Είμαι ο καλύτερος!

Μήπως οι προσδοκίες που έχουμε και οι στόχοι που βάζουμε για τα παιδιά μας παραείναι ψηλά για τα μικροκαμωμένα ποδαράκια τους;

Δεν είναι λίγες οι φορές που παροτρύνουμε τα μικρά μας να γίνουν όλα όσα εμείς δεν γίναμε, να κάνουν αυτά που δεν μπορέσαμε να κάνουμε και να αποκτήσουν τα πράγματα που ποτέ δεν είχαμε. Μήπως, όμως οι προσδοκίες που έχουμε και οι στόχοι που βάζουμε για τα παιδιά μας παραείναι ψηλά για τα μικροκαμωμένα ποδαράκια τους;

Είναι στο χέρι μας…!
Από τη στιγμή που τα μικρά μας αρχίζουν να «καταλαβαίνουν» τον εαυτό τους και ξεκινούν να ξεπατικώνουν τις λέξεις, τις ιδέες και τις αντιδράσεις μας, είναι έτοιμα να ρουφήξουν σαν σφουγγάρι όλα όσα ακούν και βλέπουν από εμάς. Τι σημαίνει αυτό; Πως θα πρέπει να αφήσουμε στην άκρη την αμιγώς ανταγωνιστική συμπεριφορά μας (αν κι εφόσον την έχουμε…) και να καλωσορίσουμε στη ζωή μας και στη ζωή των παιδιών μας της… ευγενή άμιλλα! Μαθαίνουμε, λοιπόν, στα παιδιά…
…να προχωρούν μπροστά
Τα ενθαρρύνουμε να βελτιώνονται σε σχέση με τις δικές τους πρωτύτερες επιδόσεις και όχι σε σχέση με τις επιδόσεις των άλλων. Με λίγα λόγια, παροτρύνουμε το μικρό μας να πάρει καλύτερο βαθμό στα μαθηματικά από αυτόν που πήρε την τελευταία φορά που έγραψε και όχι απλά να πάρει καλύτερο βαθμό από τη φίλη του την Ελενίτσα ή τον συμμαθητή του τον Γιωργάκη.
…να βάζουν προσιτούς στόχους
Αν ο μικρός μας ήρθε 5ος στο τρέξιμο, την επόμενη φορά που θα τρέξει τον παροτρύνουμε να προσπαθήσει για την 4η ή την 3η θέση και όχι απαραίτητα για την 1η.
…να σκέφτονται πριν ζητήσουν κάτι
Η μικρή μας θέλει να αγοράσει το συγκεκριμένο ζευγάρι παπούτσια επειδή της χρειάζεται ή απλά επειδή θέλει να έχει τα ίδια ή ακόμα και καλύτερα παπούτσια από τη φίλη της τη Μαιρούλα;

Επίσης…
…φροντίζουμε να τους κάνουμε «σωστές» ερωτήσεις
Προτιμούμε να τα ρωτάμε τι έμαθαν στο σχολείο και όχι αν έγραψαν καλά στο τεστ. Τα ρωτάμε πως τα πήγαν στον αγώνα και όχι τι θέση πήραν στην κατάταξη ή ποιος κέρδισε τελικά. Τέλος, τα ρωτάμε πως πέρασαν στην παιδική χαρά ή το πάρκο και όχι ποιους είδαν και τι φορούσαν αυτοί που είδαν.
…δεν δείχνουμε ποτέ ενθουσιασμό ή ζήλεια για πράγματα που μπορεί να έχουν οι άλλοι
Π.χ. για το τεράστιο σπίτι του Νικολάκη, το γρήγορο αυτοκίνητο του μπαμπά του Κωστάκη ή τα τέλεια παπούτσια της μαμάς της Μαρίας.
…συζητάμε μαζί τους για τις αξίες της οικογένειάς μας
Το θέμα δεν είναι να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε αυτό που θέλουμε με κάθε κόστος, αλλά να τα καταφέρουμε βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις. Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να πάρουμε καλούς βαθμούς αντιγράφοντας, αλλά το να τα καταφέρουμε επειδή έχουμε προετοιμαστεί καλά. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα αθλήματα ή τα παιχνίδια – ο σκοπός δεν αγιάζει τις… ζαβολιές!
…υποδεικνύουμε τα καλά πρότυπα και τη σωστή συμπεριφορά
Ένας ποδοσφαιριστής που τρέχει να βάλει γκολ και ρίχνει κάτω τον αντίπαλο παίχτη, δεν είναι καλό πρότυπο – ακόμα κι αν καταφέρει να σκοράρει!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *