Κόψτε τις κακές συνήθειες

Έχει απαιτήσεις από τόσο μικρό; Κι όμως… Το μωράκι σας από νωρίς αποκτά τις πρώτες του «κακές» συνήθειες. Όχι βέβαια αδικαιολόγητα!

Δεν είναι λίγες οι μαμάδες που μόλις ακούσουν το αγγελούδι τους να κλαίει, συνηθίζουν να παρατούν οτιδήποτε κάνουν για να τρέξουν πανικόβλητες κοντά του και να το ηρεμήσουν. Αν ανήκετε στην παραπάνω κατηγορία, σκεφτείτε μήπως με αυτόν τον τρόπο δημιουργείτε και καλλιεργείτε εσείς η ίδια μια… όχι και τόσο καλή συνήθεια του μωρού σας, αφού του “διδάσκετε” πως με το πρώτο κλάμα η μανούλα είναι εκεί (ακόμα και όταν δεν υπάρχει πραγματική ανάγκη). Θα σας συμβουλεύαμε να επαναπροσδιορίσετε όσες από τις συνήθειές σας το “κακομαθαίνουν”, γιατί μελλοντικά θα το μετανιώσετε!

“Κοιμάμαι μόνο στην αγκαλιά της μαμάς μου”
Αν ζητήσετε από κάποιον να σας περιγράψει μια τρυφερή εικόνα, πιθανότατα η πρώτη που θα του έρθει στο μυαλό είναι μιας μητέρας που κρατά στην αγκαλιά της το μωρό της. Η εικόνα αυτή είναι για τους περισσότερους η πιο αντιπροσωπευτική της έκφρασης της αληθινής αγάπης. Αλλωστε το νιώθετε και εσείς, αφού από τη στιγμή που καλωσορίσατε το νεογέννητο στο σπίτι θέλετε συνέχεια να το φυλακίζετε στην αγκαλιά σας, φανερώνοντας την στοργή και την τρυφερότητα που πηγάζει από μέσα σας. Η αγκαλιά σας είναι για το μωρό το πιο όμορφο και ασφαλές μέρος του κόσμου!
Πότε δημιουργείται η “κακή” συνήθεια: Κι όμως, η τρυφερή αγκαλιά σας είναι δυνατό να δημιουργήσει στο αγγελούδι σας την πρώτη του “κακή” συνήθεια. Και αν αναρωτιέστε με ποιο τρόπο, σας ενημερώνουμε πως αν προτιμάτε να κοιμίζετε το μωρό στην αγκαλιά σας κουνώντας το μέχρι να κλείσει τα ματάκια του, τότε αυτό συνδέει την αγκαλιά και το λίκνισμα με τον ύπνο. Συνηθίζοντας να κοιμάται μόνο με αυτόν τον τρόπο, περιμένει πως κάθε φορά που θα ξυπνήσει κατά τη διάρκεια της νύχτας (ξέρετε καλά πως τα μωράκια κάνουν τη νύχτα μέρα) θα είστε εκεί για να το πάρετε ξανά στην αγκαλιά σας και να το κοιμίσετε. Αυτή του η συνήθεια αναστατώνει το πρόγραμμά σας που (σε αντίθεση με εκείνο) προτιμάτε τον βραδινό ύπνο.
Προνοήστε: Μάθετε το παιδί να κοιμάται μόνο του. Από τον 1ο-2ο μήνα όμως σταματήστε να το κοιμίζετε στα χέρια σας προτιμώντας (αφού το κουνήσετε λίγα λεπτά) να το βάζετε στην κούνια του αμέσως μόλις δείτε πως τρεμοπαίζουν τα ματάκια του. Το παιδί σας πρέπει από πολύ νωρίς να συνδέσει τον ύπνο με το κρεβατάκι του και όχι με την αγκαλιά σας.
Αν ωστόσο το μωράκι σας έχει συνηθίσει να κοιμάται αποκλειστικά και μόνο στην αγκαλίτσα σας, έχετε υπόψη πως δεν είναι αργά να βάλετε τέλος σε αυτήν τη συνήθεια. Όταν το παιδί είναι κουρασμένο και έτοιμο για ύπνο, ξαπλώστε το στην κούνια του και αγγίζετε το κορμάκι του κάθε λίγα λεπτά ή μιλάτε του ψιθυριστά. Έτσι καταλαβαίνει πως είστε δίπλα του και θα μπορέσει εύκολα να ηρεμήσει.

“Ησυχία! Κοιμάμαι!”
Αν χρησιμοποιείτε συχνά τη φράση: “Σσσσ! Κοιμάται το μωρό” προσπαθώντας να επιβάλετε ένα καθεστώς σιγής κάθε φορά που ο άγγελός σας παίρνει τον υπνάκο του, ήρθε καιρός να αλλάξετε τακτική. Το βρέφος δεν χρειάζεται ησυχία για να κοιμηθεί, αφού όταν είναι κουρασμένο δεν ακούει τις φωνές των ανθρώπων γύρω του και είναι δυνατόν να κοιμηθεί οπουδήποτε. Αλλωστε το μωράκι σας πριν καν γεννηθεί έχει εξοικειωθεί με δυνατούς θορύβους. Δεν υπάρχει πιο θορυβώδες μέρος από τη μήτρα σας, μέσα στην οποία οι χτύποι της καρδιάς, του στομάχου, το γουργουρητό σας ακούγονται με μεγάλη ένταση.
Πότε δημιουργείται η “κακή” συνήθεια: Μπορεί το νεογέννητο να μην αντιλαμβάνεται καθαρά όλους τους εξωτερικούς ήχους ή την ησυχία που επικρατεί, αν όμως συνεχίζετε να τηρείτε σιγήν ιχθύος όσο μεγαλώνει, συνηθίζει να κοιμάται μόνο όταν δεν ακούγεται τίποτα. Επιπλέον, αν το μικρό σας “απαιτεί” απόλυτη ησυχία κάθε φορά που έρχεται η ώρα του ύπνου, θα δυσκολευτεί να μάθει μόνο του να ηρεμεί κλείνοντας τα μάτια ή αγκαλιάζοντας ένα αρκουδάκι.
Προνοήστε: Μάθετέ το να κοιμάται με τους ήχους του σπιτιού. Είναι σημαντικό το μωρό σας να συνηθίσει τον ήχο του πλυντηρίου πιάτων, του κινητού σας ή της ηλεκτρικής σκούπας ακόμα και όταν κοιμάται. Και φυσικά δεν εννοούμε να βάζετε σκούπα στο δωμάτιό του όταν ξεκουράζεται, αλλά να συνεχίζετε τις συνηθισμένες δουλειές του σπιτιού κλείνοντας την πόρτα του.
Αν ωστόσο έχετε ήδη καλλιεργήσει τη συνήθεια στο μωρό να κοιμάται υπό συνθήκες άκρας ησυχίας, προσπαθήστε σιγά-σιγά να το “εντάξετε” στους ήχους. Αρχίστε να κάνετε θορύβους όπως να βλέπετε τηλεόραση, να ακούτε τα αγαπημένα σας μουσικά κομμάτια σε φυσιολογική ένταση ή να τακτοποιείτε το σπίτι την ώρα που κοιμάται.

“Είμαι κι εγώ εδώ!”
Αρχικά το κλάμα και στη συνέχεια οι γλυκές κραυγούλες είναι τα πρώτα μέσα που διαθέτει το μωράκι σας για να επικοινωνεί μαζί σας. Κάθε φορά που κλαίει ή βγάζει δυνατές φωνούλες, σας “δίνει σήμα” πως ήρθε η ώρα να ικανοποιήσετε κάποια επιθυμία του. Βέβαια το κλάμα και οι φωνές του μωρού σας είναι πολύ πιθανό να πηγάζουν και από μια άλλη ανάγκη… να απολαμβάνει όλο σας το ενδιαφέρον! Έχοντας συνηθίσει να αποτελεί από την ημέρα που γεννήθηκε το κέντρο της προσοχή σας, με το κλάμα κάνει αισθητή την παρουσία του κάθε φορά που εσείς “παραστρατείτε” και δεν ασχολείστε αποκλειστικά και μόνο μαζί του.
Πότε δημιουργείται η “κακή” συνήθεια: Τους πρώτους μήνες ειδικά, είναι πολύ σημαντικό να ανταποκρίνεστε όσο το δυνατό γρηγορότερα στο κλάμα του μωρού σας, αφού η προσοχή που του δείχνετε του προσφέρει ασφάλεια. Και μπορεί οι ειδικοί να υποστηρίζουν πως είναι αδύνατο να κακομάθετε το μικρούλι σας με αυτόν τον τρόπο, εκείνο όμως δεν θα αργήσει να μαγευτεί από το ενδιαφέρον “παιχνίδι” – το κλάμα του έχει τη μαγική δύναμη να “φέρνει” τη μαμά στη στιγμή δίπλα του! Η συνήθεια αυτή δημιουργεί πρόβλημα σε πολλές μαμάδες, αφού το γλυκό τους μωράκι δεν σταματά να κλαίει αν δεν ασχοληθούν μαζί του, ενώ αν τολμήσουν να απομακρυνθούν, το κλάμα επανέρχεται με μεγαλύτερη ένταση.
Προνοήστε: Μάθετε το μωρό να μένει μόνο του. Από τον 6ο-7ο μήνα είναι καλό να του μάθετε πως δεν μπορείτε να βρίσκεστε συνέχεια δίπλα του και να ανταποκρίνεστε στο κλάμα του οποιαδήποτε στιγμή. Όταν είστε σίγουρη πως το μωρό δεν πεινά, δεν χρειάζεται αλλαγή η πάνα του και είναι ασφαλές στο κρεβατάκι του, μπορείτε να καθυστερήσετε λίγα λεπτά να πάτε στο δωμάτιό του.
Αν βέβαια έχετε ήδη μάθει το παιδί να πηγαίνετε αμέσως κοντά του μόλις κλάψει, αφήστε στο παρελθόν αυτή τη συνήθεια και καθυστερήστε μερικά λεπτά να πάτε κοντά του. Αυξάνετε το διάστημα της καθυστέρησης όλο και περισσότερο κάθε 3-4 μέρες.

Leave a Reply