Οργανώνουμε το δωμάτιο του μικρού μαθητή

Το δωμάτιό ενός μικρού μαθητή θα πρέπει να είναι χαρούμενο, ζεστό, λειτουργικό και… παιχνιδιάρικο, χωρίς όμως να θυμίζει «παιδική χαρά»!

 

Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν, οι εναλλακτικές για τη διακόσμηση του δωματίου τους ολοένα και πληθαίνουν! Μπορεί σε αυτήν τη φάση της ζωής τους να είναι σε θέση να προσέξουν περισσότερο τον εαυτό τους, παρ’ όλα αυτά, όμως, υπάρχουν κάποια πραγματάκια ακόμα στα οποία θα πρέπει κι εμείς να επιστήσουμε την προσοχή μας…

Διαμορφώνοντας τον χώρο
Σε αυτήν τη φάση πολλοί επιλέγουμε να ανακαινίσουμε πλήρως τον χώρο του παιδιού, προσφέροντάς του ένα πλήρες σετ δωματίου αποτελούμενο από κρεβάτι, κομοδίνο, βιβλιοθήκη και γραφείο. Επειδή, όπως είπαμε, όμως, μπορεί να μην έχουμε αυτή τη δυνατότητα, έχοντας επιλέξει έπιπλα σε ουδέτερα χρώματα τα προηγούμενα χρόνια, μπορούμε απλά να «επέμβουμε» στο χώρο, κάνοντας κάποιες μικρές, διορθωτικές παρεμβάσεις… Π.χ. αλλάζοντας λίγο τη διακόσμηση (από μπεμπέ σε παιδική), προσθέτοντας περισσότερα ράφια στην ήδη υπάρχουσα βιβλιοθήκη, αλλάζοντας το χρώμα των τοίχων (από έντονο σε πιο παλ αποχρώσεις, που θα βοηθούν τον μικρό μαθητή να συγκεντρωθεί στο διάβασμά του) και φυσικά, χαρίζοντάς στο μικρό μας ένα άνετο γραφείο με όλα τα κομφόρ!

Βάζουμε στη λίστα μας…

  • Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά ξετρελαίνονται για τα πιο… «παιχνιδιάρικα» κρεβάτια- ξέρετε, αυτά που είναι σαν δεντρόσπιτα, τις κουκέτες και γενικά τα υπερυψωμένα κρεβάτια που δημιουργούν την αίσθηση ενός μικρού, απομονωμένου καταφύγιου. Αν υποκύψουμε, λοιπόν, στον πειρασμό κι αποφασίσουμε να τους χαρίσουμε ένα τέτοιο, φροντίζουμε να έχει οπωσδήποτε προστατευτικά.
  • Το μικρό τραπεζάκι με τα καρεκλάκια δίνουν σιγά-σιγά τη θέση τους σε ένα μεγαλοπρεπές γραφείο. Εκεί, το παιδί θα μπορεί να μελετάει με άνεση τα μαθήματά του και να κάνει τις εργασίες του. Αν αποφασίσουμε να ενισχύσουμε το κομμάτι της οργάνωσης χρησιμοποιώντας κάποια extra ράφια, σιγουρευόμαστε για τη σωστή και ασφαλή τοποθέτησή τους στον τοίχο.
  • Μια καλή καρέκλα με ανατομική πλάτη θα πρέπει να είναι η αμέσως επόμενη αγορά μας, ούτως ώστε να αποφύγουμε τυχόν πόνους στη μέση και τον αυχένα λόγω κακής στάσης του σώματος.
  • Τέλος, αν στο δωμάτιο υπάρχει βιβλιοθήκη, φροντίζουμε να τοποθετήσουμε τα πιο βαριά αντικείμενα και βιβλία στα τελευταία ράφια και τα πιο ελαφριά στα πιο ψηλά. Επίσης, δεν παραλείπουμε να τη στερεώσουμε πολύ καλά στον τοίχο.

Επιλέγουμε το χρώμα
Σύμφωνα με διάφορες έρευνες που διεξήχθησαν κατά καιρούς, χρώματα, όπως το κόκκινο ή το έντονο πορτοκαλί, αυξάνουν τους παλμούς, διεγείρουν τον εγκέφαλο και… ξεσηκώνουν τα πνεύματα. Αντίθετα, το ανοιχτό μπλε, το πράσινο και γενικότερα οι παστέλ χρωματισμοί συμβάλλουν στη χαλάρωση και την ηρεμία των παιδιών. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο συγκαταλέγονται ανάμεσα στις ιδανικές επιλογές για το δωμάτιο ενός μικρού μαθητή, μιας και δεν αποσπούν την προσοχή του, αλλά τον βοηθούν να συγκεντρωθεί. Και σε αυτή την περίπτωση φυσικά, η γνώμη του παιδιού παίζει σημαντικό ρόλο. Δεν παραλείπουμε, λοιπόν, να το ρωτήσουμε προτού προχωρήσουμε σε τυχόν αλλαγές.

Αυτό το «κάτι» παραπάνω…
Τα ηλεκτρονικά μέσα αρχίζουν να μπαίνουν για τα καλά στη ζωή του παιδιού. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν βάζουμε ηλεκτρονικό υπολογιστή ή τηλεόραση στο δωμάτιό του! Ένα cd player για να ακούει τους αγαπημένους του καλλιτέχνες είναι υπέρ αρκετό σε αυτήν τη φάση. Ο μαυροπίνακας παραμένει (μιας και μπορεί να μας βοηθήσει στη μελέτη). Στον τοίχο όμως –και συγκεκριμένα πάνω από το γραφείο του παιδιού– μπορούμε αν θέλουμε να προσθέσουμε ένα σχολικό ημερολόγιο, στο οποίο θα αναγράφονται όλα τα μαθήματα και οι δραστηριότητες της κάθε εβδομάδας. Έτσι, θα μπορεί να ανατρέχει εκεί όταν δεν είναι σίγουρο για κάτι και να οργανώνει καλύτερα όχι μόνο το διάβασμα αλλά και τον χρόνο του.

 

ΙΔΕΑ!
Εκνευρισμός, πονοκέφαλοι και προβλήματα όρασης δυσκολεύουν τη μελέτη των παιδιών όταν αυτή γίνεται υπό… «αντίξοες συνθήκες» – τουτέστιν, χωρίς τον κατάλληλο φωτισμό. Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους, ο φωτισμός του παιδικού δωματίου είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας. Λέμε όχι, λοιπόν, στον υπερβολικό φωτισμό και τους εκθαμβωτικούς λαμπτήρες. Προτιμούμε πολλές και διαφορετικές πηγές φωτισμού είτε για χρηστικούς, είτε για διακοσμητικούς λόγους. Επιλέγουμε φωτιστικά γενικού φωτισμού (από το ταβάνι), τα οποία μπορούμε να συνδυάσουμε με το φωτιστικό του γραφείου –που θα πρέπει να έρχεται από πίσω (ή έστω από τα πλάγια) και να μην «χτυπάει» το παιδί κατευθείαν στα μάτια– αλλά και με κρυφό φωτισμό. Μια καλή ιδέα, πάντως, θα ήταν να «εκμεταλλευτούμε» στο έπακρο και τον «φυσικό» φωτισμό, τοποθετώντας το γραφείο κοντά στο παράθυρο ή τη μπαλκονόπορτα.

Leave a Reply