Νέα τάση Slowparenting

Για κάποιους γονείς η ανατροφή των παιδιών μοιάζει με αγώνα δρόμου ενώ για άλλους με ευχάριστο περίπατο. Εσείς τι έχετε επιλέξει;

 

Slowparenting σημαίνει μετά από μια βδομάδα ασταμάτητης τρεχάλας να περνάτε το Σαββατοκύριακο στο σπίτι με τα παιδιά φορώντας πιτζάμες, παίζοντας monopoly και απολαμβάνοντας σπιτικές βάφλες.

Γονείς που ασχολούνται σε βαθμό υπερβολής με τα παιδιά τους. Αυτό είναι σύμφωνα με τους ειδικούς ο επιστημονικός όρος του overparenting. Mια «παρενέργεια» που αφορά τους γονείς των τελευταίων γενιών που αποκτώντας από επιλογή ένα ή δύο παιδιά διαθέτουν περισσότερο χρόνο και χρήμα για αυτά, έχοντας όμως ταυτόχρονα και πιο αυξημένες προσδοκίες. Με παιδιάτρους, ψυχολόγους, γυμναστές, παιδαγωγούς στο πλευρό τους ανάγουν την ανατροφή των παιδιών σε επιστήμη και ιερή αποστολή, καταλήγοντας όμως σε υπερβολές που τελικά σαμποτάρουν την οικογενειακή ευτυχία.

Το τέλος του overparenting

Η υπερπροσπάθεια, το να τα δίνουμε όλα -χρόνο, χρήμα και ενέργεια- για τα παιδιά, οργανώνοντας βάσει αυστηρού πλάνου κάθε πτυχή της ζωής τους, φαίνεται πως δεν έχει πάντα καλά αποτελέσματα αφού πολλές φορές αφήνει πίσω παιδιά με αίσθημα ανικανοποίητου και γονείς πτώματα στον καναπέ με πονοκέφαλο. Με λίγα λόγια η ιστορία της ζωής μου! Γιατί ναι, υπήρξα κι εγώ οπαδός του overparenting. Ακολουθώντας πιστά το μοντέλο ζωής της ασταμάτητης τρεχάλας και των αυξημένων προσδοκιών, ήθελα κι εγώ για την κόρη μου την τέλεια άρθρωση μαζί με τα τέλεια δόντια, ονειρεμένο παιδικό δωμάτιο και ρούχα συνδυασμένα με στυλιστική μαεστρία, πάρτι υπερπαραγωγή και θεματικά play date. Μαθήματα αρμόνιου στα τρία, τένις στα έξι και έναρξη μαθημάτων ξένων γλωσσών όσο το δυνατόν πιο νωρίς…

Και μετά ήρθε η «κρίση» και όλοι αναγκαστικά πατήσαμε φρένο. Λιγότερα πάρτι σε ψαγμένους παιδότοπους εμφανίζονται πλέον στην ατζέντα, αναγκαστικές μειώσεις στις εξωσχολικές δραστηριότητες, λιγότερες μετακινήσεις σε kid friendly προορισμούς. Κάπου εκεί το slowparenting  ξεπήδησε στη ζωή μας ως αντίδοτο στη κρίση. Κάποιοι το δοκίμασαν και πέτυχε. Κάποιοι είδαν άλλους και τους μιμήθηκαν. Τώρα το slowparenting είναι πλέον τάση και για κάθε νέο γονιό είναι πλέον θέμα επιλογής.

Tι είναι το slowparenting

Είναι ένας πιο χαλαρός τρόπος προσέγγισης της ανατροφής των παιδιών που αποφορτίζει την οικογενειακή ζωή και όλα τα μέλη της από παράλογες πιέσεις και άνευ ουσίας υποχρεώσεις. Βασικός στόχος: να επανέλθει η χαμένη -λόγω των γρήγορων και πιεστικών ρυθμών της καθημερινότητας- ισορροπία στο σπίτι.

Αυτό δεν σημαίνει ότι σε μια «slow» οικογένεια δεν υπάρχει πρόγραμμα, όρια και κανόνες πειθαρχίας. Υπάρχει όμως μεγαλύτερη ευελιξία. Επιπλέον το slowparenting επιτρέπει στα παιδιά να είναι παιδιά και στους γονείς να διαφοροποιούνται κάποιες φορές από αυτά. Αυτό σημαίνει ότι οι γονείς δίνουν στα παιδιά τους τον χρόνο, τον χώρο και τα περιθώρια να εξερευνήσουν τον κόσμο και μόνα τους χωρίς διαρκείς υποδείξεις και οργανωμένα πλαίσια. Δεν φορτώνουν υπερβολικά την καθημερινότητά τους με δραστηριότητες για το παιδί ή με το παιδί. Αντίθετα κρατούν το πρόγραμμα υπό έλεγχο ώστε να υπάρχει χρόνος για χαλάρωση και ξεκούραση ή απλά για να είναι όλη η οικογένεια μαζί χωρίς να χρειάζεται απαραίτητα να κάνουν «κάτι».

Tην ίδια ώρα οι overparenting γονείς χρειάζεται να λιώσουν σόλες και λάστιχα στα δρομολόγια ενός ασφυκτικά γεμάτου από δραστηριότητες προγράμματος γεμίζοντας τα Σαββατοκύριακά τους με αγώνες, θεματικά πάρτι και play dates.

Και οι δύο τύποι γονιών -over και slow- έχουν ένα κοινό στόχο: θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους. Ποιοι όμως είναι οι καλύτεροι;

 

Τι λένε οι ειδικοί

Όπως εξηγεί η κλινική ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια Βάσω Μακαρώνη, ο τρόπος που ο κάθε γονιός θα επιλέξει να μεγαλώσει τα παιδιά του εξαρτάται από πολλές παραμέτρους. Ρόλο παίζει η ιδιοσυγκρασία, ο τρόπος ζωής ακόμα και ο τρόπος που ο ίδιος έχει ανατραφεί από τους γονείς του. Η αλήθεια είναι λοιπόν ότι κανένας δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει ξεκάθαρα ότι το ένα στυλ ανατροφής είναι καλύτερο από το άλλο. Τονίζει ωστόσο, ότι στην ανατροφή ενός παιδιού σημασία δεν έχει να εξασφαλίζονται μόνο γνωστικές εμπειρίες. Οι συναισθηματικές εμπειρίες είναι αυτές που μπορεί να κάνουν τη διαφορά στην εξέλιξή του, οι οποίες κατά κανόνα εξασφαλίζονται με την επαφή μεταξύ γονιού και παιδιού. Όποιο στυλ ανατροφής λοιπόν κι αν επιλέξετε δεν θεωρείται αποτελεσματικό αν δεν εξασφαλίζεται αυτή η παράμετρος. Σύμφωνα με την ειδικό λοιπόν, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να φροντίζετε να αναπτύσσετε δυνατούς δεσμούς με τα παιδιά σας, να κάνετε απλά καθημερινά πράγματα μαζί, να τους μιλάτε αλλά και να τα ακούτε και κυρίως να μην επιτρέπετε ποτέ και για τίποτα να χαθεί η πολύτιμη επαφή μεταξύ σας.

Οπαδός Slow Parenting σε 10 βήματα

Ελαφρώστε το πρόγραμμα. Οι πολλές δραστηριότητες εντός κι εκτός σπιτιού αυξάνουν το στρες. Αναδιοργανώστε το πρόγραμμa βάζοντας προτεραιότητες.

Επιστρατεύστε το χιούμορ σας. Είναι ίσως το πιο σημαντικό όπλο απέναντι στις πιέσεις της καθημερινότητας. Σας επιτρέπει να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας ακόμα και σε στιγμές κρίσης.

Γυρίστε την πλάτη στην τελειομανία. Ακόμα και κάποιες γκάφες που μπορεί να κάνετε ως νέοι γονείς μπορεί να αποτελέσουν το καλύτερο αστείο που θα μοιραστείτε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Αρκεί να παραδεχτείτε ότι δεν μπορείτε να τα κάνετε όλα τέλεια.

Κάντε το με τον δικό σας τρόπο. Μην υιοθετείτε μια στάση ή συμπεριφορά επειδή βλέπετε ότι το κάνουν οι περισσότεροι γονείς.  Κάτι που λειτουργεί για την πλειονότητα μπορεί να μην είναι αποτελεσματικό για το δικό σας παιδί.

Δείξτε ευελιξία. Παρόλο που τα παιδιά έχουν ανάγκη από ένα σταθερό πρόγραμμα, όρια και κανόνες, όλα αυτά δεν χρειάζεται να παίρνουν τη μορφή ψυχαναγκασμού. Μικρές παρεκκλίσεις μπορεί τελικά να διευκολύνουν κι εσάς και τα παιδιά.

Γνωρίστε καλύτερα το παιδί σας. Μην εστιάζετε μόνο στη φροντίδα, στη διατροφή ή στη μελέτη. Το παιχνίδι με το παιδί, οι βόλτες στο πάρκο ακόμα και το να δείτε μαζί τηλεόραση βοηθάει κι εσάς να χαλαρώσετε αλλά παράλληλα σας δίνει και την ευκαιρία να το γνωρίσετε καλύτερα.

Μην αγχώνεστε με τα ορόσημα. Είναι καλό να είστε ενημερωμένη για τα στάδια της ανάπτυξης του παιδιού χωρίς όμως να αγχώνεστε. Να θυμάστε ότι κάθε παιδί έχει όχι μόνο τον δικό του ρυθμό εξέλιξης αλλά και το δικό του ταμπεραμέντο.

Δεχτείτε και αγαπήστε το παιδί σας. Γι’ αυτό όμως που είναι και γι’ αυτό που μπορεί να γίνει. Όχι γι’ αυτό που θα θέλατε να είναι ή θα επιθυμούσατε να γίνει.

Μείνετε ο εαυτός σας. Η ζωή σας δεν χρειάζεται να περιστρέφεται μόνο γύρω από τα παιδιά. Φροντίστε να αφιερώνετε σε καθημερινή βάση λίγο χρόνο για τον εαυτό σας διατηρώντας την κοινωνική, αισθηματική και σεξουαλική σας ζωή.

Κάντε παρέα με άλλους οπαδούς. Η συχνή επαφή με χαλαρούς γονείς μπορεί να αποδειχθεί το καλύτερο σχολείο για σας και τα παιδιά σας.

 

Το παιδί

 

Ο overparenting γονιός

 

Ο slowparenting γονιός

 

…παίζει στις κούνιες

…του ξαναφοράει τη ζακέτα που μόλις έβγαλε, ενώ προσπαθεί να το πείσει να φάει τη μπανάνα του. … κάνει μαζί του τραμπάλα
 

…αρνείται να φάει το φαγητό του

…δοκιμάζει όλα τα μέσα προκειμένου να αδειάσει το πιάτο νιώθοντας ενοχές για την τελευταία κουταλιά που περίσσεψε …κάνει στην άκρη το πιάτο και σκέφτεται οτι την άλλη μέρα θα φτιάξει κάτι πιο νόστιμο
 

…θέλει να φορέσει γαλότσες

…ξεκινάει μια ακόμα διαμάχη …σκέφτεται να φορέσει κι εκείνη τις δικές της για να είναι ασορτί
 

…βαρέθηκε τα μαθήματα καράτε

…του επιτρέπει να εγκαταλείψει αρκεί να ξεκινήσει μαθήμτα μπάσκετ ή βιολί …αφήνει το παιδί να απολαύσει τον ελεύθερο χρόνο που περισσεύει
 

…έχει συνάχι

….βομβαρδίζει με τηλεφωνήματα τον παιδίατρο …το κάνει ένα μπανάκι για να βοηθήσει τη μυτούλα να ξεβουλώσει

 

 

Δεν είσαι μια μαμά που παραμελεί τα παιδιά της επειδή τα αφήνεις να παίζουν με τα παιχνίδια τους στο σαλόνι αντί να γεμίζεις ασφυκτικά τα απογεύματά τους με δραστηριότητες.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *