Όταν οι γουλίτσες επιμένουν

Μήπως οι λεκέδες από το γάλα που ήπιε τα μωρό είναι ιδιαίτερα συχνοί πάνω στα ρούχα σου; Είναι απλές γουλίτσες ή κάτι πιο σοβαρό; Σε ποιες περιπτώσεις υπάρχει λόγος ανησυχίας και τι πρέπει να κάνουμε;

Ακούω συχνά από νεαρές μητέρες πώς ανησυχούν γιατί το μωρό τους βγάζει γουλίτσες μετά από κάθε γεύμα. Τελικά είναι συχνό φαινόμενο;

Πράγματι, οι γουλίτσες είναι συχνό φαινόμενο στα μωρά αφού στο 2ο μήνα της ζωής τους, τα μισά βρέφη κάνουν αναγωγές 3-4 φορές την ημέρα. Γύρω στον 5ο μήνα το ποσοστό αυξάνεται με αποτέλεσμα 7 στα 10 βρέφη να κάνουν αναγωγές.

Από ποια ηλικία αρχίζει να μειώνεται το προβλήτα;

Συνήθως, μειώνεται σταδιακά:

  • Όταν ο σφικτήρας που συνδέει τον οισοφάγο με το στομάχι ωριμάζει και μπορεί να κρατήσει πλέον το περιεχόμενο στο στομαχάκι του μωρού.
  • Με την έναρξη των στερεών γευμάτων γύρω στον 6ο μήνα.
    Σε κάποιες περιπτώσεις όμως τα συμπτώματα είναι πιο έντονα ή μπορεί να οδηγήσουν σε κάποια επιπλοκή όπως π.χ. οισοφαγίτιδα οπότε τότε μιλάμε για παλινδρομική νόσο που χρειάζεται εκτίμηση, διάγνωση και ειδική θεραπεία.

Πώς μπορεί να καταλάβει μια μητέρα ότι δεν πρόκειται για απλές γουλίτσες αλλά το μωρό της υποφέρει από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση;

Στην περίπτωση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης έχουμε συνήθως τα εξής χαρακτηριστικά:

  • υπάρχει έντονη έξοδος του γαστρικού περιεχομένου και σε μεγάλη ποσότητα
  • οι αναγωγές και οι εμετοί είναι τόσο συχνοί ώστε ενοχλούν την καθημερινότητα του μωρού
  • το μωρό μπορεί να μην τρώει γιατί πονάει (συνδέει το τάισμα με τον πόνο και γι αυτό αρνείται να φάει) πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα να μην παίρνει βάρος.

Πότε χρειάζεται να επισκεφτούμε τον παιδογαστρεντερολόγο;

Ο παιδίατρος μπορεί να με τα πρώτα συμπτώματα που θ αναφέρουν οι γονείς του παιδιού να βγάλει διάγνωση και εφόσον χρειάζεται να ξεκινήσει το πρώτο βήμα της θεραπείας δίνοντας συγκεκριμένες οδηγίες για το πώς ακριβώς πρέπει να ταϊζεται το μωρό αλλά και φάρμακα. Αν όμως περάσουν δύο εβδομάδες και δεν έχει σημειωθεί βελτίωση τότε ο παιδίατρος θα πρέπει να παραπέμψει τους γονείς στον ειδικό γιατρό. Από εκεί και πέρα θα πρέπει να γίνουν κάποιες εξετάσεις όπως:

  • γενικές αίματος για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο αλλεργίας στο γάλα
  • ακτινολογικές εξετάσεις για να αποκλειστεί κάποιο ανατομικό πρόβλημα που μπορεί να επιδεινώνει την παλινδρόμηση
  • σε πολύ λίγες περιπτώσεις χρειάζεται μέχρι και γαστροσκόπηση.

Όταν υπάρχει παλινδρόμηση πρέπει το μωρό να πάρει οπωσδήποτε φάρμακα;

Το πρώτο βήμα αντιμετώπισης είναι οι οδηγίες σίτισης που δίνονται και στις απλές αναγωγές-δηλαδή, να τρώει το μωρό μικρότερα γεύματα κάνοντας διαλείμματα ενδιάμεσα. Οι οδηγίες αυτές καμιά φορά μπορεί να δώσουν λύση στο πρόβλημα. Συνήθως όμως απαιτείται αγωγή με φάρμακα αντιόξινα που ελέγχουν την παραγωγή γαστρικών υγρών.
Αν το παιδί έχει παλινδρομική νόσο και δεν πάρει φάρμακα εκτός του ότι ταλαιπωρείται, δεν τρώει κανονικά και συνήθως δεν παίρνει βάρος. Κινδυνεύει ακόμα να πάθει οισοφαγίτιδα-πράγμα που προκαλεί πόνο και μπορεί να οδηγήσει σε άρνηση τροφής.

Πόσο καιρό χρειάζεται να πάρει το παιδί φάρμακα;

Η αγωγή δίνεται συνήθως για 8 εβδομάδες. Στη συνέχεια γίνεται εκτίμηση και αν το παιδί είναι καλά αρχίζει η σταδιακή μείωση φαρμάκων. Ανάλογα με την περίπτωση η θεραπεία μπορεί να κρατήσει μέχρι τον πρώτο χρόνο ζωής. Ανά δίμηνο πάντως θα πρέπει να γίνεται επανεξέταση και επανεκτίμηση. Τα καλά νέα είναι ότι στην πλειοψηφία τα παιδιά με γαστροοισφαγική παλινδρόμηση ξεπερνούν το πρόβλημα. Ένα πολύ μικρό ποσοστό (5% ) θα έχει πρόβλημα και στην ενήλικη ζωή.

Οι γονείς είναι ενημερωμένοι για τη συγκεκριμένη νόσο;

Αν και είναι αρκετά ενημερωμένοι, φοβούνται όταν ακούνε τον όρο “γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση”. Κι όμως, συχνά το παιδί έχει την απλή μορφή της ασθένειας, δηλαδή απλές αναγωγές, κάτι το οποίο βελτιώνεται χωρίς θεραπεία, μόνο με σωστή σίτιση.

Έχω όμως μια απορία… Τα παλιά χρόνια που δεν υπήρχαν φάρμακα πως αντιμετωπιζόταν το πρόβλημα;

Τα παλιά χρόνια, τα παιδιά θήλαζαν και μάλιστα για πολύ καιρό. Ο θηλασμός έχει εξ ορισμού μικρά και συχνά γεύματα πράγμα που βοηθάει. Επίσης επειδή καθυστερούσαν να δώσουν λόγω θηλασμού στα παιδιά γάλα αγελάδας δεν ήταν τόσο συχνή η αλλεργίας στο ξένο γάλα.

Υπάρχουν κάποια μέτρα πρόληψης;

Το πρώτο απ όλα είναι η ενίσχυση του μητρικού θηλασμού. Σημαντικό είναι επίσης να δοθούν στους γονείς οι σωστές οδηγίες για το τάισμα του παιδιού τους από την πρώτη μέρα στο μαιευτήριο. Επειδή πολλές μητέρες ανησυχούν σχετικά με το πόσο τρώει, θα πρέπει να έχουν καλή συνεργασία με τον παιδίατρο ο οποίος θα τους εξηγήσει αναλυτικά πόσο πρέπει να τρώει ένα μωρό ανά μήνα αυξάνοντας σταδιακά την ποσότητα ανάλογα με την ηλικία.

Η αλήθεια είναι ότι οι έλληνες γονείς έχουμε ένα θέμα με το ν αδειάσει το μωρό το μπουκάλι…

Πράγματι! Η εμπειρία μου το επιβεβαιώνει. Η ελληνίδα μαμά θέλει το μωρό της ν αδειάσει το μπουκάλι, χαίρεται όταν αδειάζει το μπουκάλι! Έτσι κάποια παιδάκια τρώνε παραπάνω απ όσο χωράει το στομάχι τους, πράγμα που μπορεί να δημιουργεί προβλήματα. Δεν είναι τυχαίο ότι τα πρωτότοκα παρουσιάζουν πιο συχνά γαστροϊσοφαγική παλινδρόμηση λόγω άγνοιας των γονέων σχετικά με τις οδηγίες σίτισης και πίεσης ν αδειάσει το μπουκάλι. Γι αυτό πρέπει να υπάρχει σαφής ενημέρωση από τον παιδίατρο σχετικά με το πόσο μπορεί να φάει το παιδί μήνα-μήνα. Εκτός από αυτό δεν θα πρέπει ποτέ να πιέζουμε το μωρό ν αδειάσει το μπουκάλι αν δεν θέλει. Το άγχος είναι περιττό αφού το μωράκι συνήθως αναπληρώνει την ποσότητα που δεν έφαγε στο επόμενο γεύμα.

Συμβουλές από την ειδικό:
Τι άλλο μπορεί να βοηθήσει εκτός από τα φάρμακα

  • Να δίνετε στο μωρό πιο μικρά και πιο συχνά γεύματα.
  • Να διακόπτετε στη μέση το γεύμα του για να του δώσετε την ευκαιρία να ρευτεί.
  • Να κρατάτε το μωρό όρθιο για 20 περίπου λεπτά μετά από κάθε γεύμα.
  • Να προτιμάτε το με ειδικό γάλα το οποίο είναι εμπλουτισμένο με πηκτική ουσία.
  • Να βάζετε το μωρό να κοιμηθεί σε αριστερά πλάγια θέση ή με ανασηκωμένο το πάνω μέρος του στρώματος βάζοντας από κάτω μια πετσέτα.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *