Ουρολοίμωξη: ύπουλη και σιωπηλή

Το πρόβλημα με την ουρολοίμωξη είναι ότι ιδιαίτερα στα μωρά μπορεί να μην γίνει γρήγορα αντιληπτή. Οι συμβουλές πρόληψης πάντως, μπορεί να περιορίσουν τις πιθανότητες εκδήλωσής της.

Πιθανόν να μην το φαντάζεστε αλλά ακόμα και μια ξαφνική ανορεξία του μωρού μπορεί να είναι σημάδι ουρολοίμωξης. Είναι, όντως, λοιπόν αλήθεια ότι πολύ συχνά η ουρολοίμωξη δε γίνεται αντιληπτή από τους γονείς γιατί το παιδί, ιδιαίτερα όταν είναι μικρής ηλικίας, δεν μπορεί πάντα ν’ εκφράσει λεκτικά τα συμπτώματα, όπως το τσούξιμο κατά την ούρηση ή τον πόνο στην κοιλιά. Συμπτώματα πάντως που μπορεί να μας βάλουν σε υποψίες είναι ο πυρετός, η στασιμότητα βάρους, η δυσχέρεια κατά την ούρηση ή η συχνουρία αλλά και το αίμα κατά το σκούπισμα. Η αντιμετώπιση επιβάλλεται να είναι άμεση, γι’ αυτό θα πρέπει να ενημερώσετε αμέσως τον παιδίατρο για τα ύποπτα συμπτώματα. Εκείνος με εξέταση ούρων μπορεί να διαγνώσει, αν υπάρχει ουρολοίμωξη, για την καταπολέμηση της οποίας χορηγείται αντιβίωση. Θα πρέπει όμως μετά την γενική ούρων που επιβεβαιώνει ότι υπάρχει ουρολοίμωξη, να περιμένετε να βγει και η καλλιέργεια ούρων ώστε ανάλογα με το μικρόβιο που θα ανιχνευθεί να δοθεί το κατάλληλο αντιβιοτικό.

Που… συχνάζει;
Αν και ουρολοίμωξη μπορεί να πάθουν και τα βρέφη, είναι πιο συνηθισμένη στα παιδιά τριών έως πέντε ετών και ιδιαίτερα στα κορίτσια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σ’ αυτή τη φάση το παιδί συνήθως βγάζει την πάνα και εκπαιδεύεται στη χρήση του γιογιό ή της τουαλέτας, μια διαδικασία που όταν δεν γίνεται σωστά μπορεί να παρέχει ευκαιρίες μολύνσεων. Γι’ αυτό τα μέτρα πρόληψης είναι απαραίτητα. Πιο συγκεκριμένα…

Όσο το παιδί φορά πάνα:
• Αποφεύγετε τον καθαρισμό της περιγεννητικής περιοχής με μωρομάντιλα, προτιμώντας σε κάθε περίπτωση το πλύσιμο με τρεχούμενο νερό. Τα μωρομάντιλα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο όταν δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική π.χ. σε μια έξοδο.
• Αλλάζετε συχνά πάνα. Ακόμα κι αν το μωρό δεν γκρινιάζει όταν είναι βρεγμένο, αποφεύγετε να το αφήνετε πολύ ώρα με λερωμένη πάνα καθώς είναι πιθανό να αναπτυχθούν μικρόβια.
• Αλλάζετε την πάνα μόλις το παιδί κάνει κακά. Στα κακά του κατοικοεδρεύει το 92% τουλάχιστον των μικροβίων που δημιουργούν ουρολοιμώξεις.
• Αν έχετε διαπιστώσει ότι η πάνα είναι «φορτωμένη» κατά τη διάρκεια της νύχτας φροντίστε να την αλλάζετε. Αυτό μπορεί να γίνεται π.χ. σε συνδυασμό με το νυχτερινό γεύμα του μωρού.
• Φροντίστε να πλένετε τα χέρια σας κάθε φορά που πρόκειται να αλλάξετε στο παιδί πάνα. Προτρέψτε να κάνει το ίδιο οποιοσδήποτε ασχολείται με τη φροντίδα του παιδιού.

Κατά την περίοδο εκπαίδευσης στην τουαλέτα:
• Στην αρχή πρέπει να σκουπίζετε εσείς το παιδί ή να το επιβλέπετε εφόσον το εκπαιδεύσετε να το κάνει μόνο του.
• Αν είναι κορίτσι, φροντίστε να το σκουπίζετε με φορά από εμπρός προς τα πίσω και να το εκπαιδεύσετε στην ίδια διαδικασία.
• Μετά την αφόδευση θα πρέπει απαραίτητα να πλένετε το παιδί με νερό.
• Πριν το σκουπίσετε θα πρέπει να έχετε πλύνει τα χέρια σας ή αν είστε έξω να χρησιμοποιήσετε αντισηπτικό υγρό ή αντισηπτικά μαντηλάκια.
• Φροντίστε επίσης να διδάξετε και το παιδί να πλένει τα χέρια του πριν και μετά τη χρήση τουαλέτας, καθιερώνοντας έτσι μια σωστή συνήθεια.

Χρειάζεται ψάξιμο;
Γενικά από τις ουρολοιμώξεις οι επικίνδυνες είναι εκείνες που συνδυάζονται με υψηλό πυρετό. Ο πυρετός δηλώνει συμμετοχή των κυττάρων του νεφρού στην ουρολοίμωξη και τότε η ουρολοίμωξη γίνεται επικίνδυνη για την νεφρική λειτουργία. Πολύ πιο σπάνια, οι ουρολοιμώξεις που φθάνουν στους νεφρούς μπορεί να μην συνοδεύονται από πυρετό. Οι ειδικοί πάντως σήμερα συνιστούν πρόσθετες εξετάσεις μετά την πρώτη ουρολοίμωξη του παιδιού για έλεγχο του ουροποιητικού του συστήματος. Και φυσικά ο έλεγχος είναι απαραίτητος όταν υπάρχουν υποτροπές δηλαδή συχνές ουρολοιμώξεις. Κι αυτό γιατί κάποιες φορές ανατομικό πρόβλημα του ουροποιητικού συστήματος μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την παλινδρόμηση των ούρων πράγμα που με τη σειρά του οδηγεί σε συχνές ουρολοιμώξεις ενώ μπορεί να βλάψει και την υγεία των νεφρών. Τέτοιου είδους προβλήματα μπορεί να διαγνωστούν από τη βρεφική ακόμα ηλικία. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να χορηγείται προφυλακτικά όσο το παιδί είναι μικρό μικρή δόση αντιβίωσης για μακρύ διάστημα με την προοπτική το πρόβλημα να διορθωθεί αργότερα με χειρουργική επέμβαση η οποία όταν γίνεται από έμπειρα χέρια μπορεί να έχει ποσοστό επιτυχίας της τάξεως του 99%.

Η συλλογή ούρων
Η συλλογή ούρων από ένα βρέφος δεν είναι πάντα εύκολη. Κανονικά πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένη νοσηλεύτρια, πράγμα το οποίο μειώνει κατά πολύ τις πιθανότητες λάθους κατά την συλλογή και κατ’ επέκταση την ψευδή θετικοποίηση φυσιολογικών καλλιεργειών. Παρόλο που για τα μωρά υπάρχουν ειδικά αυτοκόλλητοι συλλέκτες που εφάπτονται στην περιγεννητική περιοχή, μπορεί να χρειαστεί να περιμένετε αρκετή ώρα μέχρι το μικρούλι σας να τα «κάνει». Για να το διευκολύνετε φροντίστε να του δώσετε αρκετά υγρά, κατά προτίμηση νερό ή χαμομήλι. Η πορτοκαλάδα καλό είναι να αποφεύγεται στα παιδιά με υποψία ουρολοίμωξης γιατί μπορεί να εντείνει τα συμπτώματα. Επίσης, είναι σημαντικό να έχει προηγηθεί καλό πλύσιμο της περιγεννητικής περιοχής πριν τη συλλογή ούρων.

Leave a Reply