παθολογικά ώστε να γίνει η κατάλληλη θεραπεία, τότε προτείνεται η χειρουργική επέμβαση.

Πώς γίνεται: Είναι επέμβαση ημερήσια που γίνεται με βοηθητική ή ολική αναισθησία, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Στο παρελθόν γινόταν με αφαίρεση του λίπους και του αδένα που περίσσευε με την κλασική τομή της μειωτικής μαστών γύρω από τη θηλή, με προέκταση προς τα πλάγια και κάτω, τεχνική που άφηνε σημάδια από τις χειρουργικές ουλές. Σήμερα προτιμάται η χειρουργική αναρρόφηση του λίπους και αφαίρεση παράλληλα του μαζικού αδένα, επέμβαση που γίνεται με τοπική ή κυρίως με γενική αναισθησία. Είναι μια ασφαλής επέμβαση που δεν αφήνει σημάδια.

Διάρκεια επέμβασης: Στην περίπτωση χειρουργικής αφαίρεσης απαιτείται περίπου μία ώρα, ενώ η επέμβαση με τη μέθοδο της αναρρόφησης είναι πιο σύντομη, δηλαδή διαρκεί περίπου μισή ώρα. Η παραμονή του παιδιού στο νοσοκομείο είναι λίγων ωρών, δηλαδή μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι την ίδια μέρα.

Χρόνος ανάρρωσης: Μετά την επέμβαση γίνεται επίδεση για να προστατευθεί η περιοχή τα πρώτα εικοσιτετράωρα. Η επίδεση αφαιρείται στο ιατρείο μετά από 2-3 μέρες. Ύστερα το παιδί χρειάζεται να φοράει ένα σχετικά σφικτό μπλουζάκι. Τα 2-3 λεπτά ράμματα αφαιρούνται σε μία εβδομάδα, ενώ το οίδημα και οι εκχυμώσεις φεύγουν σε 1 με 3 εβδομάδες. Για να πάρει η περιοχή το τελικό της σχήμα χρειάζεται περίπου 1 μήνας.

Η καλύτερη ηλικία: Από τη στιγμή που έχουν εξακριβωθεί τα αίτια και οι άλλου είδους θεραπείες δεν δίνουν λύση στο πρόβλημα, το παιδί μπορεί να χειρουργηθεί, κατά προτίμηση αφού συμπληρώσει τα 18 του χρόνια. Εξάλλου, αν η γυναικομαστία έχει παρουσιαστεί κατά την προεφηβεία, πρέπει να περιμένουμε 2 έως 3 χρόνια γιατί πιθανό να υποχωρήσει.

Πιθανές επιπλοκές: Με τη μέθοδο της χειρουργικής αφαίρεσης μπορεί να παρουσιαστεί συλλογή αίματος ή φλεγμονή, επιπλοκές που δεν παρατηρούνται με τη μέθοδο της αναρρόφησης.

 

Categories
6+ Υγεία

Πλαστικές επεμβάσεις για παιδιά: Ωτοπλαστική

Κρατώντας το νυστέρι αντί για το μαγικό ραβδάκι της νεράιδας, ο πλαστικός χειρουργός σήμερα μπορεί να δώσει λύση ακόμα και σε ζητήματα ζωής και θανάτου!

Παρόλο που κάποιοι γονείς επιστρατεύουν διάφορες μεθόδους για να καλύψουν το πρόβλημα όπως καπέλα, μακριά μαλλιά ή ακόμα και χρήση επιδέσμων κατά τη διάρκεια της νύχτας, το πρόβλημα δεν λύνεται και μπορεί να επηρεάζει αρνητικά την ψυχολογία του παιδιού. Λύση για τα πεταχτά ή μεγάλα αφτιά, που είναι μια γονιδιακή και πιθανότατα κληρονομική ανωμαλία, μπορεί να δώσει μόνο η πλαστική χειρουργική.

Πώς γίνεται: Η πλαστική επέμβαση για τη διόρθωση των αφτιών που προεξέχουν είναι από τις πιο απλές και ακίνδυνες. Συνήθως στα μικρά παιδιά επιλέγεται η ολική αναισθησία, αλλά, αν το παιδί είναι μεγαλύτερο και έχει καλή συνεργασία, μπορεί η επέμβαση να γίνει και με τοπική αναισθησία σε συνδυασμό με ηρεμιστικό. Η επέμβαση γίνεται στην πίσω πλευρά του αφτιού όπου γίνονται τομές, μετατίθεται ή σμιλεύεται ο χόνδρος, το δέρμα που περισσεύει αφαιρείται και το αφτί μεταφέρεται στη σωστή θέση. Αν τα αφτιά είναι μεγάλα, ο πλαστικός διορθώνει και το μέγεθός τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις μένει μετά τη χειρουργική επέμβαση ελαφριά ουλή στο πίσω μέρος του αφτιού, η οποία υποχωρεί με τον καιρό.

Διάρκεια επέμβασης: Διαρκεί περίπου μισή με μία ώρα και το παιδί μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι την ίδια μέρα ή, σε περίπτωση γενικής αναισθησίας, να νοσηλευτεί για μία βραδιά ώστε να υποχωρήσουν οι επιδράσεις της αναισθησίας.

Χρόνος ανάρρωσης: Στα παιδιά τοποθετούνται απορροφήσιμα ράμματα που δεν απαιτούν αφαίρεση. Μετά την επέμβαση το κεφάλι τυλίγεται με επίδεσμο για να επιτευχθεί καλύτερο σχήμα και γρηγορότερη ίαση. Τα αφτιά μπορεί να πονούν ή το παιδί να τα νιώθει ζεστά για μερικές μέρες, το πρόβλημα αυτό όμως αντιμετωπίζεται με φάρμακα. Τις επόμενες μέρες βγαίνει ο επίδεσμος, αλλά ίσως ο γιατρός σας συστήσει να συνεχίσει να τον φοράει μόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας. Μετά την επέμβαση το παιδί πρέπει για λίγο καιρό να προσέχει να μην ασκεί πίεση στα αφτιά ή να κοιμάται ανάσκελα, να αποφεύγει κάθε κίνηση ή αθλητική δραστηριότητα με την οποία μπορεί να τραυματιστεί και να μη μιλά πολύ στο τηλέφωνο. Συνήθως μπορεί να επιστρέψει στις κανονικές του δραστηριότητες σε περίπου 7 ημέρες.

Η καλύτερη ηλικία: Η πιο ιδανική ηλικία για να κάνει ένα παιδί ωτοπλαστική είναι μόλις συμπληρώσει τα 6 του χρόνια, όταν δηλαδή το πτερύγιο του αφτιού θα έχει πάρει το τελικό του μέγεθος. Είναι προτιμότερο να γίνει η επέμβαση πριν ξεκινήσει το σχολείο ώστε το παιδί να αποφύγει τα διάφορα πειράγματα, που πιθανόν να εισπράξει από τα άλλα παιδιά.

Πιθανές επιπλοκές: Το αποτέλεσμα της επέμβασης είναι μόνιμο. Κάποιες φορές μπορεί η ουλή να κάνει χειλοειδή (δηλαδή δύσμορφη υπερτροφική ουλή) που μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο συντηρητικά, δηλαδή χωρίς επέμβαση.

 

Categories
6+ Υγεία

Γιατί πέφτουν τα μαλλάκια του;

Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την τριχόπτωση του παιδιού μας;

Τα περισσότερα νεογέννητα χάνουν τα μαλλιά τους τις πρώτες μέρες της ζωής τους. Η απώλεια είναι ιδιαίτερα αισθητή στην πίσω περιοχή του κεφαλιού, γιατί στο σημείο αυτό υπάρχει συνεχής τριβή αφού τον περισσότερο χρόνο τα μωράκια είναι ξαπλωμένα ανάσκελα.

Στο χρόνο περίπου το παιδί έχει βγάλει μαλλάκια σε όλο το κεφάλι. Αυτό σημαίνει ότι, εκτός από το φυσιολογικό αριθμό τριχών που χάνονται, δεν πρόκειται να ξαναδείτε κενά στο κεφαλάκι του. Αν και ο αριθμός των τριχών που χάνονται μπορεί να αυξηθεί σε περιόδους άγχους, σοβαρής ασθένειας ή εγχείρησης, ένα παιδί που παρουσιάζει τριχόπτωση και κενά στο τριχωτό της κεφαλής πρέπει να μας προβληματίσει και γι αυτό χρειάζεται να εξεταστεί από τον ειδικό.

 

Ξέρετε ότι…

Κάθε τρίχα περνά μια περίοδο ανάπτυξης κατά την οποία μεγαλώνει, στη συνέχεια μια περίοδο ηρεμίας που διαρκεί 2-3 μήνες και μετά πέφτει. Αυτό σημαίνει ότι θεωρείται φυσιολογικό να χάνονται περίπου 50 έως 75 τρίχες ημερησίως.

Οι αιτίες της αλωπεκίας

Οι κυριότερες αιτίες που προκαλούν απώλεια μαλλιών στα παιδιά είναι:

  • Η δερματοφύτωση του τριχωτού της κεφαλής

Οφείλεται σε μύκητα που μεταδίδεται στον άνθρωπο από το σκύλο ή τη γάτα. Μεταδίδεται όμως και από παιδί σε παιδί όταν αυτά μοιράζονται προσωπικά αντικείμενο όπως χτένες, πετσέτες, μαξιλάρια. Συνήθως οι τρίχες που προσβάλλονται από το μύκητα αποσπώνται εύκολα με αποτέλεσμα να δημιουργούνται στο κεφάλι περιοχές χωρίς μαλλιά με διάμετρο συνήθως 1 έως 5 εκατοστά. Επίσης το δέρμα της κεφαλής μπορεί να είναι ερυθρό με φολίδες ή φυσαλίδες.

Πώς αντιμετωπίζεται: Η θεραπεία γίνεται με αντιμυκητιασικά φάρμακα που χορηγούνται από το στόμα για περίπου 6 εβδομάδες. Επίσης το παιδί πρέπει να λούζεται με ειδικό σαμπουάν. Μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο μόλις ξεκινήσει η θεραπεία.

 

Tip: Αν το παιδί πάσχει από δερματοφύτωση, δεν χρειάζεται να κόψετε τα μαλλιά του κοντά. Κάτι τέτοιο δεν βοηθάει σε τίποτα το τελικό αποτέλεσμα της θεραπείας.

  • Γυροειδής αλωπεκία ή τριχοφάγος

Πρόκειται για μια δερματοπάθεια και θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα. Ο οργανισμός για άγνωστο λόγο επιτίθεται κατά του εαυτού του και πιο συγκεκριμένα στις τρίχες τις οποίες θεωρεί ξένο σώμα. Στη γυροειδή αλλωπεκία δημιουργείται ένα μικρό κενό στο μέγεθος ενός κέρματος στο τριχωτό της κεφαλής. Το παιδί μπορεί να εμφανίσει μία μόνο εστία ή περισσότερες. Γενικά η αλωπεκία μπορεί να εμφανίζει εξάρσεις και υφέσεις. Τα κύρια αίτιά της στα παιδιά είναι ψυχογενή. Περιοχές που δεν έχουν τρίχες μπορεί να εμφανιστούν στο κεφάλι του παιδιού σε περιόδους έντονου στρες, ψυχολογικής πίεσης ή σοκ, π.χ. ένας θάνατος, μια σοβαρή ασθένεια στην οικογένεια, ένα διαζύγιο, το άγχος για το σχολείο. Μόνο στο 2 με 5% των περιπτώσεων μπορεί να σχετίζεται το πρόβλημα με παθολογικά αίτια, όπως ενδοκρινολογικές παθήσεις ή σοβαρή αναιμία.

Πώς αντιμετωπίζεται: Είναι σημαντικό να προσδιοριστεί πρώτα η αιτία της αλωπεκίας ώστε να αντιμετωπιστεί ανάλογα. Σε περιπτώσεις που η αλωπεκία είναι ψυχογενής, το παιδί μπορεί να βοηθηθεί από εξειδικευμένο παιδοψυχολόγο. Γενικά πάντως η θεραπεία της αλωπεκίας γίνεται με κορτιζονούχες αλοιφές ή ενέσεις ή και με αγωγή από το στόμα. Πολύ καλά αποτελέσματα μπορεί να έχει και η μεσοθεραπεία, μία μέθοδος κατά την οποία διοχετεύονται μικρές ποσότητες φαρμακευτικών και φυτικών ουσιών όπως βιταμίνες, μέταλλα, αμινοξέα και ένζυμα με ανώδυνες μικρο-ενέσεις στο χόριο, το μεσαίο στρώμα του δέρματος, με σκοπό τη θεραπεία παθήσεων όπως η ακμή, η ψωρίαση, το έκζεμα και η αλωπεκία. Στην περίπτωση της αλωπεκίας γίνονται ενέσεις τοπικά επί της βλάβης που υποβοηθούν στην ενδυνάμωση του βολβού της τρίχας.

Tip: Η γυροειδής αλωπεκία δεν είναι κολλητική. Μπορεί όμως να επηρεάζεται και από κληρονομικούς παράγοντες.

 

Categories
6+ Υγεία

Πρέπει να βάλει σιδεράκια;

Ανησυχείτε, καθώς βλέπετε τα μόνιμα δόντια του παιδιού σας να ανατέλλουν το ένα στην ανατολή και το άλλο στη δύση; Εμείς ρωτήσαμε τον ειδικό για σας και να τι μας απάντησε.

Γιατί πρέπει να φορέσει σιδεράκια;

Οι περισσότεροι γονείς νομίζουν ότι τα σιδεράκια μπαίνουν μόνο για αισθητικούς λόγους. Κι όμως, τα ίσια δόντια βοηθάνε αποτελεσματικά στη μάσηση, στην ομιλία και στη διατήρηση της υγείας της στοματικής κοιλότητας. Αντιθέτως, τα ορθοδοντικά προβλήματα που δεν έχουν θεραπευθεί, μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα των δοντιών και των ούλων.

 

Σε ποια ηλικία πρέπει να γίνει η πρώτη επίσκεψη στον ορθοδοντικό;

Κατάλληλη ηλικία για την έγκαιρη διάγνωση των περισσοτέρων ορθοδοντικών προβληµάτων είναι η ηλικία των 7 ετών. Αν όμως ο οδοντίατρος εντοπίσει πριν την ηλικία αυτή κάποιο πρόβληµα, θα σας προτρέψει να επισκεφτείτε με το παιδί σας τον ορθοδοντικό ακόμα και αν είναι μικρότερο.

 

Πότε πρέπει να φορέσει σιδεράκια;

Η ορθοδοντική θεραπεία στα περισσότερα παιδιά ξεκινά μεταξύ 9 και 12 ετών. Υπάρχουν ωστόσο περιπτώσεις που μπορεί να ξεκινήσει ακόμα νωρίτερα, ιδιαίτερα όταν το πρόβληµα δε βρίσκεται στα δόντια, αλλά στη γνάθο. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται προορθοδοντική θεραπεία η οποία πρέπει να ξεκινήσει όταν το παιδί είναι μικρό, όσο ακόμα μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την αύξηση και ανάπτυξη του προσώπου.

 

Τι είναι η προορθοδοντική θεραπεία;

Σε περιπτώσεις που υπάρχουν σκελετικές ορθοδοντικές ανωµαλίες, π.χ. στενός ουρανίσκος ή προβλήματα στη  γνάθο, πριν τοποθετηθούν τα σιδεράκια, χρειάζεται να προηγηθεί προορθοδοντική θεραπεία. Αυτή μπορεί να γίνει µε την εφαρµογή κινητών ή ακίνητων ορθοδοντικών µηχανηµάτων.

  • Ο ακίνητος μηχανισμός τοποθετείται από τον ορθοδοντικό και μένει μόνιμα στο στόμα του παιδιού.
  • Ο κινητός μηχανισμός-το γνωστό μασελάκι- φοριέται από το παιδί στον ύπνο και κάποιες ώρες μέσα στην ημέρα που συνολικά θα πρέπει να συμπληρώνουν τουλάχιστον τις 14.
  • Η προορθοδοντική θεραπεία μπορεί να διαρκέσει από μερικούς μήνες μέχρι και ένα ή ενάμισι χρόνο, πράγμα που εξαρτάται και από τη συνεργασία του παιδιού.

 

Τελικά πόσο διαρκεί η ορθοδοντική θεραπεία;

Εξαρτάται τόσο από το πρόβλημα, όσο και από τη συνεργασία του παιδιού. Συνήθως πάντως, η  θεραπεία µε σιδεράκια διαρκεί 1,5-2,5 χρόνια.

 

Πονάνε τα σιδεράκια;

Όχι! Ακόμα και αν προκύψουν διάφοροι ερεθισμοί, ο γιατρός δίνει στο παιδί ένα ειδικό κερί που δουλεύεται σαν πλαστελίνη και το βάζει στα σημεία εκείνα που προκαλούν ερεθισμούς.

 

Και μετά τι;

Όταν βγουν τα σιδεράκια, ακολουθεί το στάδιο της συντήρησης, που διαρκεί περίπου ένα χρόνο. Ειδικές επιστρώσεις στην εσωτερική επιφάνεια των δοντιών και ειδικό μασελάκι για τον ύπνο συγκρατούν τα δόντια στη τελική τους θέση, ώστε να μη χαθεί η σύγκλιση μέχρι να σταθεροποιηθούν καλά.

 

Το παιδί σας έχει περισσότερες πιθανότητες να χρειαστεί  σιδεράκια, αν…

…πιπιλά διαρκώς το δάχτυλό του (η πιπίλα συνήθως δεν κάνει τόσο κακό).

…αναπνέει με το στόμα κι όχι με τη μύτη.

…έχει κληρονομήσει από τους γονείς μικρές γνάθους με μεγάλα δόντια ή αντίστροφα.

…χάσει πρόωρα τα νεογιλά δόντια.

 

Πώς να το βοηθήσετε:

  • Δώστε του να φάει τροφές μαλακές όπως σούπες, ζυμαρικά, μπιφτέκια.
  • Απαγορεύονται οι τσίχλες.
  • Αν διαμαρτύρεται ότι πονάει, δώστε του παυσίπονο. Συνήθως ο πόνος υποχωρεί μετά από δυο-τρεις μέρες. Αν όμως επιμένει, καλό είναι να ενημερώσετε τον ορθοδοντικό.
  • Προτρέπετε το παιδί να πλένει τα δόντια του μετά από κάθε γεύμα, ιδιαίτερα αν φορά ακίνητο ορθοδοντικό μηχανισμό.
  • Η ειδική οδοντόβουρτσα για σιδεράκια και το στοματικό διάλυμα, μπορεί να εξασφαλίσουν καλύτερη υγιεινή των δοντιών.

 

Προσοχή!

Μην καθυστερήσετε την επίσκεψη στον ορθοδοντικό περιμένοντας το παιδί να βγάλει όλα τα μόνιμα δόντια. Αυτή η καθυστέρηση μπορεί να χειροτερεύσει τα προβλήματα που με την πρώιμη παρέμβαση μπορούν να διορθωθούν πιο εύκολα.

Για να ξέρετε…

Σε κάποιες περιπτώσεις μετά από εξέταση στα νεογιλά δόντια ο ορθοδοντικός μπορεί να προτείνει θεραπεία πριν το παιδί γίνει επτά ετών. Οι θεραπείες γίνονται συνήθως με ειδικά μασελάκια που φοράει το παιδί στον ύπνο.