Έσω έτοιμοι!

Στις γραμμές που ακολουθούν έχουμε συγκεντρώσει τα βασικότερα και πιο συνηθισμένα «απρόοπτα» που μπορεί να παρουσιαστούν όσο το μικρό μας βρίσκεται μέσα στο νερό, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε προκειμένου να μη μας χαλάσουν τη διάθεση αλλά ούτε και τις διακοπές!

Τα παιδιά λατρεύουν να πλατσουρίζουν ανέμελα στο νεράκι και να παίζουν με τα κυματάκια που σκάνε στην αμμουδιά… Επειδή, όμως, όσο κι αν τα προσέχουμε, μερικές φορές μπορεί να συμβεί κάποια αναποδιά, καλό θα ήταν να είμαστε προετοιμασμένοι για παν ενδεχόμενο και να ξέρουμε πως θα πρέπει να αντιδράσουμε αν παραδείγματος χάριν το μικρό μας…

  • …πάθει κράμπα: Το παροτρύνουμε να στηριχτεί στο άλλο ποδαράκι του και να προσπαθήσει να τραβήξει τα δάχτυλα του ποδιού που έπαθε την κράμπα. Αν δεν μπορεί, του λέμε να στηριχτεί πάνω μας και πιέζουμε εμείς τα δαχτυλάκια του προς πάνω. (η μύτη της πατούσας να δείχνει προς το σώμα του).
  • …το τσιμπήσει τσούχτρα: Βγάζουμε το παιδί από το νερό και απομακρύνουμε τα πλοκάμια της τσούχτρας τρίβοντας το σημείο του τσιμπήματος με ένα βαμβακερό πανάκι ή με λίγη άμμο (όχι πάντως με γυμνά χέρια μιας και τα πλοκάμια μπορεί να κολλήσουν επάνω μας). Στη συνέχεια,  ξεβγάζουμε με θαλασσινό νερό και ξεπλένουμε με αμμωνία. Τέλος, εφαρμόζουμε μια κορτιζονούχα αλοιφή ή επιστρατεύουμε ένα στικ ή μια αλοιφή για τσιμπήματα η οποία θα πρέπει πάντοτε να υπάρχει μέσα στην τσάντα της παραλίας! Εάν στο φαρμακείο μας υπάρχει παυσιπονο ,δίνουμε στο παιδί τη δόση που αντιστοιχεί στα κιλά του. Όλα τα παραπάνω ισχύουν αν γνωρίζουμε πως το μικρό μας δεν είναι αλλεργικό στο τσίμπημα της τσούχτρας. Στην αντίθετη περίπτωση δίνουμε αντισταμινικό σιρόπι και επισκεπτόμαστε το κοντινότερο νοσοκομείο ή το Κέντρο Υγείας της περιοχής.
  • …πατήσει αχινό: Αρχικά καθησυχάζουμε το παιδί και το βάζουμε να ξαπλώσει στην πετσέτα. Μετά, βάζουμε στην πατουσίτσα του λίγο λάδι ή βαζελίνη ή αντηλιακό λάδι, που ίσως έχουμε πιο εύκολο, για να βγουν προς τα έξω τα αγκάθια. Στη συνέχεια τα αφαιρούμε με ένα τσιμπιδάκι φρυδιών (δεν πιάνει καθόλου χώρο, οπότε φροντίζουμε να το έχουμε κι αυτό μέσα στην τσάντα μας για παν ενδεχόμενο) προσέχοντας να μη πληγώσουμε περισσότερο  το δέρμα του παιδιού.
  • …παραπονεθεί πως βούλωσε το αφτί του: Λέμε στο μικρό μας να γύρει το κεφαλάκι του προς τη μεριά του αφτιού που έχει το νεράκι. Με ένα καθαρό πανάκι ή με την πετσέτα μας (την οποία τινάζουμε από την άμμο) σκουπίζουμε το αφτί του και φροντίζουμε να μην κάνει άλλες βουτιές ενώ προσέχουμε να μην μπει και άλλο νερό την ώρα που το κάνουμε μπάνιο στο σπίτι. Αν το πρόβλημα συνεχίζει να υπάρχει, μιλάμε με τον παιδίατρο προκειμένου να προλάβουμε ή να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο μιας πιθανής ωτίτιδας.
  • …πιεί θαλασσινό νερό: Αν ακούσουμε το μικρό μας να βήχει σαν να πνίγεται, μπορεί να σημαίνει πως έχει πιεί νεράκι. Πηγαίνουμε κοντά του και το βοηθάμε να βρει (ή να μην χάσει αν έχει κύμα) την ισορροπία του. Το ηρεμούμε και το παροτρύνουμε να σκύψει μπροστά, να βήξει και να πάρει βαθιές ανάσες χτυπώντας το ελαφρά στην πλατούλα.

Leave a Reply