Μωρά που αργούν στο ραντεβού τους…

Η ημερομηνία για τον τοκετό πλησιάζει και… περνά χωρίς να συμβεί τίποτε! Παρότι μπορεί να απογοητευτούμε, είναι πολύ συνηθισμένο να καθυστερήσει μερικές μέρες το ραντεβού με το μωρό μας.

Από τη μέρα που ανακαλύπτουμε την εγκυμοσύνη, η ημερομηνία που περιμένουμε να γεννηθεί το μωρό μας γίνεται σημείο αναφοράς. Κι όμως σύμφωνα με τις στατιστικές το 95% των μωρών δεν γεννιούνται την αναμενόμενη μέρα, αντίθετα κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση στον κόσμο λίγο νωρίτερα ή λίγο αργότερα! Παρότι όμως αυτή η παράταση θεωρείται φυσιολογική, εξίσου φυσιολογικό είναι να αγχωνόμαστε και να ανησυχούμε για την υγεία του μωρού μας. Ευτυχώς οι ειδικοί είναι πλέον εξοπλισμένοι με τα πιο εξελιγμένα μέσα και μπορούν να γνωρίζουν με ασφάλεια την κατάσταση του εμβρύου μέσα στη μήτρα ώστε να επέμβουν άμεσα αν χρειαστεί.

 

Εγκυμοσύνη… μακράς διαρκείας

Σχεδόν με την ίδια συχνότητα που εμφανίζονται οι πρόωροι τοκετοί, συμβαίνουν και οι παρατασιακές εγκυμοσύνες. Παρατασιακή χαρακτηρίζεται η εγκυμοσύνη που ξεπερνά τις 41 εβδομάδες κύησης. Σήμερα χάρη στην τεχνολογία των υπερήχων μπορούμε να ξέρουμε με ακρίβεια την ηλικία της κύησης από τις πρώτες 8-12 εβδομάδες κι έτσι να είμαστε σίγουρες αν έχουμε παρατασιακή εγκυμοσύνη ή απλά μια αργοπορημένη σύλληψη. Ως μέσος όρος μιας φυσιολογικής εγκυμοσύνης θεωρείται πως είναι οι 40 εβδομάδες και μια μέρα, για τις γυναίκες που έχουν κύκλο 28 ημερών. Αν ο κύκλος μας όμως δεν είναι σταθερός μπορεί να έχουμε συλλάβει αργότερα απ ότι νομίζουμε, οπότε η πιθανή μέρα τοκετού δεν είναι η αναμενόμενη όπως προκύπτει από τον επιστημονικό καθορισμό της, αλλά μερικές μέρες αργότερα.

 

Πότε προχωράμε σε πρόκληση τοκετού

Οι περισσότεροι γυναικολόγοι συνιστούν στις έγκυες να μπαίνουν σε διαδικασία πρόκλησης τοκετού όταν συμπληρωθεί η 41η εβδομάδα της εγκυμοσύνης ή όταν οι εξετάσεις δείξουν μια μικρή δυσφορία του εμβρύου. Ο συνδυασμός των εξελιγμένων εξετάσεων με την πρόκληση τοκετού όποτε χρειαστεί, προλαβαίνει τυχόν προβλήματα των παρατασιακών μωρών. Μοναδική πιθανή “παρενέργεια” του προκαλούμενου τοκετού, είναι πως ίσως ο γυναικολόγος χρειαστεί να καταφύγει στη λύση της καισαρικής τομής. Κάτι τέτοιο συμβαίνει στην περίπτωση που οι τεχνητές ωδίνες δεν προκαλέσουν συσπάσεις στη μήτρα ή δεν είναι αρκετά δυνατές για να διασταλεί ο τράχηλος μέσα στις επόμενες 10 – 12 ώρες. Η καισαρική όμως μπορεί να είναι απαραίτητη για μια σειρά αιτίων και πολλοί προκαλούμενοι τοκετοί να εξελιχθούν καθ όλα φυσιολογικά.

 

Οι εξετάσεις που πρέπει να κάνετε

Αν η αναμενόμενη μέρα τοκετού έχει περάσει εδώ και μια εβδομάδα, ο γυναικολόγος μας θα ελέγξει αν το μωρό είναι καλά. Συνήθως μετά την 37η εβδομάδα γίνεται, έτσι κι αλλιώς, ένα καρδιοτοκογράφημα (NST – Non Stress Test) που μετράει τους παλμούς της καρδιάς, την κινητικότητα, την οξυγόνωση του εμβρύου και την ύπαρξη συσπάσεων της μήτρας. Εάν το NST είναι παθολογικό σημαίνει ότι θα πρέπει να πυκνώσουν οι επισκέψεις στο γυναικολόγο για πιο στενή παρακολούθηση ή να προκληθεί τοκετός. Αν τα αποτελέσματα είναι φυσιολογικά, τα στοιχεία αυτά συγκρίνονται και λειτουργούν ως δείκτης της υγείας του μωρού στη μήτρα.
Μια άλλη μέθοδος που χρησιμοποιείται όταν η κύηση διαρκεί περισσότερο από το αναμενόμενο είναι η εξέταση του βιοφυσικού προφίλ του εμβρύου. Με υπερηχογράφημα ελέγχονται κάποια στοιχεία για το μωρό: η αναπνοή, ο μυϊκός τόνος, οι κινήσεις του και η ποσότητα του αμνιακού υγρού. Αν υπάρχει αρκετό υγρό σημαίνει πως ο πλακούντας λειτουργεί επαρκώς. Από αυτές τις μετρήσεις βγαίνει ένας αριθμός που φανερώνει την κατάσταση υγείας του μωρού.

 

Γιατί γίνονται οι εξετάσεις αυτές;

Όλες αυτές οι εξετάσεις γίνονται γιατί από τη στιγμή που έχουμε παράταση της εγκυμοσύνης, υπάρχει ο φόβος να υπολειτουργήσει ο πλακούντας και να μπει σε κίνδυνο το μωρό. Αν τα αποτελέσματα είναι καλά, τα τεστ μπορεί να επαναληφθούν σε λίγες μέρες και να μην υπάρξει λόγος για πρόκληση του τοκετού. Στις τελευταίες επισκέψεις, επίσης, ο γιατρός εκτός από το μωρό θα ελέγχει κάθε φορά και τον τράχηλο μήπως έχει αρχίσει η εξάλειψη και η διαστολή του. Ο γιατρός πιθανώς να προτείνει πρόκληση τοκετού από τη στιγμή που ξεπεράσουμε τις δυο εβδομάδες αναμονής, ώστε να μην στρεσαριστεί το μωρό. Αυτό συμβαίνει όταν το μωρό δεν παίρνει αρκετό οξυγόνο, μειώνονται οι παλμοί της καρδιάς του και δεν είναι ικανό να αντεπεξέλθει στον τοκετό.

 

Μέθοδοι πρόκλησης τοκετού

Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για να προκληθεί τοκετός…

  • Σπάζοντας τα νερά. Ο σάκος με το αμνιακό υγρό σκίζεται με ένα εργαλείο, που μοιάζει σαν μακριά βελόνα. Παρότι σαν αίσθηση είναι δυσάρεστη, δεν πονάει και επιταχύνονται οι ωδίνες.
  • Ζελέ προσταγλανδίνης. Ένα υπόθετο τοποθετείται βαθιά στον κόλπο και βοηθά το μαλάκωμα και τη διαστολή του τραχήλου. Φυσικά, για να γίνει η τοποθέτηση όμως θα πρέπει ο γυναικολόγος να έχει κρίνει πως υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις. Από τη στιγμή που ο γιατρός θα τοποθετήσει το υπόθετο, είναι πιθανό ο τοκετός να ξεκινήσει μέσα σε ένα 24ωρο.
  • Ορός ωκυτοκίνης. Από τη στιγμή που θα σπάσουν τα νερά, οι πόνοι ξεκινούν μέσα στις επόμενες 24 ώρες. Για να επιταχυνθεί η διαδικασία συνήθως χρησιμοποιείται ορός με ωκυτοκίνη, μια ορμόνη που προκαλεί συσπάσεις της μήτρας.

 

Leave a Reply