Το ημερολόγιο ενός τοκετού

Τι θα συμβεί όταν ανοίξει η μεγάλη πόρτα του μαιευτηρίου για να μας υποδεχτεί λίγο πριν φέρουμε στο κόσμο το μωράκι μας; Τι θα προηγηθεί του τοκετού και πως θα περάσουν οι πρώτες ώρες μέσα στο μαιευτήριο;

Τι θα συμβεί όταν ανοίξει η μεγάλη πόρτα του μαιευτηρίου για να μας υποδεχτεί λίγο πριν φέρουμε στο κόσμο το μωράκι μας; Τι θα προηγηθεί του τοκετού και πως θα περάσουν οι πρώτες ώρες μέσα στο μαιευτήριο;

 

  • Η προετοιμασία για τη μεγάλη στιγμή
    Η βαλίτσα για το μαιευτήριο ήταν έτοιμη μερικές εβδομάδες πριν την αναμενόμενη ημερομηνία τοκετού. Μάλιστα, είχα σημειώσει σε μια λίστα όλα τα απαραίτητα της τελευταίας στιγμής που θα χρειαζόμουνα για το μαιευτήριο. Κι όμως, εκείνο το βράδυ που έφτασα με ήπιους πόνους για να γεννήσω, αισθανόμουν απίστευτα απροετοίμαστη και αγχωμένη. Ιδιαίτερα όταν άνοιξε η μεγάλη πόρτα της “παραλαβής επιτόκων” και αποσύρθηκα πίσω της μαζί με μια μαία για να με προετοιμάσει για το μεγάλο ραντεβού. Τελικά βέβαια, χάρη στην ευαισθησία και τις γνώσεις της αισθάνθηκα καλύτερα και χαλάρωσα αρκετά.
  • Η άφιξη στο μαιευτήριο
    Οι εικόνες εκείνης της βραδιάς είναι τόσο έντονα αποτυπωμένες στο μυαλό μου που μπορώ να τις ξαναζήσω σαν να βλέπω μια παλιά και αγαπημένη ταινία. Μια από τις πιο έντονες στιγμές στη μνήμη μου ήταν όταν άνοιξε μια αυτόματη διπλή πόρτα και μια μαία με παρέλαβε για να με “προετοιμάσει”. Απ ότι έμαθα αργότερα λίγο πολύ η διαδικασία πριν από τον τοκετό είναι κοινή στα περισσότερα μαιευτήρια, δημόσια ή ιδιωτικά. Μπαίνοντας στο μαιευτήριο κατευθυνόμαστε στην “παραλαβή επιτόκων” όπου δίνουμε τα στοιχεία μας και την κάρτα με την πορεία της εγκυμοσύνης που μπορεί να μας έχει δώσει ο γυναικολόγος.
  • Βήμα πρώτο, οι προκαταρκτικές εξετάσεις
    Στη συνέχεια μια μαία, συνήθως η προϊσταμένη, μας οδηγεί στα… ενδότερα, σε ένα από τα μικρά δωματιάκια όπου θα μας βοηθήσει να βγάλουμε τα ρούχα μας και να φορέσουμε μια ρόμπα του μαιευτηρίου. Επόμενο βήμα είναι η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης, ένα καρδιογράφημα, θα ακούσει τους παλμούς του μωρού και θα κάνει κολπικά έλεγχο της διαστολής του τραχήλου. Στα περισσότερα μαιευτήρια μέρος της τυπικής διαδικασίας παραλαβής είναι το ξύρισμα του εφηβαίου και ο υποκλυσμός, ώστε να μειωθούν οι πηγές μικροβίων κατά τον τοκετό και να διευκολυνθεί η κάθοδος του μωρού. Αν όμως δεν νιώθουμε άνετα με αυτή τη διαδικασία μπορούμε να το συζητήσουμε νωρίτερα με το γυναικολόγο μας και να δώσει ανάλογες οδηγίες. Αφού η μαία ολοκληρώσει τις προκαταρτικές εξετάσεις θα ενημερώσει το γυναικολόγο μας και θα πάρει οδηγίες για τη συνέχεια.
  • Στην αίθουσα τοκετού
    Το επόμενο βήμα προς τη στιγμή που θα κρατήσουμε αγκαλιά το μωρό μας είναι να μας οδηγήσουν στην αίθουσα ωδινών ή τοκετού, ένα ευχάριστο μονόκλινο ή δίκλινο δωμάτιο. Συνήθως οι επίτοκες οδηγούνται στην αίθουσα αυτή με μια καρέκλα, εκτός κι αν νιώθουμε έντονη την επιθυμία να περπατήσουμε.
  • Οι πιο γλυκοί πόνοι
    Φτάνοντας στην αίθουσα ωδινών ξεκινάει η πραγματική φάση του τοκετού. Ανάλογα με την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε ο γυναικολόγος μας, ο οποίος μέχρι τώρα θα έχει φτάσει στο μαιευτήριο ή θα έχει επικοινωνήσει με την υπεύθυνη μαία, θα δώσει οδηγίες. Στις περισσότερες περιπτώσεις θα μας βάλουν ορό στο χέρι για να παίρνουμε τα απαραίτητα φάρμακα αλλά και να υπάρχει “έτοιμη φλέβα” σε περίπτωση που χρειαστεί. Η επόμενη κίνηση είναι να μας τοποθετήσουν καρδιοτοκογράφο γύρω από την κοιλιά που ελέγχει τους παλμούς της καρδιάς του μωρού και τις συσπάσεις της μήτρας. Πολύτιμη εφεύρεση! Κάθε φορά που άκουγα το χτύπο της καρδούλας του έπαιρνα δύναμη για να αντιμετωπίσω τον επόμενο πόνο, ήταν μεγαλύτερη ανακούφιση από όποιο παυσίπονο ή ακόμη κι από την επισκληρίδιο.
  • Οι δικοί μας άνθρωποι, πολύτιμο στήριγμα
    Την ώρα που βρισκόμαστε στην αίθουσα ωδινών μια από τις μαίες του μαιευτηρίου μπορεί να έρθει να πάρει το ιστορικό της εγκυμοσύνης ή απλά να μας χαϊδέψει καθησυχαστικά το χέρι. Σε αυτή τη φάση του τοκετού μπορεί να βρίσκεται μαζί μας και ο μέλλοντας μπαμπάς ή όποιος άλλος, φίλος ή συγγενής, επιθυμούμε. Και μόνο η παρουσία ενός δικού μας ανθρώπου είναι πολύ μεγάλο ψυχολογικό στήριγμα αυτές τις στιγμές.
    Ο χρόνος περνάει και τα λεπτά κυλούν γρήγορα. Αν μέσα στον ορό υπάρχει ωκυτοκίνη, η ορμόνη που επιταχύνει τις συσπάσεις της μήτρας, η εξέλιξη θα είναι συντομότερη. Κάθε λίγο ο γιατρός μας ή η μαία θα παρακολουθούν την εξέλιξη του τοκετού και τη διαστολή του τραχήλου. Αν τα νερά, ο αμνιακός σάκος, δεν έχουν ακόμη σπάσει είναι πιθανό να το κάνει μόνος του ο γιατρός -ευτυχώς είναι σχεδόν ανώδυνη διαδικασία, θυμάμαι ότι περισσότερο αισθάνθηκα άβολα παρά πόνεσα- επιταχύνοντας έτσι τη διαδικασία του τοκετού. Αν έχουμε αποφασίσει να κάνουμε επισκληρίδιο αναισθησία θα γίνει στη φάση που θα κρίνει ο γιατρός, σε συνεργασία με τον αναισθησιολόγο. Συνήθως όμως η επισκληρίδιος γίνεται όταν η διαστολή του τραχήλου φτάσει τα τέσσερα εκατοστά διάμετρο, οπότε δεν είναι πιθανό να σταματήσει η διαδικασία του τοκετού.
  • Η γέννηση μιας νέας ζωούλας
    Μόλις το κεφαλάκι του μωρού αρχίσει να προβάλει στην έξοδο του κόλπου έρχεται η στιγμή για την είσοδο στο χειρουργείο. Ευτυχώς δεν θα χρειαστεί να σηκωθούμε ή να μας αλλάξουν κρεβάτι αφού το ίδιο κρεβάτι που είμαστε ξαπλωμένες μετατρέπεται σε γυναικολογικό και μας μεταφέρουν με αυτό. Αν με ρωτήσετε, δεν θυμάμαι τις λεπτομέρειες εκείνης της στιγμής, παρά μόνο ότι κράτησε λίγο και αισθανόμουν σαν τον ορειβάτη που βλέπει μπροστά του την κορυφή και χρειάζεται να κάνει μόνο ένα βήμα για να φτάσει. Θυμάμαι ότι ο πόνος ήταν έντονος, αφού ο γιατρός μου είχε σταματήσει το αναισθητικό για να μπορώ να βοηθήσω ενεργητικά, αλλά η σκέψη που με βοήθησε ήταν πως κάθε καλή ώθηση θα φέρει πιο γρήγορα το μωρό στην αγκαλιά μου. Άλλωστε, εκεί που είχα φτάσει δεν γινόταν να κάνω πίσω! Ο χρόνος σταμάτησε και άγγιξα επιτέλους την κορυφή όταν ο γιατρός μού φώναξε να σπρώξω με όλη μου τη δύναμη για τελευταία φορά και ένιωσα το μωρό να βγαίνει από το σώμα μου. Ένα δευτερόλεπτο αργότερα άκουσα το κλάμα του και το κρατούσα ματωμένο και καλυμμένο με το σμήγμα στην αγκαλιά μου. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή σκέφτηκα πως ευχαρίστως θα ξαναπερνούσα όλη τη διαδικασία για να ζήσω αυτή τη στιγμή…

Leave a Reply